Beshinchi karnay chalinadi
Tubsizlik ochiladi va inson yuzli chigirtkalar Otamizning muhri boʻlmagan hammani besh oy qiynaydi; odamlar oʻlimni izlaydilar, ammo oʻla olmaydilar. Soʻng ikki yuz million otliq insoniyatning uchdan birini oʻldiradi. Omon qolganlar butlarini, qotilliklarini va oʻgʻriliklarini tark etmaydilar. Bu yerdagi hech narsa hech kimni tavbaga keltirmaydi.
9 1Beshinchi farishta karnay chaldi. Shunda men osmondan yerga tushgan bir yulduzni koʻrdim. Unga tubsiz chuqur qudugʻining kaliti berildi. 2U tubsiz chuqur qudugʻini ochdi, undan katta oʻchoqning tutuni kabi tutun koʻtarildi. Quduqning tutunidan quyosh ham, havo ham qorongʻilashdi. 3Tutundan yer yuziga chigirtkalar chiqdi. Ularga yerdagi chayonlarnikiga oʻxshash kuch berildi. 4Ularga yerdagi oʻt-oʻlanlarga, koʻm-koʻk oʻsimliklarga yoki daraxtlarga zarar yetkazmaslik, balki faqat peshonasida Otamizning muhri boʻlmagan odamlarga zarar yetkazish buyurildi. a a v4 Muhr Otamizga tegishli boʻlganlarni belgilaydi — bu 7-bobda tasvirlangan, Uning xizmatkorlariga bosilgan oʻsha muhrdir. 5Ularga odamlarni oʻldirish emas, balki besh oy davomida qiynashga ruxsat berildi. Bu qiynoq chayon odamni chaqqanidagi ogʻriq kabi edi. 6Oʻsha kunlarda odamlar oʻlimni izlaydilar, lekin topolmaydilar; oʻlishni orzu qiladilar, ammo oʻlim ulardan qochadi.
7Chigirtkalar jangga shay turgan otlarga oʻxshardi. Boshlarida oltinga oʻxshash tojlar bor edi, yuzlari esa inson yuzidek edi. 8Ularning sochlari ayollarning sochiday, tishlari esa sherlarning tishiday edi. 9Ularda temirdek koʻkrak sovutlari bor edi, qanotlarining ovozi esa jangga otilayotgan koʻplab otlar va jang aravalarining ovoziga oʻxshardi. 10Dumlari chayonlarnikiga oʻxshardi va nishlari bor edi. Dumlarida odamlarga besh oy zarar yetkazadigan kuch bor edi. 11Ularning podshosi tubsiz chuqurning farishtasidir — ibroniy tilida Halokat, yunon tilida Apollion. b b v11 Ikkala nom ham “Vayron qiluvchi” degan maʼnoni bildiradi.
12Birinchi balo oʻtdi. Mana, bulardan keyin yana ikki balo kelishi kerak.
13Soʻng oltinchi farishta karnayini chaldi va men Otamiz huzuridagi oltin qurbongohning toʻrt shoxidan kelayotgan bir ovozni eshitdim. 14Bu ovoz karnayli oltinchi farishtaga: “Buyuk Furot daryosi boʻyida bogʻlangan toʻrt farishtani ozod qil!” dedi.
15Oʻsha soat, kun, oy va yil uchun tayyorlab qoʻyilgan toʻrt farishta insoniyatning uchdan birini oʻldirish uchun ozod qilindi. 16Otliq qoʻshinlarning soni ikki yuz million edi. Men ularning sonini eshitdim. 17Vahiyda otlarni va ularning chovandozlarini men shunday koʻrdim: koʻkrak sovutlari olov, zangori yoqut va oltingugurt rangida edi. Otlarning boshlari sherlarning boshiday edi, ogʻizlaridan esa olov, tutun va oltingugurt chiqardi. 18Shu uchta balo — ogʻizlaridan chiqqan olov, tutun va oltingugurt insoniyatning uchdan birini oʻldirdi. 19Otlarning kuchi ogʻizlarida va dumlarida edi. Dumlari ilonlarga oʻxshab boshlarga ega edi, ular bilan zarar yetkazardi.
20Bu balolardan oʻlmay qolgan boshqa odamlar oʻz qoʻllari bilan yasagan narsalardan voz kechishni istamadilar — jinlarga hamda koʻra olmaydigan, eshita olmaydigan va yura olmaydigan oltin, kumush, bronza, tosh va yogʻochdan yasalgan butlarga sigʻinishda davom etdilar. 21Ular na qotilliklaridan, na jodugarliklaridan, na fahsh-fisqlaridan, na oʻgʻriliklaridan tavba qildilar.