ڇپيل
ڪتاب

پيءُ هڪ پٽ جو واعدو ڪري ٿو

اسرائيل چاليهن سالن لاءِ فلستين جي حوالي ڪيو وڃي ٿو. اسان جي پيءُ جو قاصد هڪ بانجهه عورت سان پيٽ کان الڳ ڪيل پٽ جو واعدو ڪري ٿو، ۽ منوح جي گهرڻ تي موٽي اچي ٿو. ملاقاتيءَ جو نالو سمجهه کان ٻاهر آهي؛ هو قربان‌گاهه جي شعلي ۾ مٿي چڙهي وڃي ٿو. سمسون ڄمي ٿو ۽ برڪت ماڻي ٿو.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 3–5, 11, 13–14, 16, 18

باب 13.

بني اسرائيل وري اسان جي پيءُ جي نظر ۾ بڇڙائي ڪئي، تنهنڪري کين چاليهن ورهين لاءِ فلستين جي هٿ ۾ ڏنائين.

ضرعہ جي دان قبيلي جو منوح نالي هڪ ماڻهو هو، جنهن جي زال بانجھ هئي ۽ ٻار نہ ڄڻيائين.

اسان جي پيءُ جو فرشتو ان عورت کي ظاهر ٿي چيائينس تہ ”تون بانجھ آهين، ٻار کانسواءِ آهين، پر حامله ٿيندينءَ ۽ پٽ ڄڻيندينءَ. تنهنڪري هاڻي احتياط ڪج تہ نہ مَي پيئين نہ تيز شراب، ۽ ڪابہ ناپاڪ شيءِ نہ کائين، ڇاڪاڻ تہ تون حامله ٿيندينءَ ۽ پٽ ڄڻيندينءَ. هن جي مٿي کي ڪڏهن استرو نہ لڳندو، ڇاڪاڻ تہ اهو ڇوڪرو ماءُ جي پيٽ کان وٺي اسان جي پيءُ جو نذير هوندو، ۽ اسرائيل کي فلستين جي هٿان بچائڻ شروع ڪندو.“

عورت وڃي پنهنجي مڙس کي ٻڌايو تہ ”خدا جو هڪ ماڻهو مون وٽ آيو، سندس صورت اسان جي پيءُ جي فرشتي جي صورت جهڙي هئي، ڏاڍي هيبتناڪ. مون کانئس نہ پڇيو تہ ڪٿان آيو آهين، نڪي هن مون کي پنهنجو نالو ٻڌايو.“ پر هن مون کي چيو تہ ”تون حامله ٿيندينءَ ۽ پٽ ڄڻيندينءَ. تنهنڪري هاڻي نہ مَي پيءُ نہ تيز شراب، ۽ ڪابہ ناپاڪ شيءِ نہ کاءِ، ڇاڪاڻ تہ اهو ڇوڪرو ماءُ جي پيٽ کان وٺي مرڻ جي ڏينهن تائين اسان جي پيءُ جو نذير هوندو.“

پوءِ منوح اسان جي پيءُ وٽ منٿ ڪئي تہ ”اي منهنجا مالڪ بابا، مهرباني ڪري خدا جو اهو ماڻهو، جنهن کي تو موڪليو هو، وري اسان وٽ اچي ۽ اسان کي سيکاري تہ جيڪو ڇوڪرو ڄمڻ وارو آهي، تنهن لاءِ اسان کي ڇا ڪرڻ گهرجي.“

اسان جي پيءُ منوح جو آواز ٻڌو، ۽ اسان جي پيءُ جو فرشتو وري ان عورت وٽ آيو، جيڪا ٻنيءَ ۾ ويٺي هئي، پر سندس مڙس منوح ساڻس گڏ نہ هو. عورت تڪڙ سان ڊوڙي وڃي پنهنجي مڙس کي ٻڌايو تہ ”ڏس، جيڪو ماڻهو انهيءَ ڏينهن مون وٽ آيو هو، سو مون کي ظاهر ٿيو آهي!“

