چارئي واءُ روڪيا ويا
نقصان اڳتي وڌڻ کان اڳ، چار ملائڪ هوائون روڪين ٿا جڏهن اسان جي پيءُ جي ٻانهن تي مهر لڳائي وڃي ٿي. پوءِ ڳڻڻ کان ٻاهر ميڙ، هر ٻولي مان، وڏي مصيبت مان آيل. هڪ بزرگ انهن جي وضاحت ڪري ٿو: وري ڪڏهن بکايل نه ٿيندا، ۽ هر ڳوڙهو اگھيو ويندو.
7 1هن کان پوءِ مون چار ملائڪ ڏٺا، جيڪي زمين جي چئني ڪنڊن تي بيٺا هئا ۽ زمين جي چارئي واين کي جهليو بيٺا هئا، تہ جيئن زمين، سمنڊ يا ڪنهن بہ وڻ تي ڪو واءُ نہ لڳي. 2پوءِ مون هڪ ٻيو ملائڪ اوڀر کان اڀرندي ڏٺو، جنهن وٽ جيئري اسان جي پيءُ جي مهر هئي. هن انهن چئني ملائڪن کي، جن کي زمين ۽ سمنڊ کي نقصان رسائڻ جو اختيار ڏنل هو، وڏي آواز سان سڏ ڪيو، 3چيائين تہ ”جيستائين اسين اسان جي پيءُ جي ٻانهن جي پيشانين تي مهر نہ هڻون، تيستائين زمين، سمنڊ يا وڻن کي نقصان نہ رسايو.“ 4مون مهر لڳلن جو تعداد ٻڌو: بني اسرائيل جي هر قبيلي مان ۱۴۴٬۰۰۰ تي مهر لڳائي وئي. a a v4 ۱۴۴٬۰۰۰ جو عدد — ٻارهن قبيلن مان هر هڪ مان ٻارهن هزار — مڪمليت جي علامت آهي، جيڪو اسان جي پيءُ جي پوريءَ قوم جي تصوير پيش ڪري ٿو، لفظي ڳڻپ ناهي. 5يهوداه جي قبيلي مان ۱۲٬۰۰۰ تي مهر لڳائي وئي، روبن جي قبيلي مان ۱۲٬۰۰۰، جاد جي قبيلي مان ۱۲٬۰۰۰، 6آشر جي قبيلي مان ۱۲٬۰۰۰، نفتالي جي قبيلي مان ۱۲٬۰۰۰، منسي جي قبيلي مان ۱۲٬۰۰۰، 7شمعون جي قبيلي مان ۱۲٬۰۰۰، لاوي جي قبيلي مان ۱۲٬۰۰۰، اشڪار جي قبيلي مان ۱۲٬۰۰۰، 8زبولون جي قبيلي مان ۱۲٬۰۰۰، يوسف جي قبيلي مان ۱۲٬۰۰۰، بنيامين جي قبيلي مان ۱۲٬۰۰۰ تي مهر لڳائي وئي.
هڪ اهڙو وڏو ميڙ جنهن کي ڪو ڳڻي نہ سگهيو
9هن کان پوءِ مون هڪ اهڙو وڏو ميڙ ڏٺو جنهن کي ڪو بہ ڳڻي نہ سگهيو پيو، جيڪو هر قوم، قبيلي، اُمت ۽ ٻوليءَ مان هو، ۽ تخت ۽ ٻڪريءَ جي ٻچي جي اڳيان اڇا ڪپڙا پهري، هٿن ۾ کجيءَ جون ٽاريون کڻي بيٺو هو. 10هنن وڏي آواز سان پڪاريو تہ ”نجات اسان جي پيءُ جي آهي، جيڪو تخت تي ويٺل آهي، ۽ ٻڪريءَ جي ٻچي جي!“
11سڀئي ملائڪ تخت، بزرگن ۽ چئن جيئرن جاندارن جي چوڌاري بيٺا هئا، پوءِ تخت جي اڳيان منهن ڀر ڪري اسان جي پيءُ جي عبادت ڪيائون، 12چيائون تہ ”آمين! حمد، جلوو، حڪمت، شڪرانو، عزت، قدرت ۽ طاقت اسان جي پيءُ لاءِ هجن هميشه هميشه تائين! آمين.“
13پوءِ بزرگن مان هڪڙي مون کان پڇيو تہ ”اهي اڇا ڪپڙا پهريل ڪير آهن، ۽ ڪٿان آيا آهن؟“
14مون چيو تہ ”اي منهنجا صاحب، اوهين ئي ڄاڻو ٿا.“ هن چيو تہ ”اهي وڏي مصيبت مان آيا آهن؛ هنن پنهنجا ڪپڙا ڌوتا ۽ ٻڪريءَ جي ٻچي جي رت ۾ اڇا ڪيا.“
15انهيءَ ڪري اهي اسان جي پيءُ جي تخت جي اڳيان آهن ۽ سندس هيڪل ۾ ڏينهن رات سندس خدمت ڪن ٿا؛ تخت تي ويٺل پاڻ کين پنهنجي ڇانوَ هيٺ رکندو. 16هو وري بکيا نہ ٿيندا ۽ نہ اڃايل ٿيندا؛ نہ سج کين ساڙيندو، نہ ڪا سخت گرمي. 17ڇاڪاڻ تہ تخت جي وچ ۾ جيڪو ٻڪريءَ جو ٻچو آهي، سو ريڍار ٿي کين سنڀاليندو ۽ جيئري پاڻيءَ جي چشمن ڏانهن وٺي ويندو؛ ۽ اسان جو پيءُ سندن اکين مان هر ڳوڙهو اگهندو. b b v17 اسان جو پيءُ پاڻ — نہ ڪو ملائڪ، نہ ڪو ٻانهو — پنهنجن ٻارن جي اکين مان ڳوڙها اگهي ٿو.