ସ୍ଵର୍ଗରେ ନୀରବତା
ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରାୟ ଅଧ ଘଣ୍ଟା ନୀରବ ହୁଏ। ଜଣେ ଦୂତ ଆମର ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଧୂପ ସହ ସାଧୁମାନଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ଉପରକୁ ଉଠାନ୍ତି, ତାʼପରେ ଧୂପଦାନୀର ଅଗ୍ନି ପୃଥିବୀକୁ ଫିଙ୍ଗି ଦିଅନ୍ତି। ଚାରି ତୂରୀ ଅନୁସରଣ କରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଏକ ତୃତୀୟାଂଶ ନଷ୍ଟ କରେ: ଭୂମି, ସମୁଦ୍ର, ନଦୀ, ଆଲୋକ। ଏବଂ ଏକ ଉତ୍କ୍ରୋଶ ପକ୍ଷୀ ଚିତ୍କାର କରେ ଯେ ଆହୁରି ଖରାପ ଆସୁଛି।
8 1ଯେତେବେଳେ ମେଷଶାବକ ସପ୍ତମ ମୁଦ୍ରା ଫିଟାଇଲେ, ସେତେବେଳେ ସ୍ଵର୍ଗରେ ପ୍ରାୟ ଅର୍ଦ୍ଧ ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନୀରବତା ରହିଲା। 2ପୁଣି ମୁଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ସପ୍ତ ଦୂତଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ଆଉ ସେମାନଙ୍କୁ ସପ୍ତ ତୂରୀ ଦିଆଗଲା।
3ଆଉ ଜଣେ ଦୂତ ଆସି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଧୂପଦାନୀ ଘେନି ବେଦି ନିକଟରେ ଠିଆ ହେଲେ, ପୁଣି ସିଂହାସନ ସମ୍ମୁଖସ୍ଥ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବେଦି ଉପରେ ସମସ୍ତ ସାଧୁଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବା ନିମନ୍ତେ ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରଚୁର ଧୂପ ଦିଆଗଲା। 4ସେହି ଧୂପର ଧୂଆଁ ସାଧୁମାନଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ଦୂତଙ୍କ ହସ୍ତରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପରକୁ ଉଠିଲା। a a v4 ବିଚାର ମଧ୍ୟରେ ସୁଦ୍ଧା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରାର୍ଥନା ସ୍ଵୟଂ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି — ସାଧୁମାନଙ୍କ କାକୂକ୍ତି ସ୍ଵର୍ଗର ବେଦି ଉପରେ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଉଠିଯାଏ। 5ଏଥିଉତ୍ତାରେ ଦୂତ ଧୂପଦାନୀ ଘେନି ବେଦିର ଅଗ୍ନିରେ ତାହା ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ପୃଥିବୀ ଆଡ଼କୁ ନିକ୍ଷେପ କଲେ; ତହିଁରେ ମେଘଗର୍ଜ୍ଜନ, ଘଡ଼ଘଡ଼ି, ବିଜୁଳି ଓ ଭୂମିକମ୍ପ ହେଲା।
ସପ୍ତ ତୂରୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅନ୍ତି
6ଆଉ ସପ୍ତ ତୂରୀ ଧରିଥିବା ସେହି ସପ୍ତ ଦୂତ ତାହା ବଜାଇବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
7ପ୍ରଥମ ଦୂତ ଆପଣା ତୂରୀ ବଜାଇଲେ; ତହିଁରେ ରକ୍ତ ମିଶ୍ରିତ ଶିଳା ଓ ଅଗ୍ନି ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବର୍ଷିଲା। ପୃଥିବୀର ତୃତୀୟାଂଶ ଜଳିଗଲା, ବୃକ୍ଷସମୂହର ତୃତୀୟାଂଶ ଜଳିଗଲା, ଆଉ ସମସ୍ତ ସବୁଜ ତୃଣ ଜଳିଗଲା।
8ଦ୍ଵିତୀୟ ଦୂତ ଆପଣା ତୂରୀ ବଜାଇଲେ; ତହିଁରେ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ଗୋଟିଏ ବୃହତ୍ ପର୍ବତ ସଦୃଶ କିଛି ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟକୁ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ହେଲା। ତହିଁରେ ସମୁଦ୍ରର ତୃତୀୟାଂଶ ରକ୍ତ ହୋଇଗଲା, 9ପୁଣି ସମୁଦ୍ରସ୍ଥ ଜୀବ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ତୃତୀୟାଂଶ ମଲା, ଆଉ ଜାହାଜସମୂହର ତୃତୀୟାଂଶ ବିନଷ୍ଟ ହେଲା।
10ତୃତୀୟ ଦୂତ ଆପଣା ତୂରୀ ବଜାଇଲେ; ତହିଁରେ ମଶାଲ ପରି ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ଗୋଟିଏ ବୃହତ୍ ତାରା ସ୍ଵର୍ଗରୁ ନଦୀସମୂହର ତୃତୀୟାଂଶ ଓ ଜଳନିର୍ଝରସମୂହ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା। 11ସେହି ତାରାର ନାମ ନାଗଦଅଣା। ତହିଁରେ ଜଳସମୂହର ତୃତୀୟାଂଶ ତିକ୍ତ ହୋଇଗଲା, ପୁଣି ଜଳ ତିକ୍ତ ହୋଇଯିବାରୁ ଅନେକ ଲୋକ ତହିଁ ଯୋଗୁଁ ମଲେ। b b v11 ନାଗଦଅଣା ଗୋଟିଏ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତିକ୍ତତା ନିମନ୍ତେ କୁଖ୍ୟାତ ବୃକ୍ଷ — ତାରାର ନାମ ଜଳ ଉପରେ ତାହାର ପ୍ରାଣଘାତକ ଫଳ ସହିତ ମେଳ ଖାଏ।
12ଚତୁର୍ଥ ଦୂତ ଆପଣା ତୂରୀ ବଜାଇଲେ; ତହିଁରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ନକ୍ଷତ୍ରସମୂହର ତୃତୀୟାଂଶ ଆଘାତ ପାଇଲା, ଆଉ ସେଗୁଡ଼ିକର ତୃତୀୟାଂଶ ଅନ୍ଧକାରମୟ ହୋଇଗଲା; ଦିନର ତୃତୀୟାଂଶରେ ଆଲୋକ ରହିଲା ନାହିଁ, ଆଉ ରାତ୍ରିରେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ହେଲା। 13ତତ୍ପରେ ମୁଁ ଦୃଷ୍ଟିପାତ କରି ଆକାଶ ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଉଡ଼ୁଥିବା ଗୋଟିଏ ଉତ୍କ୍ରୋଶ ପକ୍ଷୀ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ ଏହା କହୁଥିବା ଶୁଣିଲି, “ଆଉ ତିନି ଦୂତ ବଜାଇବାକୁ ଥିବା ଅବଶିଷ୍ଟ ତୂରୀ ଶବ୍ଦ ହେତୁ ପୃଥିବୀନିବାସୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସନ୍ତାପ, ସନ୍ତାପ, ସନ୍ତାପ!”
