ራእይ 7

7 ¹ከዚህ በኋላ አራት መላእክት በምድር አራት ማእዘናት ቆመው አየሁ፤ በምድር፣ በባሕር ወይም በማናቸውም ዛፍ ላይ ነፋስ እንዳይነፍስ የምድርን አራት ነፋሳት ይዘው ነበር። ²ከዚያም ሕያው የሆነውን የአባታችንን ማኅተም የያዘ ሌላ መልአክ ከምሥራቅ ሲወጣ አየሁ፤ ምድርንና ባሕርን እንዲጐዱ ሥልጣን ለተሰጣቸው ለአራቱ መላእክት በታላቅ ድምፅ ጮኾ፣ ³እንዲህም አለ፤ “የአባታችንን አገልጋዮች በግንባራቸው ላይ እስክናተማቸው ድረስ ምድርን፣ ባሕርን ወይም ዛፎችን አትጕዱ።” ⁴የታተሙትንም ቍጥር ሰማሁ፤ ከእስራኤል ልጆች ነገድ ሁሉ የታተሙት 144,000 ነበሩ። ^a a v4 144,000 የሚለው ቍጥር — ከዐሥራ ሁለቱ ነገድ ከእያንዳንዱ ዐሥራ ሁለት ሺሕ — የፍጽምና ምሳሌ ነው፤ ይህም ትክክለኛ የሰዎች ቍጥር ሳይሆን የአባታችንን ሙሉ ሕዝብ የሚያመለክት ነው። ⁵ከይሁዳ ነገድ 12,000 ታተሙ፤ ከሮቤል ነገድ 12,000፤ ከጋድ ነገድ 12,000፤ ⁶ከአሴር ነገድ 12,000፤ ከንፍታሌም ነገድ 12,000፤ ከምናሴ ነገድ 12,000፤ ⁷ከስምዖን ነገድ 12,000፤ ከሌዊ ነገድ 12,000፤ ከይሳኮር ነገድ 12,000፤ ⁸ከዛብሎን ነገድ 12,000፤ ከዮሴፍ ነገድ 12,000፤ ከብንያም ነገድ 12,000 ታተሙ።

ማንም ሊቈጥረው የማይችል ብዙ ሕዝብ

⁹ከዚህ በኋላ ማንም ሊቈጥረው የማይችል፣ ከሕዝብ፣ ከነገድ፣ ከወገንና ከቋንቋ ሁሉ የተውጣጣ ታላቅ ሕዝብ አየሁ፤ ነጫጭ ልብስ ለብሰው የዘንባባ ዝንጣፊ በእጃቸው ይዘው በዙፋኑና በበጉ ፊት ቆመው ነበር። ¹⁰በታላቅ ድምፅም እንዲህ ብለው ጮኹ፤ “ድነት በዙፋኑ ላይ ለተቀመጠው ለአባታችንና ለበጉ ነው!”

¹¹መላእክቱም ሁሉ በዙፋኑ፣ በሽማግሌዎቹና በአራቱ ሕያዋን ፍጥረታት ዙሪያ ቆመው ነበር፤ በዙፋኑም ፊት በግንባራቸው ተደፍተው ለአባታችን ሰገዱ፤ ¹²እንዲህም አሉ፤ “አሜን! በረከት፣ ክብር፣ ጥበብ፣ ምስጋና፣ ክብር፣ ኀይልና ብርታት ከዘላለም እስከ ዘላለም ለአባታችን ይሁን! አሜን።”

¹³ከሽማግሌዎቹም አንዱ፤ “እነዚህ ነጫጭ ልብስ የለበሱት እነማን ናቸው? ከወዴትስ መጡ?” ብሎ ጠየቀኝ።

¹⁴እኔም፤ “ጌታዬ ሆይ፣ አንተ ታውቃለህ” አልሁ። እርሱም እንዲህ አለኝ፤ “እነዚህ ከታላቁ መከራ የመጡ ናቸው፤ ልብሳቸውንም አጥበው በበጉ ደም አነጹት።”

¹⁵ስለዚህ በአባታችን ዙፋን ፊት ናቸው፤ ሌትና ቀንም በቤተ መቅደሱ ያገለግሉታል፤ በዙፋኑም ላይ የተቀመጠው ይጠልላቸዋል። ¹⁶ከእንግዲህ አይራቡም፤ ከእንግዲህም አይጠሙም፤ ፀሓይ አይመታቸውም፤ የሚፋጅ ሐሩርም አያገኛቸውም። ¹⁷በዙፋኑ መካከል ያለው በግ እረኛቸው ይሆናልና፤ ወደ ሕይወት ውሃ ምንጮችም ይመራቸዋል፤ አባታችንም እንባን ሁሉ ከዐይናቸው ያብሳል። ^b b v17 አባታችን ራሱ — መልአክ ሳይሆን፣ አገልጋይም ሳይሆን — ከልጆቹ ዐይን እንባን ያብሳል።