पराक्रमी देवदूताचे अवतरण
10 1 नंतर मी दुसरा एक पराक्रमी देवदूत स्वर्गातून खाली येताना पाहिला; तो मेघाने वेढलेला होता, त्याच्या मस्तकावर मेघधनुष्य होते, त्याचे मुख सूर्यासारखे आणि त्याचे पाय अग्नीच्या स्तंभांसारखे होते. 2 त्याच्या हातात एक लहान उघडलेली गुंडाळी होती; त्याने आपला उजवा पाय समुद्रावर आणि डावा पाय भूमीवर ठेवला, 3 आणि गर्जणाऱ्या सिंहासारखा मोठ्याने ओरडला. तो ओरडला तेव्हा सात मेघगर्जना बोलल्या.
4 त्या सात मेघगर्जना बोलल्या तेव्हा मी लिहिणार होतो, पण मला स्वर्गातून एक वाणी ऐकू आली: “त्यांनी जे सांगितले ते बंद करून ठेव; ते लिहू नकोस.”
5 नंतर समुद्रावर आणि भूमीवर उभा असलेला जो देवदूत मी पाहिला, त्याने आपला उजवा हात स्वर्गाकडे उंचावला, 6 आणि जो सर्वकाळ जिवंत आहे, ज्याने स्वर्ग, पृथ्वी, समुद्र व त्यांतील सर्व काही निर्माण केले, त्या आमच्या पित्याची शपथ वाहून म्हटले: “यापुढे विलंब होणार नाही!” 7 पण सातवा देवदूत आपला कर्णा वाजवणार आहे त्या दिवसांत, आमच्या पित्याने आपल्या सेवक संदेष्ट्यांना जाहीर केल्याप्रमाणे त्याचे रहस्य पूर्ण होईल. a a v7 आमच्या पित्याने संदेष्ट्यांद्वारे जाहीर केलेले रहस्य त्याच्या पुत्रामध्ये आपल्या पूर्णत्वास पोहोचते — सर्व लोकांना कळवलेली सुवार्ता (इफिसकर ३:८-९; कलस्सैकर १:२६-२७).
8 स्वर्गातून आलेली ती वाणी पुन्हा माझ्याशी बोलली: “जा, समुद्रावर आणि भूमीवर उभ्या असलेल्या देवदूताच्या हातातील ती उघडलेली गुंडाळी घे.”
9 म्हणून मी त्या देवदूताकडे जाऊन ती लहान गुंडाळी मागितली. त्याने मला म्हटले, “ती घे आणि खाऊन टाक. ती तुझे पोट कडू करील, पण तुझ्या तोंडात मधासारखी गोड लागेल.”
10 मी त्या देवदूताच्या हातातून ती लहान गुंडाळी घेऊन खाऊन टाकली. माझ्या तोंडात ती मधासारखी गोड लागली; पण ती खाल्ल्यावर माझे पोट कडू झाले. 11 तेव्हा त्यांनी मला सांगितले, “पुष्कळ लोक, राष्ट्रे, भाषा व राजे यांच्याविषयी तू पुन्हा संदेश दिला पाहिजेस.”