پنځمه نرسنګا غږېږى
کنده پرانیستل کېږي او د انساني مخونو لرونکي ملخان پنځه میاشتې هر هغه څوک ځوروي چې د زموږ پلار مهر نه لري. خلک د مرګ لټه کوي خو نه شي مړه کېدای. بیا دوه سوه میلیونه سپاره د انسانانو درېیمه برخه وژني. ژوندي پاتې شوي خپل بتان، وژنې او غلاوې ساتي. دلته هېڅ شی هېڅوک توبې ته نه راولي.
9 1پنځمې فرښتې نرسنګا وغږوله، نو ما يو ستورے وليدو چې د آسمان نه زمکې ته راغورزېدلے وو، او هغۀ ته د بېانتها ژورې د سوړ کونجى ورکړے شو. 2هغۀ د بېانتها ژورې سوړ خلاص کړو، او داسې لوګى پورته شو لکه د يوې لويې بټۍ لوګى؛ د سوړ د لوګى په سبب نمر او هوا تياره شول. 3او د لوګى نه ملخان زمکې ته راووتل، او هغوئ ته د زمکې د لړمانو په شان طاقت ورکړے شو. 4هغوئ ته ووئيل شو چې نۀ د زمکې واښو، نۀ شنو بوټو او نۀ ونو ته نقصان ورسوى، بلکې صرف هغو خلقو ته چې د زمونږ پلار مهر يې په تندو باندې نۀ وى. a a v4 مهر هغه کسان څرګندوى چې د زمونږ پلار دى — دغه هم هغه مهر دے چې د هغۀ د خادمانو په حقله په اوومه باب کښې بيان شوے دے. 5هغوئ ته اِجازت نۀ وو چې هغوئ مړۀ کړى، بلکې دا چې پنځۀ مياشتې هغوئ ته عذاب ورکړى — داسې عذاب لکه د لړم چيچل کله چې هغه څوک ووهى. 6په هغه ورځو کښې به خلق مرګ لټوى خو نۀ به يې مومى، د مرګ آرزو به کوى، خو مرګ به ترې وتښتى.
7ملخان د جنګ دپاره تيار آسونو ته ورته وو؛ د هغوئ په سرونو باندې د سرو زرو په شان تاجونه وو، او د هغوئ مخونه د اِنسان د مخونو په شان وو. 8د هغوئ وېښتۀ د ښځو د وېښتو په شان وو، او د هغوئ غاښونه د زمريانو د غاښونو په شان وو. 9د هغوئ په سينو باندې د اوسپنې په شان زغرې وې، او د هغوئ د وزرونو آواز داسې وو لکه د ډېرو آسونو او رتهونو آواز چې جنګ ته په تلو کښې وى. 10د هغوئ لکۍ د لړمانو په شان وې او چيچونکى يې درلودل؛ په دغو کښې دا طاقت وو چې پنځۀ مياشتې خلقو ته نقصان ورسوى. 11د هغوئ بادشاه د بېانتها ژورې فرښته ده — چې په عبرانى ژبه کښې هلاکت او په يونانى ژبه کښې اَپوليون نومېږى. b b v11 دواړه نومونه د ”تباه کوونکى“ معنىٰ لرى.
12اول افسوس تېر شو؛ وګوره، د دې خبرو نه پس به نور دوه افسوسونه راشى.
13بيا شپږمې فرښتې خپله نرسنګا وغږوله، نو ما د زمونږ پلار په مخکښې د سرو زرو قربانګاه د څلورو ښکرونو نه يو آواز واورېدو، 14چې هغه نرسنګا لرونکې شپږمې فرښتې ته يې ووئيل، ”هغه څلور فرښتې آزادې کړه چې د فرات په لوئ سيند باندې تړلې دى.“
15نو هغه څلور فرښتې چې د دغه ساعت، ورځې، مياشتې او کال دپاره تيارې کړې شوې وې، آزادې کړې شوې، دې دپاره چې د اِنسانانو درېمه حصه مړۀ کړى. 16د آسوارو لښکرو تعداد شل کروړه وو؛ ما د هغوئ تعداد واورېدو. 17ما په رويا کښې آسونه او د هغوئ سوارۀ داسې وليدل: د هغوئ سينهبندونه د اور، نيلم او ګندهک په رنګ وو؛ د آسونو سرونه د زمريانو د سرونو په شان وو، او د هغوئ د خولو نه اور، لوګى او ګندهک راوتل. 18دغو درېو آفتونو د اِنسانانو درېمه حصه مړۀ کړه — يعنې هغه اور، لوګى او ګندهک چې د هغوئ د خولو نه راوتل. 19د آسونو طاقت د هغوئ په خولو او لکيو کښې دے — د هغوئ لکۍ د مارانو په شان سرونه لرى، او په هغو سره هغوئ نقصان رسوى.
20پاتې اِنسانان چې په دغو آفتونو مړۀ نۀ شول، بيا هم د خپلو لاسونو د جوړ کړو شيانو نه رانۀ ګرځېدل، بلکې د بدروحونو او د سرو زرو، سپينو زرو، پيتل، تيږو او لرګى د هغه بتانو عبادت يې کوو چې نۀ ليدلے شى، نۀ اورېدلے شى او نۀ ګرځېدلے شى. 21او نۀ يې د خپلو خونونو، نۀ د خپلې جادوګرۍ، نۀ د خپلې بدکارۍ او نۀ د خپلو غلاګانو نه توبه وکړه.
