پلار د يو زوئ وعده کوى
اسرائیل څلوېښت کاله فلسطینیانو ته سپارل کېږي. د زموږ د پلار استازی یوې شنډې ښځې ته د یو زوی وعده ورکوي چې له رحم څخه بېل شوی وي، او کله چې مانوح غوښتنه کوي، بېرته راځي. د دې میلمه نوم له پوهې پورته دی؛ هغه د قربانګاه په لمبه کې پورته ځي. شمشون زېږي او برکت مومي.
13 1بنى اِسرائيلو بيا د زمونږ پلار په نظر کښې بد کار وکړو، نو هغۀ دوئ د څلوېښتو کالو دپاره د فلستيانو په لاس کښې ورکړل.
2د دان د قبيلې د ضورعه يو سړے وو چې نوم يې مانوخ وو، او د هغۀ ښځه شنډه وه چې هيڅ بچى يې نۀ کول.
3د زمونږ پلار فرښته هغې ښځې ته څرګنده شوه او ورته يې ووئيل چې، ”تۀ شنډه يې او بچى نۀ لرې، خو اُميدواره به شې او يو زوئ به وزېږوې. 4نو اوس خيال ساته چې نۀ شراب او نۀ کوم نشهئى څۀ څښې، او هيڅ ناپاک شے مۀ خوره، 5ځکه چې تۀ به اُميدواره شې او يو زوئ به وزېږوې. د هغۀ سر ته به استرا نۀ رسيږى، ځکه چې دا هلک به د زېږېدو نه د زمونږ پلار نذيرى وى، او هغه به شروع وکړى چې اِسرائيل د فلستيانو د لاس نه خلاص کړى.“
6هغه ښځه لاړه او خپل خاوند ته يې ووئيل چې، ”د خُدائ پاک يو بنده ما ته راغلو، او د هغۀ بڼه د زمونږ پلار د فرښتې د بڼې په شان وه، ډېره هيبتناکه. ما ترې تپوس ونۀ کړو چې د کوم ځائ دے، او هغۀ ما ته خپل نوم ونۀ وئيلو. 7خو هغۀ ما ته وفرمائيل چې، ’تۀ به اُميدواره شې او يو زوئ به وزېږوې. نو اوس نۀ شراب او نۀ کوم نشهئى څۀ څښه، او هيڅ ناپاک شے مۀ خوره، ځکه چې دا هلک به د زېږېدو نه د خپل مرګ تر ورځې پورې د زمونږ پلار نذيرى وى.‘“
8بيا مانوخ زمونږ پلار ته منت زارى وکړه چې، ”اے زما مالِکه پلاره، مهربانى وکړه، هغه د خُدائ پاک بنده چې تا راستولو، دے دې بيا مونږ ته راشى او مونږ ته دې وښئى چې د هغه هلک دپاره چې زېږيږى به، مونږ څۀ وکړو.“
9زمونږ پلار د مانوخ آواز واورېدو، او د زمونږ پلار فرښته بيا هغې ښځې ته راغله چې په پټى کښې ناسته وه، خو د هغې خاوند مانوخ ورسره نۀ وو. 10هغې ښځې ګړندۍ منډه کړه او خپل خاوند ته يې ووئيل چې، ”وګوره، هغه سړے چې تېره ورځ ما ته راغلے وو، بيا ما ته څرګند شوے دے!“
11مانوخ پاڅېدو، د خپلې ښځې پسې لاړو او هغه سړى ته راغلو. هغۀ ترې تپوس وکړو چې، ”آيا تۀ هغه سړے يې چې دې ښځې ته دې خبرې کړې وې؟“ هغۀ ووئيل چې، ”زۀ يم.“
12مانوخ ووئيل چې، ”کله چې ستا خبرې رښتيا شى، نو د هلک ژوند او کار به څنګه وى؟“
13د زمونږ پلار فرښتې مانوخ ته ووئيل چې، ”هغه دې د هر څۀ خيال ساتى چې ما ورته وئيلى دى. 14هغه دې د انګورو د ونې نه هيڅ شے نۀ خورى، نۀ دې شراب او نۀ کوم نشهئى څۀ څښى، او هيڅ ناپاک شے دې نۀ خورى. هغه دې هر هغه څۀ ساتى چې ما ورته حُکم کړے دے.“
15مانوخ د زمونږ پلار فرښتې ته ووئيل چې، ”مهربانى وکړه، پرېږده چې مونږ تا اوسوو، او مونږ به ستا دپاره د چېلۍ يو ورے تيار کړو.“
16د زمونږ پلار فرښتې مانوخ ته ووئيل چې، ”کۀ تۀ ما اوسوې هم، زۀ به ستا خوراک ونۀ خورم، خو کۀ تۀ د سوزولو قربانى تيارَوې، نو هغه زمونږ پلار ته پېش کړه.“ (مانوخ ته پته نۀ وه چې دا راغلے مېلمه د زمونږ پلار فرښته ده.).
17مانوخ د زمونږ پلار فرښتې ته تپوس وکړو چې، ”ستا نوم څۀ دے، چې کله ستا خبرې رښتيا شى نو مونږ ستا عزت وکړو؟“
18د زمونږ پلار فرښتې هغۀ ته ووئيل چې، ”زما د نوم تپوس ولې کوې؟ دا د پوهې نه بهر دے.“
19نو مانوخ د چېلۍ ورے او د اناجو نذرانه واخستله او په تيږه باندې يې زمونږ پلار ته پېش کړل، هغه چې عجيب کارونه کوى، او مانوخ او د هغۀ ښځه ګورى. 20لکه څنګه چې د قربانګاه لمبه آسمان ته پورته شوه، نو د زمونږ پلار فرښته د قربانګاه په لمبه کښې پورته شوه. مانوخ او د هغۀ ښځې دا وليدل او په مخ باندې پرېوتل. 21د زمونږ پلار فرښته بيا مانوخ او د هغۀ ښځې ته څرګنده نۀ شوه. بيا مانوخ پوهه شو چې هغه د زمونږ پلار فرښته وه. 22مانوخ خپلې ښځې ته ووئيل چې، ”مونږ به خامخا مړۀ شُو، ځکه چې مونږ زمونږ پلار وليدو!“
23د هغۀ ښځې ورته ووئيل چې، ”کۀ زمونږ پلار غوښتل چې مونږ ووژنى، نو هغۀ به زمونږ د لاسونو نه د سوزولو قربانى او د اناجو نذرانه نۀ وه قبوله کړې، نۀ به يې دا ټول مونږ ته ښودلى وُو، او نۀ به يې مونږ ته دا اوس اورولى وُو.“ 24هغې ښځې يو زوئ وزېږولو او نوم يې سامسون کېښودو. هلک لوئ شو، او زمونږ پلار په هغۀ برکت وکړو. 25او د زمونږ پلار روح په مَحنه دان کښې، د ضورعه او اِشتاؤل په مينځ کښې، هغه خوځول شروع کړل.