Ushlab turilgan toʻrt shamol
Zarar davom etishidan oldin toʻrt farishta shamollarni tutib turadi, Otamizning qullari esa muhrlanadi. Soʻng sanab boʻlmaydigan darajada katta olomon — har bir tildan, buyuk azob-uqubatdan chiqqanlar. Bir oqsoqol ular haqida tushuntiradi: endi hech qachon och qolmaydilar va har bir koʻz yoshi artiladi.
7 1Shundan soʻng men yerning toʻrt burchagida turgan toʻrtta farishtani koʻrdim. Ular quruqlikka, dengizga yoki biror daraxtga shamol esmasligi uchun yerning toʻrt shamolini ushlab turishardi. 2Keyin men tirik Otamizning muhrini olgan, kunchiqar tomondan koʻtarilayotgan boshqa bir farishtani koʻrdim. U yerga va dengizga zarar yetkazish uchun qudrat berilgan toʻrt farishtaga qattiq ovoz bilan qichqirdi: 3“Biz Otamizning xizmatkorlarini peshonalariga muhrlab boʻlgunimizcha, yerga, dengizga va daraxtlarga zarar yetkazmanglar!” 4Men muhrlanganlarning sonini eshitdim: Isroil oʻgʻillarining har bir qabilasidan muhrlangan 144 000 kishi edi. a a v4 144 000 soni — oʻn ikki qabilaning har biridan oʻn ikki mingdan — toʻliqlik ramzi boʻlib, soʻzma-soʻz boshlar sanogʻini emas, balki Otamizning butun xalqini tasvirlaydi. 5Yahudo qabilasidan 12 000 kishi muhrlandi, Ruben qabilasidan 12 000, Gad qabilasidan 12 000, 6Osher qabilasidan 12 000, Naftali qabilasidan 12 000, Manashe qabilasidan 12 000, 7Shimoʻn qabilasidan 12 000, Levi qabilasidan 12 000, Issaxor qabilasidan 12 000, 8Zabulun qabilasidan 12 000, Yusuf qabilasidan 12 000, Binyamin qabilasidan 12 000 kishi muhrlandi.
Hech kim sanay olmaydigan katta olomon
9Shundan soʻng men hech kim sanay olmaydigan katta olomonni koʻrdim. Ular har bir xalq, qabila, elat va tildan boʻlib, oq libos kiygan, qoʻllarida xurmo shoxlari bilan taxt oldida va Qoʻzi oldida turishardi. 10Ular baland ovoz bilan nido qilishardi: “Najot taxtda oʻtirgan Otamizga va Qoʻziga mansubdir!”
11Barcha farishtalar taxtning, oqsoqollarning va toʻrt tirik jonzotning atrofida turishardi. Soʻng ular taxt oldida muk tushib, Otamizga sajda qildilar. 12Ular: “Omin! Baraka, ulugʻvorlik, hikmat, shukr, izzat, qudrat va kuch-qudrat abadul-abad Otamizga boʻlsin! Omin,” deb aytdilar.
13Shunda oqsoqollardan biri mendan soʻradi: “Oq libos kiygan bu kishilar kim va qayerdan kelishgan?”
14Men: “Hazratim, buni siz bilasiz,” dedim. U menga dedi: “Bular buyuk azob-uqubatdan chiqib kelgan kishilardir. Ular oʻz liboslarini Qoʻzining qonida yuvib, oppoq qildilar.”
15Shu sababli ular Otamizning taxti oldida turib, Uning maʼbadida kechayu kunduz Unga xizmat qilishadi. Taxtda oʻtirgan Zot ularni Oʻz panohida asraydi. 16Ular endi na ochlik, na chanqoqlik sezadilar; quyosh ularni kuydirmaydi, hech qanday jazirama issiq ham ularga taʼsir qilmaydi. 17Chunki taxtning oʻrtasida turgan Qoʻzi ularni boqadi va ularni tirik suv buloqlariga yetaklaydi. Otamiz esa ularning koʻzlaridan har bir yoshni artib qoʻyadi. b b v17 Otamizning Oʻzi — farishta ham emas, xizmatkor ham emas — Oʻz farzandlarining koʻzlaridan yoshlarni artadi.