ኢዮብ 24

24 ¹“ሁሉን ቻዩ ለፍርድ ዘመናትን የማይለይ ለምንድር ነው? እርሱን የሚያውቁ ቀኖቹን ከቶ የማያዩ ለምንድር ነው? ²ክፉዎች የድንበር ድንጋዮችን ያፈልሳሉ፤ መንጎችን ነጥቀው እንደ ራሳቸው ያግዷቸዋል። ³የቸነፈረኞችን አህያ ይነዳሉ፤ የመበለቲቱን በሬ በዋስትና ይይዛሉ። ⁴ችግረኞችን ከመንገድ ገፍትረው ያስወጣሉ፤ ስለዚህ የምድሪቱ ድኾች ሁሉ ተገድደው ይሸሸጋሉ። ⁵እነሆ፥ በበረሓ እንዳሉ የዱር አህዮች ድኾች ምግብ እየፈለጉ ወደ ሥራቸው ይወጣሉ፤ ምድረ በዳው ለልጆቻቸው እንጀራ ይሰጣል። ⁶የራሳቸው ባልሆነ እርሻ ላይ መኖ ያጭዳሉ፤ የክፉዎችንም ወይን እርሻ ቃርመዋል። ⁷ሳይለብሱ ራቍታቸውን ያድራሉ፤ ልብስ የላቸውም፤ ከብርድ የሚከልላቸውም የለም። ⁸በተራራው ዝናብ ይረሳሉ፤ መጠጊያ ስለሌላቸውም ከዐለቱ ጋራ ተጠግተው ይኮማተራሉ። ⁹የቸነፈረኛው ልጅ ከጡት ይነጠቃል፤ የድኻውም ሕፃን በዋስትና ይያዛል። ¹⁰ሳይለብሱ ራቍታቸውን ይዞራሉ፤ ተርበውም ነዶውን ይሸከማሉ። ¹¹በወይራ ዛፎች መካከል ዘይት ይጨምቃሉ፤ መጥመቂያውን ይረግጣሉ፤ ነገር ግን ይጠማሉ። ¹²ሟቾች ከከተማዪቱ ያቃስታሉ፤ የቈሰሉትም ጕሮሮ እርዳታ ለማግኘት ይጮኻል፤ ሆኖም እግዚአብሔር በማንም ላይ በደል አይቈጥርም።

¹³“በብርሃን ላይ የሚያምፁ አሉ፤ መንገዶቹን አያውቁም፤ በጐዳናዎቹም አይኖሩም። ¹⁴ነፍሰ ገዳዩ ድኻውንና ችግረኛውን ለመግደል በጎሕ ይነሣል፤ ሌሊትም እንደ ሌባ ይሾልካል። ¹⁵የአመንዝራው ዐይን መንደምደሚያውን ይጠባበቃል፤ ‘ዐይን አያየኝም’ ብሎ ፊቱን ይሸሽጋል። ¹⁶በጨለማ ቤቶችን ይሰብራሉ፤ በቀን ተዘግተው ይውላሉ፤ ከብርሃን ጋራ ምንም ነገር አይፈልጉምና። ¹⁷ለሁላቸው ድቅድቁ ጨለማ ጥዋት ነውና፤ ከጨለማው ድንጋጤ ጋራ ተላምደዋል።

¹⁸“ሆኖም እነርሱ በውሃ ላይ ፈጣኖች ናቸው ትላለህ፤ በምድሩ ላይ ያላቸው ዕጣ ርጉም ነው፤ ወደ ወይን እርሻዎቻቸውም ማንም አይመለስም። ¹⁹ድርቅና ሐሩር የሚቀልጠውን በረዶ እንደሚወስዱት፣ እንዲሁ መቃብር ኀጢአት የሠሩትን ይነጥቃል። ²⁰የወለደቻቸው ማኅፀን ትረሳቸዋለች፤ ትልም ይበላቸዋል፤ ከእንግዲህ አይታሰቡም፤ ክፋትም እንደ ዛፍ ይሰበራል። ²¹ልጅ የማትወልደውን መካን ይበድላሉ፤ ለመበለቲቱም ቸርነት አያደርጉም።

²²“ሆኖም እግዚአብሔር ኀያላንን በኀይሉ ይጐትታል፤ እርሱ ሲነሣ ማንም በሕይወቱ አይተማመንም። ²³እግዚአብሔር በእርግታ እንዲያርፉ ይፈቅድላቸዋል፤ እነርሱም በዚያ ይደገፋሉ፤ ነገር ግን ዐይኖቹ በመንገዶቻቸው ላይ ናቸው። ²⁴ለጥቂት ጊዜ ከፍ ከፍ ይላሉ፤ ከዚያም ይጠፋሉ፤ ዝቅ ተደርገው እንደ ሁሉም ሰው ይሰበሰባሉ፤ እንደ እሸት ራስም ይቈረጣሉ። ²⁵ይህ እንዲህ ካልሆነ፣ ውሸታም ነህ ብሎ የሚያስረዳኝ፣ ቃሌንም ከንቱ የሚያደርግ ማን ነው?”