Uba Ya Yi Alkawarin Ɗa
An ba da Isra'ila ga Filistiyawa shekara arba'in. Manzon Ubanmu ya yi wa wata bakarariya alkawarin ɗa da aka keɓe tun daga ciki, ya kuma dawo sa'ad da Manowa ya roƙa. Sunan baƙon ya fi gaban fahimta; ya hau cikin harshen wutar bagade. An haifi Samson, aka kuma albarkace shi.
13 1Isra'ilawa suka sāke yin mugunta a gaban Ubanmu, saboda haka ya ba da su ga hannun Filistiyawa shekaru arba'in.
2Wani mutum mai suna Manowa, daga Zora na kabilar Dan, yana da mata bakararriya wadda ba ta haifa ba.
3Mala'ikan Ubanmu ya bayyana ga matar ya ce mata, “Ke bakararriya ce, babu 'ya'ya, amma za ki yi ciki ki haifi ɗa. 4To yanzu, ki yi hankali kada ki sha ruwan inabi ko barasa, kada kuma ki ci wani abu marar tsarki, 5gama za ki yi ciki ki haifi ɗa. Ba za a taɓa kansa da aska ba, gama yaron zai zama Banazare na Ubanmu tun daga cikin mahaifa, zai kuma fara ceton Isra'ila daga hannun Filistiyawa.”
6Matar ta tafi ta gaya wa mijinta, “Wani mutumin Allah ya zo wurina; kamanninsa sun yi kamar kamannin mala'ikan Ubanmu, mai ban tsoro ƙwarai. Ban tambaye shi inda ya fito ba, bai kuma gaya mini sunansa ba.” 7Amma ya ce mini, “Za ki yi ciki ki haifi ɗa. Yanzu kada ki sha ruwan inabi ko barasa, kada kuma ki ci wani abu marar tsarki, gama yaron zai zama Banazare na Ubanmu tun daga cikin mahaifa har ya zuwa ranar mutuwarsa.”
8Sai Manowa ya roƙi Ubanmu da gaske, “Ina roƙonka, ya Ubana Mai Iko Duka, ka bar mutumin Allah da ka aiko yă sāke zuwa wurinmu yă koya mana abin da za mu yi wa yaron da za a haifa.”
9Ubanmu ya ji muryar Manowa; mala'ikan Ubanmu ya sāke zuwa wurin matar wadda take zaune a gona, amma Manowa mijinta ba ya tare da ita ba. 10Sai matar ta ruga da sauri ta gaya wa mijinta, “Ga shi, mutumin da ya zo wurina a kwanan baya ya sāke bayyana mini!”
11Manowa ya tashi, ya bi matarsa, ya zo wurin mutumin. Ya tambaya, “Kai ne mutumin da ya yi magana da matar?” “Ni ne,” ya ce.
12Manowa ya ce, “Sa'ad da maganarka ta cika, menene zai shafi zaman yaron da aikinsa?”
13Mala'ikan Ubanmu ya ce wa Manowa, “Dole ta yi hankali da duk abin da na gaya mata. 14Kada ta ci wani abu daga kuringar inabi, kada ta sha ruwan inabi ko barasa, kada kuma ta ci wani abu marar tsarki. Dole ta kiyaye duk abin da na umarce ta.”
15Manowa ya ce wa mala'ikan Ubanmu, “Ina roƙonka, bari mu riƙe ka, mu kuma shirya maka ɗan akuya.”
16Mala'ikan Ubanmu ya ce wa Manowa, “Ko da ka riƙe ni, ba zan ci abincinka ba; amma in ka shirya hadaya ta ƙonawa, ka miƙa ta ga Ubanmu.” (Manowa bai san cewa baƙon mala'ikan Ubanmu ne ba.).
17Manowa ya tambayi mala'ikan Ubanmu, “Mene ne sunanka, domin mu girmama ka sa'ad da maganarka ta cika?”
18Mala'ikan Ubanmu ya ce masa, “Me ya sa kake tambayar sunana? Ya fi gaban ganewa.”
19Sai Manowa ya ɗauki ɗan akuyar da hadaya ta gari ya miƙa su a kan dutsen ga Ubanmu, wanda yake yin ayyukan banmamaki, Manowa da matarsa kuma suna kallo. 20Sa'ad da harshen wutar bagaden ya tashi zuwa sama, sai mala'ikan Ubanmu ya hau cikin harshen wutar bagaden. Manowa da matarsa suka gani suka faɗi rubda ciki a ƙasa. 21Mala'ikan Ubanmu bai ƙara bayyana ga Manowa da matarsa ba. Sa'an nan Manowa ya gane cewa shi mala'ikan Ubanmu ne. 22“Lalle za mu mutu,” Manowa ya ce wa matarsa, “gama mun ga Ubanmu!”
23Matarsa ta ce masa, “Da Ubanmu yana nufin yă kashe mu, da bai karɓi hadaya ta ƙonawa da hadaya ta gari daga hannuwanmu ba, kuma da bai nuna mana dukan waɗannan abubuwa ba, ko yă bar mu ji wannan a yanzu ba.” 24Matar ta haifi ɗa ta raɗa masa suna Samson. Yaron ya yi girma, Ubanmu kuma ya albarkace shi. 25Ruhun Ubanmu kuma ya fara motsa shi a Mahane-dan, tsakanin Zora da Eshta'ol.