ခမည်းတော် သားတစ်ယောက်ကို ကတိပြုတော်မူခြင်း

ဣသရေလကို ဖိလိတ္တိလူတို့လက်သို့ အနှစ်လေးဆယ် အပ်တော်မူ၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏တမန်တော်သည် မြုံသောအမျိုးသမီးတစ်ဦးအား အမိဝမ်းထဲကပင် သီးခြားခွဲထားသော သားကို ကတိပြုတော်မူ၍ မာနော်တောင်းလျှောက်သောအခါ ပြန်ကြွလာတော်မူ၏။ ထိုဧည့်သည်တော်၏နာမသည် နားလည်နိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်၏။ ကိုယ်တော်သည် ယဇ်ပလ္လင်မီးလျှံထဲ၌ တက်ကြွတော်မူ၏။ ရှံဆုန်ကို ဖွားမြင်၍ ကောင်းချီးခံရ၏။

အခန်း 13။

ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ရှေ့တော်၌ တစ်ဖန်ဒုစရိုက်ကိုပြုကြသောကြောင့်၊ ခမည်းတော်သည် သူတို့ကို အနှစ်လေးဆယ်ပတ်လုံး ဖိလိတ္တိလူတို့၏လက်သို့ အပ်တော်မူ၏။

ဒန်အနွယ်ဝင်ဖြစ်သော ဇောရာမြို့သား မာနော်အမည်ရှိသောသူတစ်ယောက်ရှိ၏။ သူ၏မယားသည် မြုံ၍ သားသမီးမဖွားနိုင်။

ငါတို့၏ခမည်းတော်၏တမန်သည် ထိုမိန်းမထံသို့ ထင်ရှားပေါ်လာ၍ သူ့အား၊ “သင်သည် မြုံ၍ သားသမီးမရှိသော်လည်း ကိုယ်ဝန်ရှိ၍ သားတစ်ယောက်ကို ဖွားမြင်လိမ့်မည်။ ယခုမူကား စပျစ်ရည်နှင့် သေရည်သေရက်ကို မသောက်မိစေရန်၊ မသန့်ရှင်းသောအစာတစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ မစားမိစေရန် သတိပြုလော့။ အကြောင်းမူကား သင်သည် ကိုယ်ဝန်ရှိ၍ သားတစ်ယောက်ကို ဖွားမြင်လိမ့်မည်။ ထိုသူငယ်သည် အမိဝမ်းတွင်းကပင် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နာဇရိတ်လူ ဖြစ်လိမ့်မည်ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ဦးခေါင်းပေါ်သို့ သင်တုံးရိတ်ဆောင်ခြင်း မရှိစေရ။ သူသည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို ဖိလိတ္တိလူတို့၏လက်မှ ကယ်တင်ရန် အစပြုလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။

ထိုမိန်းမသည် မိမိ၏ခင်ပွန်းထံသို့သွား၍၊ “ဘုရားသခင်၏လူတစ်ဦးသည် ကျွန်ုပ်ထံသို့ ကြွလာ၏။ သူ၏အသွင်အပြင်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏တမန်၏ အသွင်အပြင်ကဲ့သို့ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၏။ သူသည် အဘယ်အရပ်ကလာသည်ကို ကျွန်ုပ်မမေးမိ၊ သူသည်လည်း မိမိ၏အမည်ကို ကျွန်ုပ်အား မပြော” ဟု ပြော၏။ သို့သော် သူသည် ကျွန်ုပ်အား၊ “သင်သည် ကိုယ်ဝန်ရှိ၍ သားတစ်ယောက်ကို ဖွားမြင်လိမ့်မည်။ ယခုတွင် စပျစ်ရည်နှင့် သေရည်သေရက်ကို မသောက်နှင့်၊ မသန့်ရှင်းသောအစာကိုလည်း မစားနှင့်။ အကြောင်းမူကား ထိုသူငယ်သည် အမိဝမ်းတွင်းကပင် သေသည့်နေ့တိုင်အောင် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နာဇရိတ်လူ ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု ပြော၏။

ထိုအခါ မာနော်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ ဤသို့တောင်းလျှောက်၏။ “အို အကျွန်ုပ်၏အရှင် အဖခမည်းတော်၊ ကိုယ်တော်စေလွှတ်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏လူကို အကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ တစ်ဖန်ကြွလာစေတော်မူ၍၊ ဖွားမြင်မည့်သူငယ်အတွက် အကျွန်ုပ်တို့သည် အဘယ်သို့ပြုရမည်ကို သွန်သင်တော်မူပါ” ဟု လျှောက်၏။

ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မာနော်၏အသံကို ကြားတော်မူ၍၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏တမန်သည် လယ်ကွင်း၌ထိုင်နေသော ထိုမိန်းမထံသို့ တစ်ဖန်ကြွလာ၏။ သို့ရာတွင် သူ၏ခင်ပွန်း မာနော်သည် သူနှင့်အတူ မရှိ။ ထိုမိန်းမသည် အလျင်အမြန်ပြေး၍ မိမိ၏ခင်ပွန်းအား၊ “ကြည့်ပါ၊ တစ်နေ့က ကျွန်ုပ်ထံသို့ ကြွလာသောသူသည် ကျွန်ုပ်ထံ တစ်ဖန်ထင်ရှားပေါ်လာပြီ” ဟု ပြော၏။

