پيءُ هڪ پٽ جو واعدو ڪري ٿو
اسرائيل چاليهن سالن لاءِ فلستين جي حوالي ڪيو وڃي ٿو. اسان جي پيءُ جو قاصد هڪ بانجهه عورت سان پيٽ کان الڳ ڪيل پٽ جو واعدو ڪري ٿو، ۽ منوح جي گهرڻ تي موٽي اچي ٿو. ملاقاتيءَ جو نالو سمجهه کان ٻاهر آهي؛ هو قربانگاهه جي شعلي ۾ مٿي چڙهي وڃي ٿو. سمسون ڄمي ٿو ۽ برڪت ماڻي ٿو.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 3–5, 11, 13–14, 16, 18
13 1بني اسرائيل وري اسان جي پيءُ جي نظر ۾ بڇڙائي ڪئي، تنهنڪري کين چاليهن ورهين لاءِ فلستين جي هٿ ۾ ڏنائين.
2ضرعہ جي دان قبيلي جو منوح نالي هڪ ماڻهو هو، جنهن جي زال بانجھ هئي ۽ ٻار نہ ڄڻيائين.
3اسان جي پيءُ جو فرشتو ان عورت کي ظاهر ٿي چيائينس تہ ”تون بانجھ آهين، ٻار کانسواءِ آهين، پر حامله ٿيندينءَ ۽ پٽ ڄڻيندينءَ. 4تنهنڪري هاڻي احتياط ڪج تہ نہ مَي پيئين نہ تيز شراب، ۽ ڪابہ ناپاڪ شيءِ نہ کائين، 5ڇاڪاڻ تہ تون حامله ٿيندينءَ ۽ پٽ ڄڻيندينءَ. هن جي مٿي کي ڪڏهن استرو نہ لڳندو، ڇاڪاڻ تہ اهو ڇوڪرو ماءُ جي پيٽ کان وٺي اسان جي پيءُ جو نذير هوندو، ۽ اسرائيل کي فلستين جي هٿان بچائڻ شروع ڪندو.“
6عورت وڃي پنهنجي مڙس کي ٻڌايو تہ ”خدا جو هڪ ماڻهو مون وٽ آيو، سندس صورت اسان جي پيءُ جي فرشتي جي صورت جهڙي هئي، ڏاڍي هيبتناڪ. مون کانئس نہ پڇيو تہ ڪٿان آيو آهين، نڪي هن مون کي پنهنجو نالو ٻڌايو.“ 7پر هن مون کي چيو تہ ”تون حامله ٿيندينءَ ۽ پٽ ڄڻيندينءَ. تنهنڪري هاڻي نہ مَي پيءُ نہ تيز شراب، ۽ ڪابہ ناپاڪ شيءِ نہ کاءِ، ڇاڪاڻ تہ اهو ڇوڪرو ماءُ جي پيٽ کان وٺي مرڻ جي ڏينهن تائين اسان جي پيءُ جو نذير هوندو.“
8پوءِ منوح اسان جي پيءُ وٽ منٿ ڪئي تہ ”اي منهنجا مالڪ بابا، مهرباني ڪري خدا جو اهو ماڻهو، جنهن کي تو موڪليو هو، وري اسان وٽ اچي ۽ اسان کي سيکاري تہ جيڪو ڇوڪرو ڄمڻ وارو آهي، تنهن لاءِ اسان کي ڇا ڪرڻ گهرجي.“
9اسان جي پيءُ منوح جو آواز ٻڌو، ۽ اسان جي پيءُ جو فرشتو وري ان عورت وٽ آيو، جيڪا ٻنيءَ ۾ ويٺي هئي، پر سندس مڙس منوح ساڻس گڏ نہ هو. 10عورت تڪڙ سان ڊوڙي وڃي پنهنجي مڙس کي ٻڌايو تہ ”ڏس، جيڪو ماڻهو انهيءَ ڏينهن مون وٽ آيو هو، سو مون کي ظاهر ٿيو آهي!“
