ഇയ്യോബ് 24 FHB Father's Heart Bible™

24 ¹“സർവശക്തൻ ന്യായവിധിക്കായി സമയം നിശ്ചയിക്കാത്തതെന്ത്? അവിടുത്തെ അറിയുന്നവർ അവിടുത്തെ ദിവസങ്ങൾ ഒരിക്കലും കാണാത്തതെന്ത്? ²ദുഷ്ടന്മാർ അതിരടയാളക്കല്ലുകൾ നീക്കുന്നു; ആട്ടിൻകൂട്ടങ്ങളെ പിടിച്ചെടുത്ത് സ്വന്തമെന്നപോലെ മേയിക്കുന്നു. ³അനാഥരുടെ കഴുതയെ അവർ ആട്ടിയോടിക്കുന്നു; വിധവയുടെ കാളയെ പണയമായി പിടിച്ചെടുക്കുന്നു. ⁴ദരിദ്രരെ അവർ വഴിയിൽനിന്നു തള്ളിമാറ്റുന്നു; അതിനാൽ ദേശത്തെ എളിയവർ ഒളിക്കേണ്ടിവരുന്നു. ⁵നോക്കൂ—മരുഭൂമിയിലെ കാട്ടുകഴുതകളെപ്പോലെ ദരിദ്രർ ഭക്ഷണം തേടി തങ്ങളുടെ അധ്വാനത്തിനായി പുറപ്പെടുന്നു; ശൂന്യഭൂമി അവരുടെ മക്കൾക്ക് ആഹാരം നല്കുന്നു. ⁶തങ്ങളുടേതല്ലാത്ത വയലുകളിൽ അവർ കാലിത്തീറ്റ കൊയ്യുന്നു; ദുഷ്ടന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിൽ കാലാ പെറുക്കുന്നു. ⁷വസ്ത്രമില്ലാതെ, നഗ്നരായി അവർ രാത്രി കഴിക്കുന്നു; തണുപ്പിനെതിരെ പുതയ്ക്കാൻ ഒന്നുമില്ലാതെ. ⁸മലമഴയിൽ അവർ നനഞ്ഞൊലിക്കുന്നു; അഭയമില്ലാത്തതിനാൽ പാറയോടു ചേർന്നു ചുരുണ്ടുകൂടുന്നു. ⁹അനാഥശിശുവിനെ മുലയിൽനിന്നു പിടിച്ചുപറിക്കുന്നു; ദരിദ്രന്റെ കുഞ്ഞിനെ പണയമായി പിടിച്ചെടുക്കുന്നു. ¹⁰വസ്ത്രമില്ലാതെ, നഗ്നരായി അവർ നടക്കുന്നു; വിശന്നുകൊണ്ട് കറ്റകൾ ചുമക്കുന്നു. ¹¹ഒലിവുതോട്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ അവർ എണ്ണ ആട്ടിയെടുക്കുന്നു; മുന്തിരിച്ചക്കുകൾ ചവിട്ടുന്നു, എങ്കിലും ദാഹിച്ചിരിക്കുന്നു. ¹²നഗരത്തിൽനിന്നു മരിക്കുന്നവർ ഞരങ്ങുന്നു; മുറിവേറ്റവരുടെ തൊണ്ട സഹായത്തിനായി നിലവിളിക്കുന്നു—എങ്കിലും ദൈവം ആരെയും അതിന്റെ തെറ്റിന് കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല.