မာနော်သည် ထ၍ မိမိ၏မယားနောက်သို့လိုက်ပြီးလျှင် ထိုသူထံသို့ ရောက်လာ၏။ “ဤမိန်းမအား ပြောဆိုခဲ့သောသူကား သင်ဖြစ်သလော” ဟု မေးသော်၊ “ငါဖြစ်၏” ဟု ဆို၏။

မာနော်က၊ “သင်၏စကားပြည့်စုံသောအခါ၊ ထိုသူငယ်၏ အသက်ရှင်နေထိုင်ပုံနှင့် ဆောင်ရွက်ရမည့်အမှုကို အဘယ်အရာက ထိန်းချုပ်ရမည်နည်း” ဟု မေး၏။

ငါတို့၏ခမည်းတော်၏တမန်က မာနော်အား၊ “ထိုမိန်းမအား ငါပြောခဲ့သမျှကို သူသည် သတိပြုစောင့်ရှောက်ရမည်။ စပျစ်ပင်မှ ထွက်သောအရာကို မစားရ၊ စပျစ်ရည်နှင့် သေရည်သေရက်ကို မသောက်ရ၊ မသန့်ရှင်းသောအစာကိုလည်း မစားရ။ ငါမှာထားသမျှကို သူသည် စောင့်ထိန်းရမည်” ဟု ဆို၏။

မာနော်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏တမန်အား၊ “ကျေးဇူးပြု၍ သင့်ကို ခေတ္တဆီးတားပါရစေ။ သင့်အဖို့ ဆိတ်သငယ်တစ်ကောင်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ပြင်ဆင်ပါမည်” ဟု ဆို၏။

ငါတို့၏ခမည်းတော်၏တမန်က မာနော်အား၊ “သင်သည် ငါ့ကို ဆီးတားစေကာမူ သင်၏အစာကို ငါမစား။ သို့သော် မီးရှို့ရာယဇ်ကို ပြင်ဆင်လျှင် ငါတို့၏ခမည်းတော်အား ပူဇော်လော့” ဟု ဆို၏။ (ထိုဧည့်သည်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏တမန်ဖြစ်ကြောင်းကို မာနော် မသိချေ။)

မာနော်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏တမန်အား၊ “သင်၏အမည်ကား အဘယ်နည်း။ သင်၏စကားပြည့်စုံသောအခါ သင့်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ချီးမြှောက်နိုင်ကြစေရန်တည်း” ဟု မေး၏။

ငါတို့၏ခမည်းတော်၏တမန်က သူ့အား၊ “ငါ၏အမည်ကို အဘယ်ကြောင့်မေးသနည်း။ ထိုအမည်သည် နားလည်နိုင်ခြင်းကို လွန်ကဲ၏” ဟု ဆို၏။

ထို့ကြောင့် မာနော်သည် ဆိတ်သငယ်နှင့် ဘောဇဉ်ပူဇော်သကာကို ယူ၍၊ အံ့ဖွယ်အမှုတို့ကို ပြုတော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော်အား ကျောက်ပေါ်၌ ပူဇော်၏။ ထိုအခါ မာနော်နှင့် သူ၏မယားသည် ကြည့်ရှုလျက်နေကြ၏။ ယဇ်ပလ္လင်မှ မီးလျှံသည် ကောင်းကင်သို့ တက်သောအခါ၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏တမန်သည် ယဇ်ပလ္လင်၏မီးလျှံ၌ တက်ကြွသွား၏။ မာနော်နှင့် သူ၏မယားသည် ထိုအမှုကိုမြင်၍ မြေပေါ်၌ ပျပ်ဝပ်ကြ၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏တမန်သည် မာနော်နှင့် သူ၏မယားအား နောက်တစ်ဖန် မထင်ရှားတော့ချေ။ ထိုအခါ ထိုသူသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏တမန် ဖြစ်ကြောင်းကို မာနော်သိ၏။ “ငါတို့သည် ဧကန်မုချ သေရကြမည်” ဟု မာနော်သည် မိမိ၏မယားအား ဆို၏။ “အကြောင်းမူကား ငါတို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ဖူးမြင်ရကြပြီတည်း။”

သူ၏မယားက သူ့အား၊ “ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ငါတို့ကို ကွပ်မျက်လိုတော်မူပါလျှင်၊ ငါတို့၏လက်မှ မီးရှို့ရာယဇ်နှင့် ဘောဇဉ်ပူဇော်သကာကို လက်ခံတော်မူမည်မဟုတ်။ ဤအမှုအလုံးစုံကိုလည်း ငါတို့အား ပြတော်မူမည်မဟုတ်။ ဤသို့သောစကားကိုလည်း ယခု ငါတို့အား ကြားစေတော်မူမည်မဟုတ်” ဟု ပြော၏။ ထိုမိန်းမသည် သားယောက်ျားကို ဖွားမြင်၍ ရှံဆုန်ဟူသောအမည်ဖြင့် မှည့်၏။ ထိုသူငယ်သည် ကြီးပြင်းလာ၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သူ့ကို ကောင်းချီးပေးတော်မူ၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ဝိညာဉ်တော်သည် ဇောရာမြို့နှင့် ဧရှတောလမြို့စပ်ကြား၌ရှိသော မဟာနေဒန်အရပ်တွင် သူ့ကို လှုံ့ဆော်စပြုတော်မူ၏။