په آسمان کښې خاموشى

آسمان شاوخوا نیم ساعت چوپ کېږي. یوه پرښته د مقدسینو دعاګانې له خوشبويۍ سره زموږ پلار ته پورته کوي، بیا د لوښي اور ځمکې ته غورځوي. څلور شپېلۍ ورپسې راځي، هره یوه درېیمه برخه ورانوي: ځمکه، سمندر، سیندونه، رڼا. یو عقاب چیغې وهي چې تر دې بدتر راتلونکی دی.

څپرکی 8.

کله چې ګډوريانِ اووم مُهر پرانستو، نو په آسمان کښې نيم ګنټه پورې خاموشى شوه. ما هغه اووۀ فرښتې وليدلې چې زمونږ پلار په مخکښې ولاړې وى، او هغوئ ته اووۀ شپېلۍ ورکړې شوې.

بله فرښته راغله او د سرو زرو خوشبوئى لرونکى لوښے يې نيولے وو او د قربان‌ګاه په خوا کښې ودرېده، او ورته ډېره خوشبوئى ورکړے شوه چې د ټولو مقدسينو دُعاګانو سره يې د تخت په مخکښې د سرو زرو په قربان‌ګاه باندې نذرانه کړى. د خوشبوئۍ لوګے د مقدسينو د دُعاګانو سره د فرښتې د لاس نه زمونږ پلار په مخکښې پورته شو. ^a فرښتې هغه لوښے واخستو، د قربان‌ګاه د اور نه يې ډک کړو او زمکې ته يې وغورزولو، نو تندر، غړومبى، برېښنا او زلزله راغلل.

اووۀ شپېلۍ تيارۍ کوى

اوس هغه اووۀ فرښتو چې اووۀ شپېلۍ يې نيولې وې، د شپېلو د غږولو دپاره تيارى ونيوله.

اوله فرښتې خپله شپېلۍ وغږوله: د وريځو کاڼى او د وينو سره ګډ شوے اور زمکې ته راوغورزېدل. د زمکې دريمه برخه وسوزېده، د ونو دريمه برخه وسوزېده او ټولې شنې واښۀ وسوزېدل.

دوېمې فرښتې شپېلۍ وغږوله: يو لوئ غر غوندې څۀ چې په اور کښې سوزېدل، سمندر ته وغورزولے شو. د سمندر دريمه برخه وينه شوه. د سمندر د ژوندو مخلوقاتو دريمه برخه مړۀ شوه او د بيړو دريمه برخه برباد شوه.

دريمې فرښتې خپله شپېلۍ وغږوله. يو لوئ ستورے چې د مشال په شان سوزېدلو، د آسمان نه د سيندونو او د اوبو د چينو په دريمه برخه باندې راولوېدو. د دې ستورى نوم تروخۀ دے. د اوبو دريمه برخه تروه شوه او ډېر خلق د دې اوبو په سبب مړۀ شول ځکه چې تروې شوې وې. ^b

څلورمې فرښتې شپېلۍ وغږوله: د لمر، سپوږمۍ او ستورو دريمه برخه ووهلے شوه، نو دريمه برخه يې تياره شوه؛ د ورځې دريمه برخه بې رڼا شوه او د شپې هم دغه شان. بيا ما وليدل او واورېدل چې يوه عقاب د اسمان په مينځ کښې الوتله او په لوړ غږ يې چغه کوله چې، ”افسوس، افسوس، افسوس په هغه کسانو باندې چې په زمکه باندې اوسيږى، د هغه درېو فرښتو د پاتې شپېلو د غږونو په سبب چې اوس به غږيږى!“