ਅੱਯੂਬ 24

24 ¹"ਸਰਬ ਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਨਿਆਂ ਲਈ ਸਮੇਂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਾਉਂਦਾ? ਜਿਹੜੇ ਉਹ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਦਿਨ ਕਿਉਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ? ²ਦੁਸ਼ਟ ਹੱਦਾਂ ਦੇ ਪੱਥਰ ਸਰਕਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਇੱਜੜ ਖੋਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਮਝ ਕੇ ਚਾਰਦੇ ਹਨ। ³ਉਹ ਯਤੀਮ ਦਾ ਗਧਾ ਹੱਕ ਕੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਵਿਧਵਾ ਦਾ ਬਲਦ ਗਹਿਣੇ ਵਜੋਂ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ⁴ਉਹ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਨੂੰ ਰਾਹ ਤੋਂ ਧੱਕ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਦੇਸ ਦੇ ਗ਼ਰੀਬ ਲੁਕਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ⁵ਵੇਖੋ—ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲੀ ਗਧਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਗ਼ਰੀਬ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਭੋਜਨ ਲੱਭਦੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ; ਉਜਾੜ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਰੋਟੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ⁶ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਰਾ ਵੱਢਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਦੇ ਅੰਗੂਰੀ ਬਾਗ਼ ਦੀ ਬਚੀ-ਖੁਚੀ ਫ਼ਸਲ ਚੁਗਦੇ ਹਨ। ⁷ਉਹ ਨੰਗੇ, ਬਿਨਾਂ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਰਾਤ ਕੱਟਦੇ ਹਨ, ਠੰਢ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਓੜ੍ਹਨਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ⁸ਉਹ ਪਹਾੜੀ ਮੀਂਹਾਂ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਓਟ ਦੀ ਥੁੜ੍ਹ ਕਾਰਨ ਚਟਾਨ ਨਾਲ ਲੱਗ ਕੇ ਸੁੰਗੜਦੇ ਹਨ। ⁹ਯਤੀਮ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਤੋਂ ਖੋਹ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗ਼ਰੀਬ ਦੇ ਦੁੱਧ-ਪੀਂਦੇ ਬਾਲ ਨੂੰ ਗਹਿਣੇ ਵਜੋਂ ਫੜ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ¹⁰ਉਹ ਨੰਗੇ, ਬਿਨਾਂ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ; ਭੁੱਖੇ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਪੂਲੇ ਢੋਂਹਦੇ ਹਨ। ¹¹ਉਹ ਜ਼ੈਤੂਨ ਦੇ ਬਾਗ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਲ ਪੀੜਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਹੌਦਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਗੂਰ ਮਿੱਧਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਪਿਆਸੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ¹²ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚੋਂ ਮਰਦੇ ਹੋਏ ਹਾਏ-ਹਾਏ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜ਼ਖ਼ਮੀਆਂ ਦੇ ਸੰਘ ਮਦਦ ਲਈ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ— ਫਿਰ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਇਸ ਬੁਰਾਈ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਲਾਉਂਦਾ।

¹³"ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜੋ ਚਾਨਣ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਿਦਰੋਹ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਨਾ ਉਸ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਗਡੰਡੀਆਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕਦੇ ਹਨ। ¹⁴ਪਹੁ-ਫੁਟਾਲੇ ਵੇਲੇ ਕਾਤਲ ਉੱਠਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਗ਼ਰੀਬ ਅਤੇ ਲੋੜਵੰਦ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟੇ, ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਹ ਚੋਰ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈ। ¹⁵ਵਿਭਚਾਰੀ ਦੀ ਅੱਖ ਤ੍ਰਿਕਾਲਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ‘ਕੋਈ ਅੱਖ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇਗੀ,’ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਲੁਕਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ¹⁶ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਨ੍ਹ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਦਿਨੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵਾਸਤਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ। ¹⁷ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਲਈ ਗੂੜ੍ਹਾ ਹਨੇਰਾ ਹੀ ਸਵੇਰ ਹੈ; ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਭੈਆਂ ਨਾਲ ਘਰ ਵਾਂਗ ਸੁਖੀ ਹਨ।

¹⁸"ਫਿਰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਆਖਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਤੇਜ਼ ਵਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸਰਾਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗੂਰੀ ਬਾਗ਼ਾਂ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ¹⁹ਜਿਵੇਂ ਔੜ ਅਤੇ ਗਰਮੀ ਪਿਘਲਦੀ ਬਰਫ਼ ਨੂੰ ਸੋਖ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਬਰ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੋਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ²⁰ਜਿਸ ਕੁੱਖ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਣਿਆ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਕੀੜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਦ ਨਾਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਟੁੱਟ ਕੇ ਚੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ²¹ਉਹ ਉਸ ਬਾਂਝ ਔਰਤ ਨੂੰ ਲੁੱਟਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਈ ਬੱਚਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਵਿਧਵਾ ਨਾਲ ਕੋਈ ਭਲਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

²²"ਫਿਰ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਬਲਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਧੂਹ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਉੱਠ ਖਲੋਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਾਰੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ²³ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਟਿਕਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਉੱਤੇ ਟੇਕ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ²⁴ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਹ ਉੱਚੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਨੀਵੇਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਭਨਾਂ ਵਾਂਗ ਸਮੇਟ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਨਾਜ ਦੇ ਸਿੱਟਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵੱਢ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ²⁵ਜੇ ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਕੌਣ ਮੈਨੂੰ ਝੂਠਾ ਸਾਬਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਵਿਅਰਥ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?"