પિતા પુત્ર આપવાનું વચન આપે છે
ઇઝરાયલ ચાળીસ વર્ષ માટે પલિસ્તીઓના હાથમાં સોંપાય છે. આપણા પિતાનો સંદેશવાહક એક વાંઝણી સ્ત્રીને ગર્ભથી જ અલગ કરાયેલા પુત્રનું વચન આપે છે, અને માનોઆહ વિનંતી કરે છે ત્યારે પાછો આવે છે. એ મહેમાનનું નામ સમજની બહાર છે; તે વેદીની જ્વાળામાં ઉપર ચઢી જાય છે. શામશૂન જન્મે છે અને આશીર્વાદ પામે છે.
13 1ઇઝરાયલીઓએ ફરીથી આપણા પિતાની નજરમાં ભૂંડું કર્યું, તેથી તેમણે તેઓને ચાળીસ વર્ષ સુધી પલિસ્તીઓના હાથમાં સોંપી દીધા.
2દાનના કુળના સોરાહનો માનોઆ નામે એક માણસ હતો; તેની પત્ની વાંઝણી હતી અને તેને કોઈ સંતાન ન હતું.
3આપણા પિતાના દૂતે તે સ્ત્રીને દર્શન આપ્યું અને તેને કહ્યું, “તું વાંઝણી છે, નિઃસંતાન છે, પણ તું ગર્ભવતી થઈને પુત્રને જન્મ આપશે. 4હવે સાવધાન રહેજે, દ્રાક્ષાસવ કે કેફી પીણું ન પીજે, અને કોઈ અશુદ્ધ વસ્તુ ન ખાજે, 5કેમ કે તું ગર્ભવતી થઈને પુત્રને જન્મ આપશે. તેના માથા પર અસ્ત્રો ફરશે નહિ, કારણ કે તે છોકરો ગર્ભથી જ આપણા પિતાનો નાઝીરી થશે, અને તે ઇઝરાયલને પલિસ્તીઓના હાથમાંથી છોડાવવાની શરૂઆત કરશે.”
6તે સ્ત્રીએ જઈને પોતાના પતિને કહ્યું, “ઈશ્વરનો એક માણસ મારી પાસે આવ્યો; તેમનું સ્વરૂપ આપણા પિતાના દૂતના સ્વરૂપ જેવું, ખૂબ ભયાવહ હતું. તે ક્યાંથી આવ્યા એ મેં પૂછ્યું નહિ, અને તેમણે પોતાનું નામ મને કહ્યું નહિ. 7પણ તેમણે મને કહ્યું, ‘તું ગર્ભવતી થઈને પુત્રને જન્મ આપશે. હવે દ્રાક્ષાસવ કે કેફી પીણું ન પીજે, અને કોઈ અશુદ્ધ વસ્તુ ન ખાજે, કેમ કે તે છોકરો ગર્ભથી તેના મરણના દિવસ સુધી આપણા પિતાનો નાઝીરી થશે.’”
8ત્યારે માનોઆએ આપણા પિતાને વિનંતી કરી, “હે મારા સાર્વભૌમ પિતા, કૃપા કરીને આપે મોકલેલા ઈશ્વરના માણસને ફરીથી અમારી પાસે આવવા દો, અને જન્મનાર છોકરા માટે અમારે શું કરવું તે અમને શીખવો.”
9આપણા પિતાએ માનોઆની વાણી સાંભળી; આપણા પિતાના દૂત ખેતરમાં બેઠેલી તે સ્ત્રી પાસે ફરીથી આવ્યા, પણ તેનો પતિ માનોઆ તેની સાથે ન હતો. 10તે સ્ત્રી ઝડપથી દોડી અને પોતાના પતિને કહ્યું, “જુઓ, પેલે દિવસે જે માણસ મારી પાસે આવ્યા હતા તે મને દેખાયા છે!”
