Ungeling Kalasangka kang Kaping Lima
Jurang tanpa dhasar kabukak lan walang kang raine kaya manungsa nyiksa saben wong kang ora nampa segeling Rama kita suwene limang sasi; wong-wong padha ngupaya pati nanging ora bisa mati. Banjur prajurit jaranan rongatus yuta mateni saprateloning manungsa. Kang isih urip tetep ngugemi brahalane, pamatenane lan colongane. Ora ana siji-siji ing kene kang ndadekake wong mratobat.
9 1Malaekat kang kaping lima banjur ngunekake kalasangkane, aku nuli weruh sawijining lintang kang wis tiba saka langit menyang bumi, lan lintang mau kaparingan kunciné sumuring jurang kang tanpa dhasar. 2Lintang mau banjur mbukak sumuring jurang kang tanpa dhasar, nuli ana kukus mumbul kaya kukus saka pawon gedhe; srengenge lan hawa dadi peteng marga saka kukusing sumur mau. 3Saka ing kukus mau banjur metu walang menyang bumi, kang kaparingan panguwasa kaya kalajengking ing bumi. 4Walang-walang mau didhawuhi supaya aja ngrusak suket ing bumi, utawa tetuwuhan ijo, utawa wit-witan, kajaba mung manungsa kang ora kacirenan segelé Rama kita ing bathuké. a a v4 Segel iku dadi tandha tumrap wong-wong kang kagungané Rama kita—yaiku panyegel marang para abdiné kang wis diterangake ing bab 7. 5Walang-walang mau ora dililani mateni wong-wong mau, nanging mung nyiksa limang sasi suwéné—siksané kaya entupé kalajengking nalika nyokot wong. 6Ing dina-dina iku wong-wong bakal padha nggoleki pati, nanging ora bakal nemu, bakal padha kepéngin mati, nanging pati bakal lumayu saka wong-wong mau.
7Wujudé walang-walang mau kaya jaran kang wis siyaga maju perang; ing sirahé ana makutha kang kaya emas, lan rupané kaya rupaning manungsa. 8Rambuté kaya rambuting wong wadon, lan untuné kaya untuning singa. 9Padha nganggo tameng dhadha kaya wesi, lan swaraning swiwiné kaya swaraning jaran akeh lan kreta perang kang padha mlayu maju perang. 10Buntuté kaya kalajengking lan ana entupé; ing buntut mau ana panguwasa kanggo gawe cilakané manungsa limang sasi suwéné. 11Ratuné yaiku malaekating jurang kang tanpa dhasar—ing basa Ibrani jenengé Karusakan, ing basa Yunani Apolion. b b v11 Jeneng loro-loroné mau tegesé “Sang Pangrusak.”
12Bilai kang kapisan wis kliwat; lah, isih ana bilai loro manéh kang bakal teka sawisé iku.
13Malaekat kang kaping nem banjur ngunekake kalasangkané, aku nuli krungu swara saka pojok papat misbyah emas kang ana ing ngarsané Rama kita, 14kang ngandika marang malaekat kang kaping nem kang nggawa kalasangka: “Uculana malaekat papat kang padha kabanda ing pinggir Bengawan Efrat kang gedhe iku.”
15Malaekat papat kang wis cumawis kanggo jam, dina, sasi, lan taun iku banjur padha diuculi, supaya mateni saprateloning manungsa. 16Cacahé wadyabala jaranan iku rong atus yuta; aku krungu cacahé. 17Mangkéné anggonku weruh jaran-jaran ing sajroning wahyu mau lan kang padha nunggang: kere dhadhané rupané kaya geni, lan nila, lan welirang; sirahing jaran-jaran mau kaya sirahing singa, lan saka cangkemé metu geni, kukus, lan welirang. 18Wewelak telu iku mateni saprateloning manungsa—yaiku geni, kukus, lan welirang kang metu saka cangkemé. 19Panguwasaning jaran-jaran mau dumunung ing cangkem lan buntuté—buntuté kaya ula, padha duwé sirah, lan srana iku padha gawé cilaka.
20Manungsa liyané, kang ora mati déning wewelak-wewelak mau, isih padha ora gelem mratobat saka pakaryaning tangané dhéwé—malah padha nyembah marang roh-roh dhemit lan brahala-brahala saka emas, salaka, tembaga, watu, lan kayu, kang ora bisa ndeleng, krungu, utawa mlaku. 21Lan uga padha ora mratobat saka anggoné mateni wong, saka tenungé, saka lakuné jina, lan saka anggoné nyolong.