Vahiy 7

7 ¹ Bundan sonra, yeryüzünün dört köşesinde duran dört melek gördüm. Karaya, denize ya da herhangi bir ağaca rüzgâr esmesin diye yerin dört rüzgârını tutuyorlardı. ² Sonra, yaşayan Babamız'ın mührünü taşıyan başka bir meleğin gündoğusundan yükseldiğini gördüm. Melek, karaya ve denize zarar verme yetkisi verilen dört meleğe yüksek sesle şöyle seslendi: ³ «Babamız'ın kullarını alınlarından mühürleyene dek karaya, denize ya da ağaçlara zarar vermeyin!» ⁴ Mühürlenenlerin sayısını duydum: İsrailoğulları'nın her oymağından mühürlenen 144.000 kişi. ^a a v4 144.000 sayısı —on iki oymağın her birinden on ikişer bin— tam sayının bir simgesidir; harfi harfine bir kişi sayımı değil, Babamız'ın halkının tümünü resmeder. ⁵ Yahuda oymağından on iki bin kişi mühürlendi, Ruben oymağından on iki bin, Gad oymağından on iki bin, ⁶ Aşer oymağından on iki bin, Naftali oymağından on iki bin, Manaşşe oymağından on iki bin, ⁷ Şimon oymağından on iki bin, Levi oymağından on iki bin, İssakar oymağından on iki bin, ⁸ Zevulun oymağından on iki bin, Yusuf oymağından on iki bin, Benyamin oymağından on iki bin kişi mühürlendi.

Kimsenin Sayamayacağı Büyük Kalabalık

⁹ Bundan sonra, her ulustan, her oymaktan, her halktan ve her dilden, kimsenin sayamayacağı büyük bir kalabalık gördüm. Beyaz kaftanlar giymiş, ellerinde hurma dalları tutarak tahtın ve Kuzu'nun önünde duruyorlardı. ¹⁰ Yüksek sesle şöyle bağırıyorlardı: «Kurtuluş, tahtta oturan Babamız'a ve Kuzu'ya özgüdür!»

¹¹ Bütün melekler tahtın, ihtiyarların ve dört yaratığın çevresinde duruyordu. Sonra tahtın önünde yüzüstü yere kapanıp Babamız'a tapındılar. ¹² Şöyle diyorlardı: «Amin! Övgü, yücelik, bilgelik, şükran, saygı, güç ve kudret sonsuzlara dek Babamız'a ait olsun! Amin.»

¹³ Bunun üzerine ihtiyarlardan biri bana sordu: «Beyaz kaftan giymiş olan bu kişiler kim, nereden geldiler?»

¹⁴ «Efendim, sen bilirsin.» dedim. Bana şöyle dedi: «Bunlar büyük sıkıntıdan geçip gelenlerdir; kaftanlarını yıkadılar, Kuzu'nun kanında ağarttılar.»

¹⁵ Bu yüzden Babamız'ın tahtının önündedirler; tapınağında gece gündüz O'na hizmet ederler. Tahtta oturan da onların üzerine çadırını gerip koruyacak. ¹⁶ Artık acıkmayacaklar, artık susamayacaklar; ne güneş ne de kavurucu sıcak çarpacak onları. ¹⁷ Çünkü tahtın ortasında olan Kuzu onları güdecek, onları yaşam suyu pınarlarına götürecek; Babamız da gözlerinden bütün yaşları silecek. ^b b v17 Çocuklarının gözlerinden gözyaşlarını silen, bir melek ya da bir hizmetkâr değil, Babamız'ın kendisidir.