ايُوب 24 FHB Father's Heart Bible™

24 ¹”ولې قادرِ مطلق د عدالت دپاره وختونه نۀ ټاکى؟ ولې هغه کسان چې هغه پېژنى، د هغۀ ورځې هيچرې نۀ وينى؟ ²بدکاران د سرحد ګټې خوزوى، رمې تښتوى او د ځان دپاره يې څروى. ³د يتيم خر شړى، او د کونډې غوايه د ګرو په توګه اخلى. ⁴محتاجان د لارې نه ټېل وهى، نو د دې ملک غريبان مجبوريږى چې پټ شى. ⁵وګوره، لکه په بيابان کښې ځنګلى خرۀ، غريبان خپل مزدورۍ ته وځى او د خوراک دپاره ګرځى؛ ويرانه د هغوئ بچو دپاره ډوډۍ ورکوى. ⁶هغوئ په هغو پټو کښې واښۀ ريبى چې د هغوئ نۀ وى، او د بدکار د انګورو باغ کښې پاتې شوى دانې راټولوى. ⁷هغوئ شپه لغړ تېروى، بې کپړو، او د يخنۍ په مقابله کښې هيڅ پوښ نۀ لرى. ⁸د غرونو باران يې لنده وى، او د سرپناه د نۀ شتون په وجه ګټې پورې نښتى وى. ⁹يتيم بچے د تى نه شکوى، او د غريب ماشوم د ګرو په توګه اخلى. ¹⁰هغوئ لغړ ګرځى، بې کپړو؛ وږى، خو د غنمو بنډلونه وړى. ¹¹د زيتونو د باغونو په مينځ کښې تيل اخلى؛ د انګورو ماشينونه چلوى، خو بيا هم تږى پاتې وى. ¹²د ښار نه مړۀ کېدونکى ژړا کوى، او د زخميانو حلقونه د مدد دپاره چغې وهى، خو بيا هم خُدائ پاک په هيچا باندې الزام نۀ لګوى.

¹³”داسې کسان شته چې د رڼا نه سرکشى کوى؛ هغوئ د هغې لارې نۀ پېژنى او نۀ د هغې په لارو کښې پاتې کيږى. ¹⁴د سحر په وخت کښې قاتل پاڅيږى چې غريب او محتاج ووژنى، او د شپې لکه غل داسې ګرځى. ¹⁵د زناکار سترګه د مازديګر انتظار کوى، او فکر کوى چې، ’هيڅ سترګه به ما ونۀ وينى،‘ او خپل مخ پټ ساتى. ¹⁶په تيارۀ کښې کورونه ماتوى؛ د ورځې ځان پټوى، ځکه چې هغوئ د رڼا سره هيڅ کار نۀ لرى. ¹⁷ځکه چې د هغوئ ټولو دپاره تياره سحر دے؛ هغوئ د تيارې د وحشتونو سره آشنا دى.

¹⁸”خو تۀ وائې چې هغوئ د اوبو په مخ باندې تېز دى؛ د ملک کومه برخه چې د هغوئ ده، هغه په لعنت شوې ده، او هيڅوک د هغوئ د انګورو باغونو طرف ته نۀ ګرځى. ¹⁹لکه څنګه چې وچکالى او ګرمى وېلى کېدونکى واوره وړى، هم هغه شان قبر هغه کسان تښتوى چې ګناه يې کړې وى. ²⁰هغه رحم چې هغوئ پېدا کړل، هغوئ هير کړى؛ چينجى پرې خوند اخلى؛ هغوئ نور نۀ يادولے شى، او بدى لکه ونه داسې ماته شى. ²¹هغوئ په هغه شنډه ښځه چې بچے نۀ راوړى، ظلم کوى، او کونډې ته هيڅ مهربانى نۀ ښائى.

²²”خو خُدائ پاک په خپل قوت سره زورور خلق راکاږى؛ هغه پاڅيږى، او هيڅوک د خپل ژوند يقين نۀ لرى. ²³خُدائ پاک هغوئ ته پرېږدى چې په امن کښې آرام وکړى، او هغوئ پرې تکيه کوى، خو د هغۀ سترګې د هغوئ په لارو باندې وى. ²⁴هغوئ لږ وخت دپاره اوچتيږى، او بيا نشته کيږى؛ هغوئ لکه نور ټول ښکته کولے شى او راټولولے شى، لکه د غنمو وږى داسې پرېکولے شى. ²⁵کۀ دا داسې نۀ وى، نو څوک زۀ دروغجن ثابتولے شى او زما خبرې هيڅ ګرځولے شى؟“