طاقتور فرښته راکُوزيږى

یوه پرښته یوه پښه پر سمندر او بله پر ځمکه ږدي او په زموږ پلار قسم خوري: نور ځنډ نشته. اوه تندرونه خبرې کوي او یوحنا منع کېږي چې هغه ولیکي. هغه کوچنی طومار خوري: په خوله کې شات، وروسته تریخ. هغه باید بیا نبوت وکړي.

څپرکی 10.

بيا ما يوه بله طاقتوره فرښته وليده چې د آسمان نه راکُوزېده، په يوه ورېځ کښې نغښتې وه، د سر د پاسه يې بيا رنګ وو، مخ يې د لمر په شان وو، او پښې يې د اور د ستنو په شان وې. هغې په خپل لاس کښې يوه وړه پرانستې طومار نيولې وه، ښى پښه يې په سمندر باندې او کيڼه پښه يې په وچه باندې کېښوده، او د غړُمبېدونکى زمرى په شان يې چغه کړه. کله چې هغې چغه وکړه، نو اووۀ تندرونه وغړُمبېدل.

کله چې اووۀ تندرونه وغړُمبېدل، نو زۀ د ليکلو نزدې وم، خو د آسمان نه مې يو آواز واورېدو چې، ”څۀ چې دې اوو تندرونو ووئيل هغه مُهر کړه، مۀ يې ليکه.“

بيا هغه فرښتې چې ما وليده په سمندر او وچه باندې ولاړه وه، خپل ښى لاس يې آسمان ته اوچت کړو، او د زمونږ پلار په نوم يې قسم وخوړو چې تل تر تله ژوندے دے، چا چې آسمان او هر څۀ چې په هغې کښې دى پېدا کړل، او زمکه او هر څۀ چې په هغې کښې دى، او سمندر او هر څۀ چې په هغې کښې دى، او ووئيل چې، ”نور به ځنډ نۀ وى! کله چې اووم فرښته د خپل بيګل د غږولو نزدې شى، نو د زمونږ پلار راز به پوره شى، لکه څنګه چې هغۀ خپلو نبيانو نوکرانو ته اعلان کړے وو.“ ^a

هغه آواز چې د آسمان نه وو بيا راسره وغږېدو چې، ”لاړ شه، او هغه پرانستې طومار واخله چې د هغې فرښتې په لاس کښې ده چې په سمندر او وچه باندې ولاړه ده.“

نو زۀ هغې فرښتې ته لاړم، او ترې مې هغه وړه طومار وغوښته. هغې راته ووئيل چې، ”واخله يې او وئې خوره. دا به ستا نس تريخ کړى، خو ستا په خوله کښې به د ګبينو په شان خوږ وى.“

ما هغه وړه طومار د فرښتې د لاس نه واخسته او وئې خوړله. زما په خوله کښې د ګبينو په شان خوږه وه، خو کله چې مې وخوړله، نو زما نس تريخ شو. بيا هغوئ راته ووئيل چې، ”تا ته بيا د ډېرو قومونو، ملتونو، ژبو او بادشاهانو په حقله نبوت کول په کار دى.“