Opat Angin nu Ditahan
Saméméh cilaka leuwih jauh, opat malaikat nahan angin bari para abdi Rama urang disegel. Tuluy hiji balaréa anu teu kaitung lobana, tina unggal basa, kaluar tina kasangsaraan anu hébat. Saurang sesepuh ngajelaskeun saha maranéhna: moal lapar deui, sarta unggal cimata dipupus.
7 1Sanggeus kitu kuring nenjo opat malaikat narangtung di opat juru bumi, nyekelan opat angin bumi sangkan ulah aya angin nu niup ka darat, ka laut, atawa ka tangkal nanaon. 2Tuluy kuring nenjo malaikat sejen nu unggah ti wetan, nyepeng segel Rama urang nu jumeneng. Anjeunna nyoara tarik ka opat malaikat anu dibere kawasa pikeun nyilakakeun bumi jeung laut, 3saurna, “Ulah nyilakakeun bumi, laut, atawa tatangkalan, samemeh kami nyegel abdi-abdi Rama urang dina tarangna.” 4Kuring ngadenge jumlah jalma nu geus disegel: 144.000, disegel ti unggal kaom bani Israil. a a v4 Angka 144.000 — dua welas rebu ti unggal-unggal dua welas kaom — mangrupa lambang kasampurnaan, ngagambarkeun sakumna umat Rama urang, lain itungan jumlah jelema sacara harfiah. 5Ti kaom Yuda 12.000 disegel, ti kaom Rubin 12.000, ti kaom Gad 12.000, 6ti kaom Aser 12.000, ti kaom Naptali 12.000, ti kaom Menase 12.000, 7ti kaom Simeon 12.000, ti kaom Lewi 12.000, ti kaom Isaskar 12.000, 8ti kaom Sebulon 12.000, ti kaom Yusup 12.000, ti kaom Binyamin 12.000 disegel.
Jalma-jalma Rea nu Teu Kaitung ku Saha Bae
9Sanggeus kitu kuring nenjo jalma rea pisan nu teu kaitung ku saha bae, ti unggal bangsa, kaom, umat, jeung basa, narangtung di hareupeun tahta jeung di hareupeun Anak Domba, maraké jubah bodas, bari nyekelan palapah korma. 10Maranehna cumeluk tarik, “Kasalametan teh kagungan Rama urang, nu linggih dina tahta, jeung kagungan Anak Domba!”
11Sakabeh malaikat narangtung ngurilingan tahta, para kokolot, jeung opat mahluk hirup tea, tuluy nyuuh nepi ka raina kana lemah di hareupeun tahta, sarta nyembah ka Rama urang, 12saurna, “Amin! Pamuji, kamulyaan, hikmat, sukur, pangajen, kawasa, jeung kakuatan sing kagungan Rama urang salalanggengna! Amin.”
13Tuluy salah saurang ti para kokolot naros ka kuring, “Ieu jalma-jalma nu maraké jubah bodas teh saha, jeung ti mana asalna?”
14Walon abdi, “Juragan anu uninga.” Saur anjeunna, “Ieu jalma-jalma asalna ti jaman kasangsaraan nu hebat; maranehna geus nyeuseuh jubahna sarta ngaputihkeunana ku getih Anak Domba.”
15Ku sabab eta maranehna aya di hareupeun tahta Rama urang, ngabakti ka Mantenna beurang peuting di Bait-Na; sarta Mantenna nu linggih dina tahta bakal ngauban maranehna. 16Maranehna moal lapar deui sarta moal halabhab deui; panonpoe moal nyorot ka maranehna, kitu deui panas nu ngentak-ngentak. 17Sabab Anak Domba anu aya di tengah tahta bakal ngangon maranehna, sarta bakal nungtun maranehna ka cinyusu cai nu hirup; tur Rama urang bakal ngusap saban cipanon tina panon maranehna. b b v17 Rama urang ku anjeun — lain malaikat, lain abdi — anu ngusap cipanon tina panon putra-putra-Na.