Apocalipsis 10

10 ¹Pagkatapos ay nakita ko ang isa pang makapangyarihang anghel na bumababâ mula sa langit, nababalot ng ulap, may bahaghari sa ibabaw ng kaniyang ulo, ang mukha'y tulad ng araw, at ang mga paa'y parang mga haliging nagliliyab. ²May hawak siyang isang maliit na nakabukás na balumbon, itinapak niya ang kaniyang kanang paa sa dagat at ang kaliwa sa lupa, ³at sumigaw nang malakas na tulad ng umaatungal na leon. Nang siya'y sumigaw, umugong ang pitong kulog.

⁴Nang umugong ang pitong kulog, malapit na akong magsulat, ngunit may narinig akong tinig mula sa langit: “Tatakan mo ang sinabi ng pitong kulog; huwag mo itong isulat.”

⁵Pagkatapos, ang anghel na nakita kong nakatayô sa dagat at sa lupa ay itinaas ang kaniyang kanang kamay sa langit, ⁶at sumumpa sa pamamagitan ng ating Ama na nabubuhay magpakailanpaman, na lumikha ng langit at ng lahat ng naroroon, ng lupa at ng lahat ng naroroon, at ng dagat at ng lahat ng naroroon: “Wala nang pagkaantala! ⁷Kapag hihipan na ng ikapitong anghel ang kaniyang trumpeta, matutupad na ang hiwaga ng ating Ama, gaya ng ipinahayag niya sa kaniyang mga lingkod na propeta.” ^a a v7 Ang hiwagang ipinahayag ng ating Ama sa pamamagitan ng mga propeta ay umaabot sa kaganapan nito sa kaniyang Anak — ang ebanghelyong ipinaalam sa lahat ng mga tao (Efeso 3:8-9; Colosas 1:26-27).

⁸Muling nagsalita ang tinig mula sa langit: “Humayo ka, kunin mo ang nakabukás na balumbon mula sa kamay ng anghel na nakatayô sa dagat at sa lupa.”

⁹Kaya pumunta ako sa anghel at hiningî ko ang maliit na balumbon. Sinabi niya, “Kunin mo at kainin. Papait ang iyong sikmura, ngunit sa iyong bibig ay magiging matamis na parang pulot.”

¹⁰Kinuha ko ang maliit na balumbon mula sa kamay ng anghel at kinain ko. Sa aking bibig, matamis na parang pulot; ngunit nang makain na, pumait ang aking sikmura. ¹¹Pagkatapos ay sinabi nila sa akin, “Kailangan mong muling magpropesiya tungkol sa maraming tao, mga bansa, mga wika, at mga hari.”