Cztery wiatry powstrzymane
Zanim szkoda pójdzie dalej, czterej aniołowie powstrzymują wiatry, aż słudzy naszego Ojca zostaną opieczętowani. Potem tłum zbyt wielki, by go policzyć, z każdego języka, przychodzący z wielkiego ucisku. Jeden ze starszych wyjaśnia, kim są: już nigdy nie zaznają głodu, a każda łza zostanie otarta.
7 1Potem zobaczyłem czterech aniołów stojących na czterech krańcach ziemi, trzymających cztery wiatry ziemi, aby żaden nie wiał na ląd, na morze ani na żadne drzewo. 2Potem zobaczyłem innego anioła wstępującego od wschodu słońca, z pieczęcią naszego żywego Ojca. Zawołał głośno do czterech aniołów, którym dano moc szkodzenia ziemi i morzu, 3mówiąc: „Nie szkodźcie ziemi, morzu ani drzewom, aż opieczętujemy sługi naszego Ojca na ich czołach.” 4Usłyszałem liczbę opieczętowanych: 144 000 opieczętowanych z każdego plemienia synów Izraela. a a v4 Liczba 144 000 — dwanaście tysięcy z każdego z dwunastu plemion — jest symbolem pełni, ukazującym cały lud naszego Ojca, a nie dosłowną liczbę osób. 5Z plemienia Judy opieczętowano 12 000, z plemienia Rubena 12 000, z plemienia Gada 12 000, 6z plemienia Asera 12 000, z plemienia Neftalego 12 000, z plemienia Manassesa 12 000, 7z plemienia Symeona 12 000, z plemienia Lewiego 12 000, z plemienia Issachara 12 000, 8z plemienia Zabulona 12 000, z plemienia Józefa 12 000, z plemienia Beniamina opieczętowano 12 000.
Tłum, którego nikt nie mógł policzyć
9Potem zobaczyłem wielki tłum, którego nikt nie mógł policzyć, z każdego narodu, plemienia, ludu i języka, stojący przed tronem i przed Barankiem, w białych szatach, z palmowymi gałązkami w rękach. 10Wołali głośno: „Zbawienie należy do naszego Ojca, siedzącego na tronie, i do Baranka!”
11Wszyscy aniołowie stali wokół tronu, starszych i czterech żywych istot, a potem padli na twarze przed tronem i oddali pokłon naszemu Ojcu, 12mówiąc: „Amen! Błogosławieństwo i chwała, mądrość i dziękczynienie, cześć, moc i potęga naszemu Ojcu na wieki wieków! Amen.”
13Wtedy jeden ze starszych zapytał mnie: „Ci odziani w białe szaty — kim są i skąd przyszli?”
14Odpowiedziałem: „Panie mój, ty wiesz.” Powiedział: „Ci przychodzą z wielkiego ucisku; wyprali swoje szaty i wybielili je we krwi Baranka.”
15Dlatego są przed tronem naszego Ojca i służą mu dniem i nocą w jego świątyni; a ten, który siedzi na tronie, osłoni ich. 16Nie będą już łaknąć ani pragnąć; nie porazi ich słońce ani żaden upał. 17Bo Baranek, który jest pośrodku tronu, będzie ich pasł i poprowadzi ich do źródeł wód żywych; a nasz Ojciec otrze wszelką łzę z ich oczu. b b v17 Sam nasz Ojciec — nie anioł, nie sługa — ociera łzy z oczu swoich dzieci.
