ራእይ 10

10 ¹ከዚያም ሌላ ኀያል መልአክ ከሰማይ ሲወርድ አየሁ፤ በደመና ተጠቅልሎ ነበር፤ በራሱ ላይ ቀስተ ደመና ነበረ፤ ፊቱ እንደ ፀሓይ፣ እግሮቹም እንደ እሳት ዐምዶች ነበሩ። ²በእጁም የተከፈተ ትንሽ ጥቅልል ነበረ፤ ቀኝ እግሩን በባሕር ላይ፣ ግራ እግሩንም በየብስ ላይ አኖረ፤ ³እንደሚያገሣ አንበሳ በታላቅ ድምፅ ጮኸ፤ በጮኸም ጊዜ ሰባቱ ነጎድጓዶች ተናገሩ።

⁴ሰባቱ ነጎድጓዶች በተናገሩ ጊዜ ልጽፍ ነበር፤ ነገር ግን ከሰማይ፣ “የተናገሩትን ዝጋ፤ አትጻፈው” የሚል ድምፅ ሰማሁ።

⁵በባሕርና በየብስ ላይ ቆሞ ያየሁትም መልአክ ቀኝ እጁን ወደ ሰማይ አነሣ፤ ⁶ለዘላለም በሚኖረው፣ ሰማይንና በውስጡ ያለውን ሁሉ፣ ምድርንና በውስጧ ያለውን ሁሉ፣ ባሕርንና በውስጡ ያለውን ሁሉ በፈጠረው በአባታችን ማለ፤ “ከእንግዲህ መዘግየት የለም! ⁷ሰባተኛው መልአክ መለከቱን ሊነፋ ባለው ጊዜ፣ ለአገልጋዮቹ ለነቢያት እንደ ዐወጀ የአባታችን ምሥጢር ይፈጸማል።” ^a a v7 አባታችን በነቢያት በኩል የዐወጀው ምሥጢር ፍጻሜውን የሚያገኘው በልጁ ነው፤ ይህም ለሕዝቦች ሁሉ የተገለጠው ወንጌል ነው (ኤፌሶን 3፥8-9፤ ቈላስይስ 1፥26-27)።

⁸ከሰማይ የሰማሁትም ድምፅ እንደ ገና ተናገረኝ፤ “ሂድ፤ በባሕርና በየብስ ላይ ከቆመው መልአክ እጅ የተከፈተውን ጥቅልል ውሰድ።”

⁹ወደ መልአኩም ሄጄ ትንሹን ጥቅልል እንዲሰጠኝ ጠየቅሁት፤ እርሱም፣ “ውሰድና ብላው፤ ሆድህን መራራ ያደርግብሃል፤ ነገር ግን በአፍህ እንደ ማር ጣፋጭ ይሆናል” አለኝ።

¹⁰ትንሹንም ጥቅልል ከመልአኩ እጅ ወስጄ በላሁት፤ በአፌ እንደ ማር ጣፋጭ ሆነ፤ ከበላሁት በኋላ ግን ሆዴ መረረ። ¹¹ከዚያም፣ “ስለ ብዙ ሕዝቦች፣ ስለ አሕዛብ፣ ስለ ቋንቋዎችና ስለ ነገሥታት እንደ ገና ትንቢት መናገር ይገባሃል” አሉኝ።