¹³“വെളിച്ചത്തോടു മത്സരിക്കുന്നവർ ഉണ്ട്; അതിന്റെ വഴികൾ അവർ അറിയുന്നില്ല, അതിന്റെ പാതകളിൽ നിലനില്ക്കുന്നതുമില്ല. ¹⁴പ്രഭാതത്തിൽ കൊലപാതകി ദരിദ്രനെയും എളിയവനെയും കൊല്ലാൻ എഴുന്നേല്ക്കുന്നു; രാത്രിയിൽ കള്ളനെപ്പോലെ പതുങ്ങിനടക്കുന്നു. ¹⁵വ്യഭിചാരിയുടെ കണ്ണ് സന്ധ്യയ്ക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു; ‘എന്നെ ഒരു കണ്ണും കാണുകയില്ല’ എന്നു നിരൂപിച്ച് അവൻ തന്റെ മുഖം മറച്ചുവയ്ക്കുന്നു. ¹⁶ഇരുട്ടിൽ അവർ വീടുകൾ തുരന്നു കയറുന്നു; പകൽ അവർ തങ്ങളെത്തന്നെ അടച്ചൊളിപ്പിക്കുന്നു, എന്തെന്നാൽ വെളിച്ചവുമായി അവർക്ക് ഒരു ബന്ധവും വേണ്ട. ¹⁷കൂരിരുട്ട് അവർക്കെല്ലാം പ്രഭാതംപോലെയാകുന്നു; ഇരുട്ടിന്റെ ഭീകരതകളുമായി അവർ ഇണങ്ങിക്കഴിയുന്നു.

¹⁸“എങ്കിലും, വെള്ളത്തിന്റെ മുഖത്ത് അവർ വേഗം ഒഴുകിപ്പോകുന്നവരാണെന്ന് നിങ്ങൾ പറയുന്നു; ദേശത്തിലെ അവരുടെ ഓഹരി ശപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവരുടെ മുന്തിരിത്തോട്ടങ്ങളിലേക്ക് ആരും തിരിയുന്നില്ല. ¹⁹ഉരുകുന്ന മഞ്ഞിനെ വരൾച്ചയും ചൂടും അപഹരിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നതുപോലെ, പാപം ചെയ്തവരെ പാതാളം റാഞ്ചിയെടുക്കുന്നു. ²⁰അവരെ ചുമന്ന ഗർഭപാത്രം അവരെ മറക്കുന്നു; പുഴു അവരെ ഭക്ഷിച്ചുല്ലസിക്കുന്നു; ഇനി അവരെ ഓർക്കുകയില്ല, ദുഷ്ടത വൃക്ഷംപോലെ തകർന്നുവീഴുന്നു. ²¹കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കാത്ത മച്ചിയായ സ്ത്രീയെ അവർ ഇരയാക്കുന്നു; വിധവയോട് ഒരു ദയയും കാണിക്കുന്നില്ല.

²²“എങ്കിലും അവിടുത്തെ ശക്തിയാൽ ദൈവം ബലവാന്മാരെ വലിച്ചിഴച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നു; അവിടുന്ന് എഴുന്നേല്ക്കുന്നു, ആരും സ്വന്തം ജീവനെക്കുറിച്ച് ഉറപ്പില്ലാത്തവരാകുന്നു. ²³ദൈവം അവരെ സുരക്ഷിതത്വത്തിൽ വിശ്രമിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നു, അവർ അതിൽ ചാരിനില്ക്കുന്നു; എങ്കിലും അവിടുത്തെ കണ്ണുകൾ അവരുടെ വഴികളിലാണ്. ²⁴അല്പകാലത്തേക്ക് അവർ ഉന്നതരാക്കപ്പെടുന്നു, പിന്നെ അവർ ഇല്ലാതാകുന്നു; മറ്റെല്ലാവരെയുംപോലെ അവർ താഴ്ത്തപ്പെട്ട് ഒന്നിച്ചുകൂട്ടപ്പെടുന്നു, ധാന്യക്കതിരുകൾപോലെ അറുക്കപ്പെടുന്നു. ²⁵ഇതു അങ്ങനെയല്ലെങ്കിൽ, എന്നെ നുണയനെന്നു തെളിയിക്കാനും എന്റെ വാക്കുകളെ ഒന്നുമല്ലാതാക്കാനും ആർക്കു കഴിയും?”