ଅଟକାଇ ରଖାଯାଇଥିବା ଚାରି ବାୟୁ
କ୍ଷତି ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ପୂର୍ବରୁ, ଆମର ପିତାଙ୍କ ଦାସମାନେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ହେଉଥିବା ବେଳେ ଚାରି ଦୂତ ବାୟୁକୁ ଅଟକାଇ ରଖନ୍ତି। ତାʼପରେ ଗଣନାତୀତ ଏକ ବିଶାଳ ଜନତା, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାଷାରୁ, ମହାକ୍ଲେଶରୁ ବାହାରି ଆସିଥିବା। ଜଣେ ପ୍ରାଚୀନ ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ବୁଝାନ୍ତି: ସେମାନେ ଆଉ କେବେ କ୍ଷୁଧିତ ହେବେ ନାହିଁ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଶ୍ରୁ ପୋଛି ଦିଆଯିବ।
7 1ଏହାପରେ ମୁଁ ଦେଖିଲି, ଚାରି ଜଣ ଦୂତ ପୃଥିବୀର ଚାରି କୋଣରେ ଠିଆ ହୋଇ, ସ୍ଥଳ, ସମୁଦ୍ର କିମ୍ବା କୌଣସି ବୃକ୍ଷ ଉପରେ ଯେପରି ବାୟୁ ନ ବହେ, ଏଥିପାଇଁ ପୃଥିବୀର ଚାରି ବାୟୁକୁ ଧରି ରଖିଅଛନ୍ତି। 2ପୁଣି ମୁଁ ଆଉ ଜଣେ ଦୂତଙ୍କୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଜୀବନ୍ତ ପିତାଙ୍କ ମୁଦ୍ରା ଘେନି ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଉଠିଆସୁଥିବା ଦେଖିଲି। ପୃଥିବୀ ଓ ସମୁଦ୍ରର କ୍ଷତି କରିବାକୁ କ୍ଷମତାପ୍ରାପ୍ତ ସେହି ଚାରି ଦୂତଙ୍କୁ ସେ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ କହିଲେ, 3“ଆମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କ କପାଳରେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ନ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀ, ସମୁଦ୍ର କିମ୍ବା ବୃକ୍ଷଗୁଡ଼ିକର କ୍ଷତି କର ନାହିଁ।” 4ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ହୋଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ମୁଁ ଶୁଣିଲି; ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବଂଶରୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉରାଳିଶ ହଜାର ଲୋକ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ହୋଇଥିଲେ। a a v4 ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉରାଳିଶ ହଜାର ସଂଖ୍ୟା — ବାର ବଂଶ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକରୁ ବାର ହଜାର — ପୂର୍ଣ୍ଣତାର ଏକ ପ୍ରତୀକ; ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲୋକଙ୍କୁ ଚିତ୍ରିତ କରେ, ଅକ୍ଷରିକ ମସ୍ତକଗଣନା ନୁହେଁ। 5ଯିହୂଦା ବଂଶରୁ ବାର ହଜାର ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ହେଲେ, ରୁବେନ୍ ବଂଶରୁ ବାର ହଜାର, ଗାଦ୍ ବଂଶରୁ ବାର ହଜାର, 6ଆଶେର ବଂଶରୁ ବାର ହଜାର, ନପ୍ତାଲି ବଂଶରୁ ବାର ହଜାର, ମନଃଶି ବଂଶରୁ ବାର ହଜାର, 7ଶିମୀୟୋନ ବଂଶରୁ ବାର ହଜାର, ଲେବୀ ବଂଶରୁ ବାର ହଜାର, ଇଷାଖର ବଂଶରୁ ବାର ହଜାର, 8ସବୂଲୂନ ବଂଶରୁ ବାର ହଜାର, ଯୋଷେଫ ବଂଶରୁ ବାର ହଜାର, ବିନ୍ୟାମୀନ ବଂଶରୁ ବାର ହଜାର ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ହେଲେ।
କେହି ଗଣି ନ ପାରିବା ଏକ ମହାଜନସମୂହ
9ଏହାପରେ ମୁଁ ଦେଖିଲି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତି, ବଂଶ, ଗୋଷ୍ଠୀ ଓ ଭାଷା ମଧ୍ୟରୁ ଆସିଥିବା, କେହି ଗଣି ନ ପାରିବା ଏକ ବିରାଟ ଜନସମୂହ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି, ହସ୍ତରେ ଖର୍ଜ୍ଜୁର ଶାଖା ଧରି, ସିଂହାସନ ସମ୍ମୁଖରେ ଓ ମେଷଶାବକଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇଅଛନ୍ତି। 10ସେମାନେ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ କହିଲେ, “ପରିତ୍ରାଣ ସିଂହାସନ ଉପରେ ଉପବିଷ୍ଟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ଓ ମେଷଶାବକଙ୍କର!”
