Anak Domba Muka Segel-segel
Para pangangkir kaluar hiji-hiji: penaklukan, rajapati, upah sapoé pikeun saroti, tuluy Maot. Di handapeun altar para syahid naros ka Rama Nu Maha Kawasa nepi ka iraha, sarta dibéjaan sina ngadagoan saeutik deui. Dina segel kagenep jalma-jalma anu kawasa nyumput jeung menta sangkan batu-batu ragrag.
6 1Kuring nyaksian Yesus, nya eta Anak Domba tea, muka salah sahiji tina tujuh segel, tuluy ngadenge salah saurang ti opat mahluk hirup cumeluk, soranana ngaguludug, “Ka dieu!” 2Barang ditenjo ku kuring, breh aya kuda bodas, nu nunggangna nyekel gondewa. Sanggeus dibere makuta, manehna angkat bari unggul, rek terus ngarebut kaunggulan.
3Waktu Anak Domba muka segel nu kadua, kuring ngadenge mahluk hirup nu kadua ngomong, “Ka dieu!” 4Tuluy kaluar deui kuda sejen, warnana beureum ngagebur. Nu nunggangna dibere kawasa pikeun ngaleungitkeun karapihan ti bumi, sangkan jalma-jalma silih paehan, sarta dibere pedang nu gede.
5Waktu Anak Domba muka segel nu katilu, kuring ngadenge mahluk hirup nu katilu ngomong, “Ka dieu!” Barang ditenjo, breh aya kuda hideung, nu nunggangna nyekel neraca dina leungeunna. 6Ti antara opat mahluk hirup tea kuring ngadenge siga aya sora, “Satakeran gandum hargana sapoe gajih, tilu takeran gandum sair hargana sapoe gajih — ulah ngaruksak minyak jeung anggur!”
7Waktu Anak Domba muka segel nu kaopat, kuring ngadenge sora mahluk hirup nu kaopat ngomong, “Ka dieu!” 8Kuring nenjo hiji kuda nu warnana pias. Nu nunggangna ngaranna Pati, dituturkeun ku Alam Maot. Pati jeung Alam Maot dibere kawasa pikeun ngawasaan saparapat bumi, pikeun maehan ku pedang, ku kalaparan, ku pagebug, jeung ku sato-sato galak di bumi.
9Waktu Anjeunna muka segel nu kalima, kuring nenjo di handapeun altar aya nyawa jalma-jalma anu geus dipaehan ku karana pangandika Rama urang jeung ku karana kasaksian anu dicekel ku maranehna. 10Maranehna cumeluk tarik, “Dugi ka iraha, nun Ama anu Maha Kawasa, anu suci sareng sajati, Ama nembe ngahukum sareng ngabales getih abdi sadaya ka jalma-jalma nu nyicingan bumi?” a a v10 Kecap ‘Maha Kawasa’ teh gelar anu dina Perjangjian Anyar ngan dipake pikeun kakawasaan pangluhurna Rama urang — para martir sasambat ka Mantenna salaku anu kagungan sagala kawasa pikeun ngabenerkeun sagala perkara. 11Masing-masing dibere jubah bodas, tuluy dititah reureuh heula sakedapan deui, nepi ka cukup itunganana para kawula sapancen jeung dulur-dulurna, anu bakal dipaehan cara maranehna.
12Kuring nyaksian Anak Domba muka segel nu kagenep: bumi ngoyag kacida rongkahna, panonpoe jadi hideung kawas kaen bulu nu kasar, bulan purnama jadi beureum kawas getih, 13sarta bentang-bentang di langit ragragan ka bumi, kawas buah ara nu acan asak ragrag tina tangkalna basa dioyag ku angin gede. 14Langit ngagulung kawas gulungan kitab, sarta unggal gunung jeung pulo pindah tina tempatna. 15Para raja di bumi, para gegeden, para panglima, jalma baleunghar, jalma garagah, sakabeh badega jeung jalma merdika, nyarumput di guha-guha jeung di batu-batu gunung. 16Maranehna ngaromong ka gunung-gunung jeung batu-batu cadas, “Pek urugan kami, singkurkeun kami tina pameunteu Allah anu linggih dina tahta, jeung tina bebendu Anak Domba! 17Sabab geus datang poe gede bebendu Allah jeung Anak Domba, saha nu kuat tahan nyanghareupanana?”