11منوح اُٿي پنهنجي زال جي پٺيان هليو ۽ ان ماڻهو وٽ آيو. کانئس پڇيائين تہ ”ڇا تون اهو ماڻهو آهين جنهن هن عورت سان ڳالهايو؟“ هن وراڻيو تہ ”آءٌ آهيان.“
12منوح چيو تہ ”جڏهن تنهنجو ڪلام پورو ٿيندو، تڏهن ان ڇوڪري جي زندگيءَ ۽ ڪم تي ڪهڙو قاعدو هلندو؟“
13اسان جي پيءُ جي فرشتي منوح کي چيو تہ ”جيڪي ڪجهہ مون هن کي چيو آهي، تنهن سڀ ۾ هوءَ احتياط ڪري. 14هوءَ انگور جي ول مان ڪجهہ نہ کائي، نہ مَي پيئي نہ تيز شراب، ۽ ڪابہ ناپاڪ شيءِ نہ کائي. جيڪو ڪجهہ مون کيس حڪم ڏنو، سو سڀ مڃي.“
15منوح اسان جي پيءُ جي فرشتي کي چيو تہ ”مهرباني ڪري اسان کي توکي روڪڻ ڏي، تہ اسان تو لاءِ ٻڪريءَ جو ٻچو تيار ڪريون.“
16اسان جي پيءُ جي فرشتي منوح کي چيو تہ ”جيتوڻيڪ تون مون کي روڪيندين، تڏهن بہ آءٌ تنهنجو کاڌو نہ کائيندس؛ پر جيڪڏهن تون ساڙڻ جي قرباني تيار ڪرين تہ اها اسان جي پيءُ کي پيش ڪر.“ (منوح کي خبر نہ هئي تہ اهو مهمان اسان جي پيءُ جو فرشتو آهي.).
17منوح اسان جي پيءُ جي فرشتي کان پڇيو تہ ”تنهنجو نالو ڇا آهي، تہ جڏهن تنهنجو ڪلام پورو ٿئي تڏهن اسان تنهنجي عزت ڪريون؟“
18اسان جي پيءُ جي فرشتي کيس چيو تہ ”منهنجو نالو ڇو ٿو پڇين؟ اهو سمجھ کان ٻاهر آهي.“
19پوءِ منوح ٻڪريءَ جو ٻچو ۽ اناج جي نذر کڻي، اهي پٿر تي اسان جي پيءُ لاءِ، جيڪو عجيب ڪم ڪندڙ آهي، پيش ڪيائين؛ ۽ منوح ۽ سندس زال ڏسندا رهيا. 20جڏهن قربان گاهہ جو شعلو آسمان ڏانهن مٿي چڙهيو، تڏهن اسان جي پيءُ جو فرشتو قربان گاهہ جي شعلي ۾ مٿي چڙهي ويو. منوح ۽ سندس زال اهو ڏسي زمين تي منهن ڀر ڪري پيا. 21اسان جي پيءُ جو فرشتو منوح ۽ سندس زال کي وري ظاهر نہ ٿيو. تڏهن منوح ڄاتو تہ اهو اسان جي پيءُ جو فرشتو هو. 22منوح پنهنجي زال کي چيو تہ ”اسين ضرور مرنداسين، ڇاڪاڻ تہ اسان پنهنجي پيءُ کي ڏٺو آهي!“
23سندس زال کيس چيو تہ ”جيڪڏهن اسان جو پيءُ اسان کي ماري ڇڏڻ چاهيندو هو، تہ هو اسان جي هٿن مان ساڙڻ جي قرباني ۽ اناج جي نذر قبول نہ ڪري ها، نڪي اسان کي اهو سڀ ڪجهہ ڏيکاري ها، نڪي هاڻي اسان کي اهي ڳالهيون ٻڌرائي ها.“ 24عورت پٽ ڄڻيو ۽ سندس نالو سمسون رکيائين. ڇوڪرو وڏو ٿيو ۽ اسان جي پيءُ کيس برڪت ڏني. 25پوءِ اسان جي پيءُ جو روح ضرعہ ۽ اسُتائول جي وچ ۾ محنہ-دان ۾ کيس اُتساهڻ لڳو.