منوح اُٿي پنهنجي زال جي پٺيان هليو ۽ ان ماڻهو وٽ آيو. کانئس پڇيائين تہ ”ڇا تون اهو ماڻهو آهين جنهن هن عورت سان ڳالهايو؟“ هن وراڻيو تہ ”آءٌ آهيان.“

منوح چيو تہ ”جڏهن تنهنجو ڪلام پورو ٿيندو، تڏهن ان ڇوڪري جي زندگيءَ ۽ ڪم تي ڪهڙو قاعدو هلندو؟“

اسان جي پيءُ جي فرشتي منوح کي چيو تہ ”جيڪي ڪجهہ مون هن کي چيو آهي، تنهن سڀ ۾ هوءَ احتياط ڪري. هوءَ انگور جي ول مان ڪجهہ نہ کائي، نہ مَي پيئي نہ تيز شراب، ۽ ڪابہ ناپاڪ شيءِ نہ کائي. جيڪو ڪجهہ مون کيس حڪم ڏنو، سو سڀ مڃي.“

منوح اسان جي پيءُ جي فرشتي کي چيو تہ ”مهرباني ڪري اسان کي توکي روڪڻ ڏي، تہ اسان تو لاءِ ٻڪريءَ جو ٻچو تيار ڪريون.“

اسان جي پيءُ جي فرشتي منوح کي چيو تہ ”جيتوڻيڪ تون مون کي روڪيندين، تڏهن بہ آءٌ تنهنجو کاڌو نہ کائيندس؛ پر جيڪڏهن تون ساڙڻ جي قرباني تيار ڪرين تہ اها اسان جي پيءُ کي پيش ڪر.“ (منوح کي خبر نہ هئي تہ اهو مهمان اسان جي پيءُ جو فرشتو آهي.).

منوح اسان جي پيءُ جي فرشتي کان پڇيو تہ ”تنهنجو نالو ڇا آهي، تہ جڏهن تنهنجو ڪلام پورو ٿئي تڏهن اسان تنهنجي عزت ڪريون؟“

اسان جي پيءُ جي فرشتي کيس چيو تہ ”منهنجو نالو ڇو ٿو پڇين؟ اهو سمجھ کان ٻاهر آهي.“

پوءِ منوح ٻڪريءَ جو ٻچو ۽ اناج جي نذر کڻي، اهي پٿر تي اسان جي پيءُ لاءِ، جيڪو عجيب ڪم ڪندڙ آهي، پيش ڪيائين؛ ۽ منوح ۽ سندس زال ڏسندا رهيا. جڏهن قربان گاهہ جو شعلو آسمان ڏانهن مٿي چڙهيو، تڏهن اسان جي پيءُ جو فرشتو قربان گاهہ جي شعلي ۾ مٿي چڙهي ويو. منوح ۽ سندس زال اهو ڏسي زمين تي منهن ڀر ڪري پيا. اسان جي پيءُ جو فرشتو منوح ۽ سندس زال کي وري ظاهر نہ ٿيو. تڏهن منوح ڄاتو تہ اهو اسان جي پيءُ جو فرشتو هو. منوح پنهنجي زال کي چيو تہ ”اسين ضرور مرنداسين، ڇاڪاڻ تہ اسان پنهنجي پيءُ کي ڏٺو آهي!“

سندس زال کيس چيو تہ ”جيڪڏهن اسان جو پيءُ اسان کي ماري ڇڏڻ چاهيندو هو، تہ هو اسان جي هٿن مان ساڙڻ جي قرباني ۽ اناج جي نذر قبول نہ ڪري ها، نڪي اسان کي اهو سڀ ڪجهہ ڏيکاري ها، نڪي هاڻي اسان کي اهي ڳالهيون ٻڌرائي ها.“ عورت پٽ ڄڻيو ۽ سندس نالو سمسون رکيائين. ڇوڪرو وڏو ٿيو ۽ اسان جي پيءُ کيس برڪت ڏني. پوءِ اسان جي پيءُ جو روح ضرعہ ۽ اسُتائول جي وچ ۾ محنہ-دان ۾ کيس اُتساهڻ لڳو.