مڪاشفو 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹مون ڏٺو تہ يسوع، اهو گھيٽو، ستن مهرن مان هڪ کوليائين، ۽ چئن جيئرن جاندارن مان هڪ کي گجگوڙ جهڙي آواز ۾ چوندي ٻڌم تہ ”اچ!“ ²مون نهاريو تہ هڪ اڇو گھوڙو هو، جنهن جي سوار وٽ ڪمان هئي. کيس تاج ڏنو ويو، ۽ هو فتح ڪندو ۽ فتح ڪرڻ لاءِ نڪتو.

³جڏهن گھيٽي ٻي مهر کولي، تڏهن مون ٻئي جيئري جاندار کي چوندي ٻڌو تہ ”اچ!“ ⁴پوءِ هڪ ٻيو ڀڙڪندڙ ڳاڙهو گھوڙو نڪتو. ان جي سوار کي زمين تان امن کسي وٺڻ جو اختيار ڏنو ويو، تہ جيئن ماڻهو هڪ ٻئي کي ماري وجهن، ۽ کيس هڪ وڏي تلوار ڏني وئي.

⁵جڏهن گھيٽي ٽين مهر کولي، تڏهن مون ٽئين جيئري جاندار کي چوندي ٻڌو تہ ”اچ!“ مون نهاريو تہ هڪ ڪارو گھوڙو هو، جنهن جي سوار جي هٿ ۾ ترازو هو. ⁶چئن جيئرن جاندارن جي وچ ۾ مون ڄڻ هڪ آواز ٻڌو تہ ”ڏينهن جي مزدوريءَ جي بدلي هڪ سير ڪڻڪ، ڏينهن جي مزدوريءَ جي بدلي ٽي سير جَوَ—تيل ۽ مئي کي نقصان نہ پهچاءِ!“

⁷جڏهن گھيٽي چوٿين مهر کولي، تڏهن مون چوٿين جيئري جاندار کي چوندي ٻڌو تہ ”اچ!“ ⁸مون ڏٺو تہ هڪ زرد گھوڙو هو. ان جي سوار جو نالو موت هو، ۽ قبر ان جي پٺيان هلي رهي هئي. موت ۽ قبر کي زمين جي چوٿين حصي تي اختيار ڏنو ويو، تہ جيئن تلوار، ڏڪار، وبا ۽ زمين جي جهنگلي جانورن سان ماريندا رهن.

⁹جڏهن هن پنجين مهر کولي، تڏهن مون قربانگاه هيٺان انهن جا روح ڏٺا، جيڪي اسان جي پيءُ جي ڪلام ۽ پنهنجي رکيل شاهديءَ سبب ماريا ويا هئا. ¹⁰هو رڙ ڪري چوڻ لڳا تہ ”اي حاڪم بابا، پاڪ ۽ سچا، ڪيستائين تون انصاف نہ ڪندين ۽ زمين تي رهندڙن کان اسان جي رت جو بدلو نہ وٺندين؟“ ^a a v10 ’حاڪم‘ اهو لقب آهي جيڪو نئين عهدنامي ۾ اسان جي پيءُ جي اعليٰ اختيار لاءِ رکيل آهي—شهيد کيس انهيءَ ڪري پڪارين ٿا جو سڀ ڪجهه درست ڪرڻ جو سڄو اختيار هن وٽ آهي. ¹¹هر هڪ کي اڇو چوغو ڏنو ويو، ۽ کين چيو ويو تہ ٿورو وقت وڌيڪ آرام ڪن، جيستائين سندن ساٿي ٻانها ۽ ڀائر ڀينرون، جن کي بہ انهن وانگر ماريو ويندو، تعداد ۾ پورا نہ ٿين.

¹²مون ڏٺو تہ جڏهن گھيٽي ڇهين مهر کولي، تڏهن وڏو زلزلو آيو، سج ٻڪريءَ جي وارن جي ٿلهي ڪاري ڪپڙي جيان ڪارو ٿي ويو، پورو چنڊ رت جهڙو ٿي ويو، ¹³جيئن تيز واءُ سان لڏيل انجير جو وڻ پنهنجا ڪچا انجير ڪيرائي ٿو، تيئن آسمان جا تارا زمين تي ڪري پيا. ¹⁴آسمان طومار وانگر ويڙهجي ويو، ۽ هر جبل ۽ ٻيٽ پنهنجي جاءِ کان کسڪي ويو. ¹⁵زمين جا بادشاهہ، اميرزادا، سپهسالار، دولتمند، طاقتور، هر غلام ۽ آزاد، غارن ۽ جبلن جي پٿرن ۾ لڪي ويا. ¹⁶هنن جبلن ۽ پٿرن کي چيو تہ ”اسان تي ڪريو، ۽ اسان کي تخت تي ويٺل خدا جي منهن کان ۽ گھيٽي جي غضب کان لڪايو! ¹⁷ڇاڪاڻ تہ خدا ۽ گھيٽي جي غضب جو وڏو ڏينهن اچي پهتو آهي، تہ ڪير بيهي سگھندو؟“