11માનોઆ ઊઠીને પોતાની પત્નીની પાછળ ગયો અને તે માણસ પાસે આવ્યો. તેણે પૂછ્યું, “આ સ્ત્રી સાથે જે બોલ્યા તે માણસ તમે છો?” તેમણે કહ્યું, “હા, હું જ છું.”
12માનોઆએ કહ્યું, “જ્યારે આપનાં વચન સાચાં પડશે, ત્યારે છોકરાના જીવન અને કાર્ય માટે કયો નિયમ રહેશે?”
13આપણા પિતાના દૂતે માનોઆને કહ્યું, “મેં તેને જે કહ્યું તે બધાથી તેણે સાવધાન રહેવું. 14દ્રાક્ષાવેલાથી ઉત્પન્ન થતી કોઈ વસ્તુ તેણે ખાવી નહિ, દ્રાક્ષાસવ કે કેફી પીણું પીવું નહિ, અને કોઈ અશુદ્ધ વસ્તુ ખાવી નહિ. મેં તેને જે આજ્ઞા આપી તે બધું તેણે પાળવું.”
15માનોઆએ આપણા પિતાના દૂતને કહ્યું, “કૃપા કરીને આપને અમે રોકીએ, અને અમે આપને માટે એક લવારું તૈયાર કરીએ.”
16આપણા પિતાના દૂતે માનોઆને કહ્યું, “જો તમે મને રોકશો તોપણ હું તમારું અન્ન ખાઈશ નહિ; પણ જો તમે દહનાર્પણ તૈયાર કરો, તો તે આપણા પિતાને ચઢાવજો.” (માનોઆ જાણતો ન હતો કે તે આપણા પિતાના દૂત હતા.).
17માનોઆએ આપણા પિતાના દૂતને પૂછ્યું, “આપનું નામ શું છે, કે જ્યારે આપનાં વચન સાચાં પડે ત્યારે અમે આપનું સન્માન કરીએ?”
18આપણા પિતાના દૂતે તેને કહ્યું, “મારું નામ શા માટે પૂછે છે? તે સમજની બહાર છે.”
19તેથી માનોઆએ લવારું તથા ખાદ્યાર્પણ લઈને, આશ્ચર્યકર્મો કરનાર આપણા પિતાને માટે તે ખડક પર ચઢાવ્યાં, અને માનોઆ તથા તેની પત્ની જોઈ રહ્યાં. 20જ્યારે વેદી પરની જ્વાળા આકાશ તરફ ચઢી, ત્યારે આપણા પિતાના દૂત વેદીની જ્વાળામાં ઊંચે ચઢ્યા. માનોઆ તથા તેની પત્ની આ જોઈને ભૂમિ પર ઊંધા મોઢે પડ્યાં. 21આપણા પિતાના દૂત માનોઆ તથા તેની પત્નીને ફરી કદી દેખાયા નહિ. ત્યારે માનોઆને ખાતરી થઈ કે તે આપણા પિતાના દૂત હતા. 22માનોઆએ પોતાની પત્નીને કહ્યું, “આપણે નિશ્ચે મરી જઈશું, કેમ કે આપણે આપણા પિતાને જોયા છે!”
23તેની પત્નીએ તેને કહ્યું, “જો આપણા પિતા આપણને મારી નાખવા ઇચ્છતા હોત, તો તેમણે આપણા હાથથી દહનાર્પણ તથા ખાદ્યાર્પણ સ્વીકાર્યું ન હોત, આ બધું આપણને બતાવ્યું ન હોત, કે હમણાં આ સંભળાવ્યું ન હોત.” 24તે સ્ત્રીએ પુત્રને જન્મ આપ્યો અને તેનું નામ સામસૂન પાડ્યું. તે છોકરો મોટો થયો, અને આપણા પિતાએ તેને આશીર્વાદ આપ્યો. 25અને સોરાહ તથા એશ્તાઓલની વચ્ચે માહનેહ-દાનમાં આપણા પિતાના આત્મા તેને હલાવવા લાગ્યા.