Το Αρνίο Ανοίγει τις Σφραγίδες
Καβαλάρηδες βγαίνουν ένας ένας: κατάκτηση, σφαγή, ένα μεροκάματο για ένα καρβέλι, κι έπειτα ο Θάνατος. Κάτω από το θυσιαστήριο οι μάρτυρες ρωτούν τον Δεσπότη Πατέρα ως πότε, και τους λένε να περιμένουν λίγο ακόμη. Στην έκτη σφραγίδα οι ισχυροί κρύβονται και ικετεύουν τους βράχους να πέσουν.
6 1Είδα τον Ιησού, το Αρνίο, να ανοίγει μία από τις εφτά σφραγίδες, κι άκουσα ένα από τα τέσσερα ζωντανά όντα να λέει, σαν βροντή: «Έλα!» 2Κοίταξα: ένα άσπρο άλογο, κι ο καβαλάρης του κρατούσε τόξο. Του δόθηκε στεφάνι, κι αυτός βγήκε νικώντας, για να νικήσει.
3Όταν το Αρνίο άνοιξε τη δεύτερη σφραγίδα, άκουσα το δεύτερο ζωντανό ον να λέει: «Έλα!» 4Βγήκε άλλο άλογο, κόκκινο σαν φωτιά. Στον καβαλάρη του δόθηκε η εξουσία να πάρει την ειρήνη από τη γη, κάνοντας τους ανθρώπους να σκοτώνουν ο ένας τον άλλον, και του δόθηκε ένα μεγάλο σπαθί.
5Όταν το Αρνίο άνοιξε την τρίτη σφραγίδα, άκουσα το τρίτο ζωντανό ον να λέει: «Έλα!» Κοίταξα — ένα μαύρο άλογο, κι ο καβαλάρης του κρατούσε στο χέρι μια ζυγαριά. 6Ανάμεσα στα τέσσερα ζωντανά όντα άκουσα κάτι σαν φωνή: «Ένα κιλό σιτάρι για ένα μεροκάματο, τρία κιλά κριθάρι για ένα μεροκάματο — μη βλάψεις το λάδι και το κρασί!»
7Όταν το Αρνίο άνοιξε την τέταρτη σφραγίδα, άκουσα τη φωνή του τέταρτου ζωντανού όντος να λέει: «Έλα!» 8Είδα ένα άλογο χλωμό. Ο καβαλάρης του ονομαζόταν Θάνατος, κι ο άδης τον ακολουθούσε. Στον Θάνατο και στον άδη δόθηκε εξουσία πάνω στο ένα τέταρτο της γης, να σκοτώνουν με το σπαθί, με την πείνα, με την επιδημία και με τα άγρια θηρία της γης.
9Όταν άνοιξε την πέμπτη σφραγίδα, είδα κάτω από το θυσιαστήριο τις ψυχές εκείνων που σκοτώθηκαν για τον λόγο του Πατέρα μας και για τη μαρτυρία που κρατούσαν. 10Φώναξαν δυνατά: «Ως πότε, Κυρίαρχε Πατέρα, άγιε κι αληθινέ, ως ότου κρίνεις και εκδικηθείς το αίμα μας σ' αυτούς που κατοικούν στη γη;» a a v10 Το «Κυρίαρχος» είναι ο τίτλος που η Καινή Διαθήκη κρατάει για την υπέρτατη εξουσία του Πατέρα μας — οι μάρτυρες απευθύνονται σ' αυτόν ως εκείνον που κρατάει όλη τη δύναμη για να αποκαταστήσει τα πάντα. 11Στον καθένα δόθηκε μια άσπρη στολή, και τους ειπώθηκε να αναπαυτούν για λίγο ακόμα, ώσπου να συμπληρωθεί ο αριθμός των συνδούλων τους και των αδελφών τους, που επρόκειτο να σκοτωθούν όπως κι εκείνοι.
12Είδα το Αρνίο να ανοίγει την έκτη σφραγίδα: έγινε μεγάλος σεισμός, ο ήλιος έγινε μαύρος σαν τρίχινο σάκο, η πανσέληνος έγινε σαν αίμα, 13και τα άστρα του ουρανού έπεσαν στη γη, όπως η συκιά ρίχνει τα άγουρα σύκα της όταν την ταρακουνάει δυνατός άνεμος. 14Ο ουρανός μαζεύτηκε σαν ειλητάριο που τυλίγεται, και κάθε βουνό και νησί μετακινήθηκε από τη θέση του. 15Οι βασιλιάδες της γης, οι άρχοντες, οι στρατηγοί, οι πλούσιοι, οι ισχυροί, κάθε δούλος κι ελεύθερος, κρύφτηκαν στις σπηλιές και στα βράχια των βουνών. 16Είπαν στα βουνά και στα βράχια: «Πέστε πάνω μας και κρύψτε μας από το πρόσωπο του Θεού που κάθεται στον θρόνο, κι από την οργή του Αρνίου! 17Γιατί ήρθε η μεγάλη μέρα της οργής του Θεού και του Αρνίου, και ποιος μπορεί να την αντέξει;»