11ସମସ୍ତ ଦୂତ ସିଂହାସନ, ପ୍ରାଚୀନବର୍ଗ ଓ ଚାରି ଜୀବିତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଚତୁର୍ଦିଗରେ ଠିଆ ହୋଇ, ସିଂହାସନ ସମ୍ମୁଖରେ ଉବୁଡ଼ ହୋଇ ପଡ଼ି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ, 12“ଆମେନ୍! ଆଶୀର୍ବାଦ, ମହିମା, ଜ୍ଞାନ, ଧନ୍ୟବାଦ, ସମ୍ମାନ, ପରାକ୍ରମ ଓ ଶକ୍ତି ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ହେଉ! ଆମେନ୍।”
13ସେତେବେଳେ ପ୍ରାଚୀନବର୍ଗଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ମୋତେ ପଚାରିଲେ, “ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିଥିବା ଏମାନେ କିଏ, ଆଉ ଏମାନେ କେଉଁଠାରୁ ଆସିଅଛନ୍ତି?”
14ମୁଁ କହିଲି, “ହେ ମୋହର ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଜାଣନ୍ତି।” ସେ କହିଲେ, “ଏମାନେ ମହାକ୍ଲେଶ ମଧ୍ୟରୁ ଆସିଅଛନ୍ତି; ଏମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ଧୋଇ ମେଷଶାବକଙ୍କ ରକ୍ତରେ ତାହା ଶୁଭ୍ର କରିଅଛନ୍ତି।”
15ଏଥିନିମନ୍ତେ ସେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସିଂହାସନ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଛନ୍ତି, ଆଉ ତାହାଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଦିବାରାତ୍ର ତାହାଙ୍କ ସେବା କରନ୍ତି; ପୁଣି ସିଂହାସନ ଉପରେ ଉପବିଷ୍ଟ ଯେ, ସେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆପଣା ଆଶ୍ରୟ ବିସ୍ତାର କରିବେ। 16ସେମାନେ ଆଉ କ୍ଷୁଧିତ ହେବେ ନାହିଁ କିମ୍ବା ତୃଷିତ ହେବେ ନାହିଁ; ସୂର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା କୌଣସି ପ୍ରଚଣ୍ଡ ତାପ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ। 17କାରଣ ସିଂହାସନର ମଧ୍ୟସ୍ଥିତ ମେଷଶାବକ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିପାଳନ କରିବେ, ଆଉ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଜୀବନ୍ତ ଜଳର ନିର୍ଝର ନିକଟକୁ କଢ଼ାଇ ନେବେ; ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସେମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁରୁ ସମସ୍ତ ଲୋତକ ପୋଛି ଦେବେ। b b v17 ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସ୍ଵୟଂ — କୌଣସି ଦୂତ ନୁହନ୍ତି, କୌଣସି ଦାସ ନୁହନ୍ତି — ଆପଣା ସନ୍ତାନଗଣଙ୍କ ଚକ୍ଷୁରୁ ଲୋତକ ପୋଛି ଦିଅନ୍ତି।
