څلور بادونه بند کړے شول
مخکې له دې چې زیان نور پرمخ ولاړ شي، څلور پرښتې بادونه ساتي ترڅو د زموږ پلار بندګان مهر شي. بیا یوه داسې ګڼه ګوڼه راځي چې شمېرل یې ناشوني دي، له هرې ژبې څخه، او له لوی کړاو څخه راوتلې. یو مشر یې تشریح کوي: بیا به هېڅکله وږي نه شي، او هره اوښکه به پاکه شي.
7 1له دې نه پس ما څلور فرښتې وليدلې چې د زمکې په څلورو کونجونو ودرېدلى وُو، د زمکې يې څلور بادونه داسې نيولى وُو چې نۀ په زمکه، نۀ په سمندر او نۀ په کوم ونه باندې ولګى. 2بيا ما يوه بله فرښته وليده چې د نمر ختو له لورې راختله او د زمونږ د ژوندى پلار مُهر يې درلودو. هغې هغو څلورو فرښتو ته په چغو ووئيل چې چا ته د زمکې او سمندر د زيان رسولو طاقت ورکړے شوے وو، 3هغې ووئيل چې، ”په زمکه، سمندر او ونو باندې زيان مۀ رسوئ، ترڅو چې مونږ د خپل پلار نوکرانو ته د هغوئ په تندو باندې مُهر ونۀ لګوو.“ 4ما د مُهر لګېدلو شمېر واورېدو: يو لک څوارلس زره، چې د اِسرائيل د زامنو له هرې قبيلې نه مُهر لګېدلى وُو. a a v4 دا شمېر يو لک څوارلس زره — د دولسو قبيلو له هرې يوې نه دولس زره — د بشپړتيا نښه ده، چې د زمونږ د پلار پوره قوم ښائى، نۀ د سرو کوم رښتينے شمار. 5د يهوداه له قبيلې نه دولس زرو ته مُهر ولګېدو، د روبين له قبيلې نه دولس زرو، د جاد له قبيلې نه دولس زرو، 6د اشير له قبيلې نه دولس زرو، د نفتالى له قبيلې نه دولس زرو، د منسى له قبيلې نه دولس زرو، 7د شمعون له قبيلې نه دولس زرو، د لاوى له قبيلې نه دولس زرو، د اِشکار له قبيلې نه دولس زرو، 8د زبولون له قبيلې نه دولس زرو، د يوسف له قبيلې نه دولس زرو، د بنيامين له قبيلې نه دولس زرو ته مُهر ولګېدو.
يو داسې لوئ هجوم چې هيچا نۀ شو شمارلے
9له دې نه پس ما يو ډېر لوئ هجوم وليدو چې هيچا نۀ شو شمارلے، د هرې قوم، قبيلې، اُمت او ژبې نه وُو، چې د تخت مخکښې او د ګډورى مخکښې په سپينو جامو کښې ودرېدلى وُو او د کجورې ښاخونه يې په لاسونو کښې نيولى وُو. 10هغوئ په لوړ آواز چغې وهلې، ”خلاصون زمونږ د هغه پلار دے چې په تخت ناست دے، او د ګډورى دے!“
11ټولې فرښتې د تخت، مشرانو او څلورو ژوندو مخلوقاتو چاپېره ودرېدلې، بيا د تخت مخکښې په سجده پرېوتلې او زمونږ پلار ته يې عبادت وکړو، 12هغوئ ووئيل، ”آمين! برکت، لوئى، حکمت، شُکر، عزت، طاقت او قدرت دې زمونږ پلار له تل تر تله وى! آمين.“
13بيا په مشرانو کښې يو ما ته تپوس وکړو چې، ”دا چې په سپينو جامو کښې دى، دا څوک دى او له کومه راغلى دى؟“
14ما ووئيل، ”اے زما مالِکه، تا ته معلومه ده.“ هغۀ ووئيل، ”دا هغه دى چې د لوئې مصيبت نه راوتلى دى؛ هغوئ خپلې جامې ومينځلې او د ګډورى په وينو کښې يې سپينې کړې.“
15ځکه نو دا د زمونږ د پلار د تخت مخکښې دى او په خپل بيت المقدس کښې يې د شپې او د ورځې عبادت کوى؛ هغه چې په تخت ناست دے، هغه به يې پناه کړى. 16نۀ به بيا وږى کيږى او نۀ به بيا تږى کيږى؛ نۀ به پرې نمر لګيږى او نۀ کومه سوزوونکې ګرمى. 17ځکه چې هغه ګډورے چې د تخت په مينځ کښې دے، هغه به يې شپونه کوى او هغه به يې د ژوندو اوبو چينو ته بوځى؛ او زمونږ پلار به د هغوئ له سترګو نه هر اوښکه پاکه کړى. b b v17 زمونږ پلار پخپله — نۀ کومه فرښته، نۀ کوم نوکر — د خپلو بچو له سترګو نه اوښکې پاکوى.
