ራእይ 9

9 ¹አምስተኛው መልአክ መለከቱን ነፋ፤ ከሰማይ ወደ ምድር የወደቀ ኮከብ አየሁ፤ የጥልቁም ጕድጓድ መክፈቻ ተሰጠው። ²የጥልቁንም ጕድጓድ ከፈተ፤ እንደ ታላቅ እቶን ጢስ የሆነ ጢስ ወጣ፤ ፀሐይና አየር በጕድጓዱ ጢስ ጨለሙ። ³ከጢሱም አንበጦች ወደ ምድር ወጡ፤ እንደ ምድር ጊንጦች ያለ ኀይል ተሰጣቸው። ⁴የምድርን ሣር ወይም ለምለም ተክል ወይም ዛፍ እንዳይጎዱ፣ በግንባራቸው የአባታችን ማኅተም የሌለባቸውን ሰዎች ብቻ እንጂ ተነገራቸው። ^a a v4 ማኅተሙ የአባታችን የሆኑትን ይለያል፤ ይኸውም በምዕራፍ 7 የተገለጸው የባሪያዎቹ ማኅተም ነው። ⁵እንዲገድሏቸው አልተፈቀደላቸውም፤ ነገር ግን አምስት ወር እንዲያሠቃዩአቸው ተፈቀደ፤ ይህም ጊንጥ ሰውን ሲነድፍ እንዳለው ሥቃይ ነው። ⁶በዚያ ዘመን ሰዎች ሞትን ይፈልጋሉ፤ ነገር ግን አያገኙትም፤ ለመሞት ይመኛሉ፤ ሞት ግን ከእነርሱ ይሸሻል።

⁷አንበጦቹ ለጦርነት እንደ ተዘጋጁ ፈረሶች ይመስሉ ነበር፤ በራሳቸው ላይ እንደ ወርቅ ያሉ አክሊሎች ነበሩ፤ ፊታቸውም እንደ ሰው ፊት ነበር። ⁸እንደ ሴቶች ጠጉር ያለ ጠጉር ነበራቸው፤ ጥርሳቸውም እንደ አንበሶች ጥርስ ነበር። ⁹እንደ ብረት ያለ ጥሩር ነበራቸው፤ የክንፎቻቸውም ድምፅ ወደ ጦርነት እንደሚሮጡ ብዙ ፈረሶችና ሠረገሎች ድምፅ ነበር። ¹⁰ጅራታቸው እንደ ጊንጥ ይመስል ነበር፤ መውጊያም ነበረው፤ በእነርሱም ውስጥ ሰዎችን አምስት ወር የመጉዳት ኀይል ነበረ። ¹¹ንጉሣቸው የጥልቁ መልአክ ነው፤ በዕብራይስጥ ጥፋት፣ በግሪክ አጶልዮን ይባላል። ^b b v11 ሁለቱም ስሞች “አጥፊ” ማለት ናቸው።

¹²የመጀመሪያው ወዮ አለፈ፤ እነሆ፣ ከዚህ በኋላ ሁለት ወዮዎች ገና ይመጣሉ።

¹³ከዚያም ስድስተኛው መልአክ መለከቱን ነፋ፤ በአባታችን ፊት ካለው ከወርቁ መሠዊያ ከአራቱ ቀንዶች የመጣ ድምፅ ሰማሁ፤ ¹⁴መለከት ያለውን ስድስተኛውን መልአክ፣ “በታላቁ ወንዝ በኤፍራጥስ የታሰሩትን አራቱን መላእክት ፍታ” አለው።

¹⁵ለዚያች ሰዓት፣ ቀን፣ ወርና ዓመት የተዘጋጁት አራቱ መላእክት የሰውን ሦስተኛ እንዲገድሉ ተፈቱ። ¹⁶የፈረሰኞቹ ሰራዊት ቍጥር ሁለት መቶ ሚሊዮን ነበር፤ ቍጥራቸውንም ሰማሁ። ¹⁷በራእዩም ፈረሶቹንና ጋላቢዎቻቸውን እንዲህ አየኋቸው፤ ጥሩራቸው የእሳት፣ የሰንፔርና የዲን ቀለም ነበር፤ የፈረሶቹ ራስ እንደ አንበሶች ራስ ነበር፤ ከአፋቸውም እሳት፣ ጢስና ዲን ወጣ። ¹⁸በእነዚህ በሦስቱ መቅሠፍቶች ማለትም ከአፋቸው በወጣው እሳት፣ ጢስና ዲን የሰው ሦስተኛ ተገደለ። ¹⁹የፈረሶቹ ኀይል በአፋቸውና በጅራታቸው ነው፤ ጅራታቸው እንደ እባብ ራስ አለውና በእርሱም ይጎዳሉ።

²⁰በእነዚህ መቅሠፍቶች ያልተገደለው ቀሪው የሰው ዘር እጃቸው ከሠራው ነገር ለመመለስ አሁንም እምቢ አሉ፤ አጋንንትንና ማየት፣ መስማት ወይም መራመድ የማይችሉትን የወርቅ፣ የብር፣ የናስ፣ የድንጋይና የእንጨት ጣዖታት አመለኩ። ²¹ከነፍስ መግደላቸው፣ ከጥንቆላቸው፣ ከዝሙታቸው ወይም ከስርቆታቸው ንስሐ አልገቡም።