યોબ 24 FHB Father's Heart Bible™

24 ¹“સર્વશક્તિમાન ન્યાય માટે સમય કેમ અલગ રાખતા નથી? જેઓ તેમને ઓળખે છે તેઓ તેમના દિવસો કેમ કદી જોતા નથી? ²દુષ્ટ લોકો સીમાપથ્થરો ખસેડે છે; તેઓ ટોળાં પડાવી લઈને પોતાનાં ગણીને ચરાવે છે. ³તેઓ અનાથનું ગધેડું હાંકી કાઢે છે; તેઓ વિધવાના બળદને ગીરો તરીકે લઈ લે છે. ⁴તેઓ ગરજવાનને રસ્તા પરથી ધકેલી મૂકે છે, તેથી દેશના ગરીબોને સંતાઈ જવાની ફરજ પડે છે. ⁵જુઓ—અરણ્યમાંના જંગલી ગધેડાંની જેમ, ગરીબો પોતાની મજૂરીએ, ખોરાક શોધતા બહાર નીકળે છે; ઉજ્જડ ભૂમિ તેમનાં બાળકો માટે રોટલી આપે છે. ⁶તેઓ પોતાનાં ન હોય એવાં ખેતરોમાં ઘાસચારો કાપે છે અને દુષ્ટની દ્રાક્ષવાડીમાં વીણે છે. ⁷તેઓ વસ્ત્ર વિના નગ્ન રાત વિતાવે છે, ઠંડી સામે કોઈ ઓઢણ વિના. ⁸પર્વતના વરસાદથી તેઓ પલળી જાય છે અને આશ્રયના અભાવે ખડકને અઢેલીને લપાય છે. ⁹અનાથ બાળકને સ્તન પરથી છીનવી લેવાય છે, અને ગરીબના ધાવણા બાળકને ગીરો તરીકે પડાવી લેવાય છે. ¹⁰તેઓ વસ્ત્ર વિના નગ્ન ફરે છે; ભૂખ્યા રહીને તેઓ પૂળા ઊંચકે છે. ¹¹જૈતૂનની વાડીઓમાં તેઓ તેલ પીલે છે; તેઓ દ્રાક્ષકુંડો ચલાવે છે, છતાં તરસ્યા રહે છે. ¹²નગરમાંથી મરણ પામતા લોકો નિસાસા નાખે છે, અને ઘાયલોના ગળાં મદદ માટે પોકારે છે— છતાં ઈશ્વર કોઈને એ અન્યાય માટે દોષિત ઠરાવતા નથી.

¹³“એવા લોકો છે જેઓ પ્રકાશ વિરુદ્ધ બળવો કરે છે; તેઓ તેના માર્ગો જાણતા નથી કે તેના રસ્તાઓમાં ટકતા નથી. ¹⁴પરોઢિયે ખૂની ગરીબ અને ગરજવાનને મારી નાખવા ઊઠે છે, અને રાત્રે તે ચોરની જેમ ભટકે છે. ¹⁵વ્યભિચારીની આંખ સંધ્યાની રાહ જુએ છે, ‘મને કોઈ આંખ જોશે નહિ,’ એમ વિચારીને, અને તે પોતાનો ચહેરો સંતાડી રાખે છે. ¹⁶અંધારામાં તેઓ ઘરોમાં ખાતર પાડે છે; દિવસે તેઓ પોતાને ભરાઈ રાખે છે, કેમ કે તેઓ પ્રકાશ સાથે કશો સંબંધ ઇચ્છતા નથી. ¹⁷કેમ કે ઘોર અંધકાર એ તે બધાને માટે સવાર જેવો છે; અંધકારના ત્રાસ સાથે તેઓ પોતાના ઘરની જેમ ભળી ગયા છે.

¹⁸“છતાં તમે કહો છો કે તેઓ પાણીની સપાટી પર ઝડપી છે; ભૂમિમાં તેમનો ભાગ શાપિત છે, અને કોઈ તેમની દ્રાક્ષવાડીઓ તરફ ફરતું નથી. ¹⁹જેમ દુષ્કાળ અને ગરમી ઓગળતા બરફને ચોરી લે છે, તેમ કબર પાપ કરનારાઓને છીનવી લે છે. ²⁰જે ગર્ભે તેમને જન્મ આપ્યો તે તેમને ભૂલી જાય છે; કીડો તેમના પર મિજબાની કરે છે; તેમને ફરી કદી સંભારવામાં આવતા નથી, અને દુષ્ટતા વૃક્ષની જેમ ભાંગી પડે છે. ²¹જે નિઃસંતાન વાંઝણી સ્ત્રી કોઈ બાળકને જન્મ આપતી નથી તેનો તેઓ શિકાર કરે છે અને વિધવા પર કોઈ દયા દાખવતા નથી.

²²“છતાં ઈશ્વર પોતાના સામર્થ્યથી બળવાનોને ઘસડી જાય છે; તેઓ ઊભા થાય છે, અને કોઈ પોતાના જીવન વિશે ખાતરી રાખી શકતું નથી. ²³ઈશ્વર તેમને સલામતીમાં આરામ કરવા દે છે, અને તેઓ તેના પર આધાર રાખે છે, પણ તેમની નજર તેમના માર્ગો પર છે. ²⁴થોડી વાર તેઓ ઊંચા કરાય છે, અને પછી તેઓ નાબૂદ થઈ જાય છે; તેઓ નીચા પડાય છે અને બીજા બધાની જેમ ભેગા કરાય છે, કણસલાંની જેમ કાપી નખાય છે. ²⁵જો આમ ન હોય, તો કોણ મને જૂઠો સાબિત કરી શકે અને મારા શબ્દોને નિરર્થક ઠરાવી શકે?”