હવે છપાયેલી
પુસ્તક

હલવાન મહોરો ખોલે છે

સવારો એક પછી એક નીકળે છે: વિજય, કતલ, એક રોટલી માટે એક દિવસનું વેતન, પછી મરણ. વેદી નીચે શહીદો સર્વોપરી પિતાને પૂછે છે કે ક્યાં સુધી, અને તેમને થોડી વધુ રાહ જોવા કહેવાય છે. છઠ્ઠી મુદ્રા વખતે શક્તિશાળી લોકો સંતાઈ જાય છે અને ખડકોને પોતાના પર પડવા વિનંતી કરે છે.

અધ્યાય 6.

મેં ઈસુ, હલવાનને, સાત મહોરોમાંની એક ખોલતા જોયા, અને ચાર જીવતા પ્રાણીઓમાંના એકને ગર્જનાની જેમ કહેતા સાંભળ્યું, “આવ!” મેં જોયું: એક સફેદ ઘોડો, તેના સવારના હાથમાં ધનુષ્ય હતું. તેને મુગટ આપવામાં આવ્યો, અને તે જીત મેળવતો, જીતવા માટે નીકળી પડ્યો.

જ્યારે હલવાને બીજી મહોર ખોલી, ત્યારે મેં બીજા જીવતા પ્રાણીને કહેતા સાંભળ્યું, “આવ!” બીજો એક અગ્નિ જેવો લાલ ઘોડો નીકળ્યો. તેના સવારને પૃથ્વી પરથી શાંતિ લઈ લેવાનો અધિકાર આપવામાં આવ્યો, જેથી માણસો એકબીજાને મારી નાખે, અને તેને એક મોટી તલવાર આપવામાં આવી.

જ્યારે હલવાને ત્રીજી મહોર ખોલી, ત્યારે મેં ત્રીજા જીવતા પ્રાણીને કહેતા સાંભળ્યું, “આવ!” મેં જોયું—એક કાળો ઘોડો, તેના સવારના હાથમાં ત્રાજવાની જોડ હતી. ચાર જીવતા પ્રાણીઓની વચ્ચે મેં અવાજ જેવું કંઈક સાંભળ્યું: “એક દિવસની મજૂરીએ એક શેર ઘઉં, એક દિવસની મજૂરીએ ત્રણ શેર જવ—પણ તેલ અને દ્રાક્ષારસને નુકસાન ન કરતો!”

જ્યારે હલવાને ચોથી મહોર ખોલી, ત્યારે મેં ચોથા જીવતા પ્રાણીનો અવાજ કહેતો સાંભળ્યો, “આવ!” મેં એક ફિક્કો ઘોડો જોયો. તેના સવારનું નામ મૃત્યુ હતું, અને કબર તેની પાછળ આવતી હતી. મૃત્યુ અને કબરને પૃથ્વીના ચોથા ભાગ પર અધિકાર આપવામાં આવ્યો, જેથી તલવાર, દુકાળ, મરકી અને પૃથ્વીનાં જંગલી પશુઓ દ્વારા મારી નાખે.

જ્યારે તેમણે પાંચમી મહોર ખોલી, ત્યારે મેં વેદી નીચે તેઓના આત્માઓ જોયા જેઓ આપણા પિતાના વચનને લીધે તથા પોતે આપેલી સાક્ષીને લીધે મારી નાખવામાં આવ્યા હતા. તેઓએ મોટે અવાજે પોકાર કર્યો, “હે સર્વોપરી પિતા, પવિત્ર તથા સત્ય, ક્યાં સુધી તમે ન્યાય નહિ કરો અને પૃથ્વી પર વસનારાઓ પર અમારા લોહીનું વેર નહિ વાળો?” a a v10 ‘સર્વોપરી’ એ પદવી છે જે નવો કરાર આપણા પિતાના સર્વોચ્ચ અધિકાર માટે અનામત રાખે છે — શહીદો તેમને સર્વ વસ્તુ સરખી કરવાની સઘળી સત્તા ધરાવનાર તરીકે વિનંતી કરે છે. દરેકને એક સફેદ ઝભ્ભો આપવામાં આવ્યો, અને તેઓને કહેવામાં આવ્યું કે તેમના જેવા જ મારી નંખાનારા તેમના સાથી સેવકો તથા ભાઈબહેનોની સંખ્યા પૂરી ન થાય ત્યાં સુધી થોડો વધારે સમય વિસામો લો.

મેં હલવાનને છઠ્ઠી મહોર ખોલતા જોયા: એક મોટો ધરતીકંપ થયો, સૂર્ય જાડા વાળના કાપડ જેવો કાળો થયો, પૂર્ણ ચંદ્ર લોહી જેવો થયો, અને આકાશના તારાઓ પૃથ્વી પર પડ્યા, જેમ અંજીરનું ઝાડ જોરદાર પવનથી હલે ત્યારે કાચાં અંજીર ખેરવી નાખે છે તેમ. આકાશ વીંટાની જેમ વીંટાઈ ગયું, અને દરેક પહાડ તથા ટાપુ પોતપોતાની જગ્યાએથી ખસેડાઈ ગયાં. પૃથ્વીના રાજાઓ, અમીરો, સેનાપતિઓ, ધનવાનો, બળવાનો, દરેક ગુલામ તથા સ્વતંત્ર માણસ ગુફાઓમાં અને પહાડોના ખડકોમાં સંતાઈ ગયા. તેઓએ પહાડો તથા ખડકોને કહ્યું, “અમારા પર પડો, અને સિંહાસન પર બેઠેલા ઈશ્વરના મુખથી તથા હલવાનના કોપથી અમને સંતાડો! કારણ, ઈશ્વરના તથા હલવાનના કોપનો મહાન દિવસ આવી પહોંચ્યો છે, અને તેની સામે કોણ ટકી શકે?”