کاشکې چې ما هغه موندلے وَى
ایوب محکمه غواړي، نه جګړه. که یې موندلی شوای چې خدای چېرته اوسېږي، خپله دعوه به یې وړاندې کړې وای او بېګناه به اعلان شوی وای. خو خدای نه په ختیځ کې دی نه په لوېدیځ کې، او هر څه چې وغواړي هغه کوي. ایوب وايي چې د سرو زرو په څېر به راووځي، او بیا هم سخت وېرېدلی پاتې کېږي.
23 1بيا ايوب جواب ورکړو چې، 2”نن هم زما شکايت تريخ دے؛ د ما د سلګيو سره سره د هغۀ لاس درانۀ دے. 3کاشکې چې ما ته پته وَى چې هغه به چرته ومومم، نو د هغۀ کور ته به ورتلم! 4خپله دعوىٰ به مې د هغۀ په مخکښې کښېښوله او خپله خله به مې په دليلونو ډکه کړه. 5څۀ به چې هغه ما ته جواب راکوى هغه خبرې به مې زده کړلې او څۀ به چې هغه ما ته وائى هغه به مې پوهه شوم. 6آيا هغه به زما سره د خپل لوئ طاقت په زور جګړه کوى؟ نه، هغه به خامخا زما خبره واورى. 7هلته به يو صادق سړے د هغۀ سره خبرې کولې شوے، او زۀ به د خپل منصف په وسيله د تل دپاره بېګناه ثابت شوم. 8خو کۀ زۀ ختيځ طرف ته لاړ شم، هغه هلته نۀ وى؛ او لويديځ طرف ته يې هم موندلے نۀ شم. 9کله چې هغه په شمال کښې کار کوى، زۀ يې ليدلے نۀ شم؛ کله چې هغه جنوب طرف ته مخ کوى، زۀ يې موندلے نۀ شم. 10خو هغه هغه لار پېژنى چې زۀ پرې ځم؛ کله چې هغه زۀ وآزمائم، نو زۀ به د سرو زرو په شان راووځم. 11زما پښه د هغۀ د قدمونو سره ټينګه نښتې ده؛ ما د هغۀ لار ساتلې ده او يو طرف ته نۀ يم اوښتے. 12د هغۀ د شونډو له حُکم نه زۀ نۀ يم اوښتے؛ د هغۀ د خلې خبرې مې د خپلې ورځنۍ ډوډۍ نه زياتې قيمتى ګڼلې دى. 13خو هغه نۀ بدليدونکے دے، څوک يې بيا واپس کولے شى؟ څۀ چې هغه غواړى، هم هغه کوى. 14ځکه چې څۀ يې چې زما دپاره مقرر کړى دى هغه به پوره کړى، او داسې ډېر څيزونه د هغۀ په زړۀ کښې دى. 15ځکه نو زۀ د هغۀ په مخکښې وېرېږم؛ کله چې زۀ پرې غور کوم، نو د هغۀ نه ترهيږم. 16خُدائ پاک زما زړۀ کمزورے کړو؛ قادرِ مطلق زۀ وېرولم. 17خو بيا هم زۀ د تيارې په وجه چپ شوے نۀ يم، نۀ د هغې ګاڼه تيارې په وجه چې زما مخ پټوى.“
