પરાક્રમી દૂત ઊતરી આવે છે

એક દૂત એક પગ સમુદ્ર પર અને એક પગ જમીન પર મૂકીને આપણા પિતાના સોગંદ ખાય છે: હવે વિલંબ નહીં. સાત ગર્જનાઓ બોલે છે અને યોહાનને તે લખવાની મનાઈ કરાય છે. તે નાનું ઓળિયું ખાય છે: મોંમાં મધ, પછીથી કડવું. તેણે ફરીથી પ્રબોધ કરવાનો છે.

અધ્યાય 10.

પછી મેં આકાશમાંથી ઊતરતા બીજા એક પરાક્રમી દૂતને જોયા, જે વાદળથી વીંટળાયેલા હતા, તેમના માથા પર મેઘધનુષ હતું, ચહેરો સૂર્ય જેવો અને પગ અગ્નિના સ્તંભ જેવા હતા. તેમના હાથમાં એક નાની ઉઘાડી ઓળિયું હતું, તેમણે પોતાનો જમણો પગ સમુદ્ર પર અને ડાબો પગ ભૂમિ પર મૂક્યો, અને ગર્જના કરતા સિંહની જેમ બૂમ પાડી. જ્યારે તેમણે બૂમ પાડી, ત્યારે સાત ગર્જનાઓ બોલી ઊઠી.

જ્યારે સાત ગર્જનાઓ બોલી, ત્યારે હું લખવા જતો હતો, પણ મેં આકાશમાંથી એક વાણી સાંભળી: “તેઓએ જે કહ્યું તે મહોરબંધ રાખ; એ લખીશ નહિ.”

પછી જે દૂતને મેં સમુદ્ર તથા ભૂમિ પર ઊભેલા જોયા હતા, તેમણે પોતાનો જમણો હાથ આકાશ તરફ ઊંચો કર્યો, અને જે સર્વકાળ સુધી જીવંત છે, જેમણે આકાશ તથા તેમાંનું સર્વ, પૃથ્વી તથા તેમાંનું સર્વ અને સમુદ્ર તથા તેમાંનું સર્વ સર્જ્યું, તે આપણા પિતાના સમ ખાઈને કહ્યું: “હવે વિલંબ થશે નહિ! જ્યારે સાતમા દૂત પોતાનું રણશિંગડું વગાડવાના છે, ત્યારે આપણા પિતાનો મર્મ પૂર્ણ થશે, જેમ તેમણે પોતાના સેવક પ્રબોધકોને જાહેર કર્યું હતું.” ^a

આકાશમાંથી આવેલી વાણીએ ફરીથી કહ્યું: “જા, સમુદ્ર તથા ભૂમિ પર ઊભેલા દૂતના હાથમાંનું ઉઘાડું ઓળિયું લઈ લે.”

તેથી હું દૂત પાસે ગયો અને તેમની પાસે એ નાની ઓળિયું માગી. તેમણે કહ્યું, “આ લઈને ખાઈ જા. એ તારા પેટમાં કડવું લાગશે, પણ તારા મોંમાં મધ જેવું મીઠું લાગશે.”

મેં દૂતના હાથમાંથી એ નાની ઓળિયું લઈને ખાધી. મારા મોંમાં એ મધ જેવી મીઠી લાગી; પણ ખાધા પછી મારું પેટ કડવું થઈ ગયું. પછી તેઓએ મને કહ્યું, “ઘણા લોકો, પ્રજાઓ, ભાષાઓ અને રાજાઓ વિષે તારે ફરીથી પ્રબોધ કરવો પડશે.”