ଯଦି କେବଳ ମୁଁ ତାହାଙ୍କୁ ପାଇ ପାରନ୍ତି

ଆୟୁବ ଯୁଦ୍ଧ ନୁହେଁ, ଏକ ବିଚାରାଳୟ ଚାହାନ୍ତି। ଯଦି ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନ ପାଇପାରନ୍ତେ, ତେବେ ସେ ଆପଣା ମକଦ୍ଦମା ଉପସ୍ଥାପନ କରନ୍ତେ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ବୋଲି ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତେ। କିନ୍ତୁ ପରମେଶ୍ୱର ପୂର୍ବରେ ନାହାନ୍ତି କି ପଶ୍ଚିମରେ ନାହାନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ତାହା କରନ୍ତି। ଆୟୁବ କହନ୍ତି ସେ ସୁନା ପରି ବାହାରିବେ, ଏବଂ ତଥାପି ଭୟଭୀତ ରହନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 23।

ତେବେ ଆୟୁବ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଆଜି ସୁଦ୍ଧା ମୋହର ଅଭିଯୋଗ ତିକ୍ତ ଅଟେ; ମୋହର ଆର୍ତ୍ତନାଦ ସତ୍ତ୍ଵେ ତାହାଙ୍କ ହସ୍ତ ଭାରୀ। ଯଦି କେବଳ ମୁଁ ଜାଣନ୍ତି ତାହାଙ୍କୁ କେଉଁଠାରେ ପାଇବି, ତେବେ ମୁଁ ତାହାଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନକୁ ଯାଇ ପାରନ୍ତି! ମୁଁ ମୋହର ଗୁହାରି ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି ଓ ମୋହର ମୁଖ ଯୁକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି। ସେ ମୋତେ ଯେଉଁ ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତେ, ତାହାର ବାକ୍ୟ ମୁଁ ଜାଣନ୍ତି ଓ ସେ ମୋତେ ଯାହା କହନ୍ତେ, ତାହା ବୁଝନ୍ତି। ସେ କʼଣ ଆପଣା ପରାକ୍ରମର ମହତ୍ତ୍ଵରେ ମୋʼ ସହିତ ବିବାଦ କରନ୍ତେ? ନା—ସେ ନିଶ୍ଚୟ ମୋʼ କଥା ଶୁଣନ୍ତେ। ସେଠାରେ ଜଣେ ସରଳ ବ୍ୟକ୍ତି ତାହାଙ୍କ ସହିତ ଯୁକ୍ତି କରି ପାରନ୍ତା, ପୁଣି ମୁଁ ମୋହର ବିଚାରକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଅନନ୍ତକାଳ ନିମନ୍ତେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଗଣିତ ହୁଅନ୍ତି। ମାତ୍ର ମୁଁ ଯଦି ପୂର୍ବକୁ ଯାଏ, ସେ ସେଠାରେ ନାହାନ୍ତି; ପୁଣି ପଶ୍ଚିମରେ ମୁଁ ତାହାଙ୍କୁ ପାଇ ପାରେ ନାହିଁ। ସେ ଉତ୍ତରରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲା ବେଳେ ମୁଁ ତାହାଙ୍କୁ ଦେଖି ପାରେ ନାହିଁ; ସେ ଦକ୍ଷିଣକୁ ଫେରିଲା ବେଳେ ମୁଁ ତାହାଙ୍କୁ ପାଇ ପାରେ ନାହିଁ। ମାତ୍ର ମୁଁ ଯେଉଁ ପଥ ଅବଲମ୍ବନ କରେ, ତାହା ସେ ଜାଣନ୍ତି; ସେ ମୋତେ ପରୀକ୍ଷା କଲା ପରେ ମୁଁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ତୁଲ୍ୟ ବାହାରି ଆସିବି। ମୋହର ପାଦ ତାହାଙ୍କ ପଦଚିହ୍ନ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଅନୁସରଣ କରିଅଛି; ମୁଁ ତାହାଙ୍କ ପଥ ରକ୍ଷା କରିଅଛି ଓ ବିମୁଖ ହୋଇ ନାହିଁ। ମୁଁ ତାହାଙ୍କ ଓଷ୍ଠାଧରର ଆଜ୍ଞାରୁ ବିଚଳିତ ହୋଇ ନାହିଁ; ମୁଁ ତାହାଙ୍କ ମୁଖର ବାକ୍ୟକୁ ମୋହର ଦୈନନ୍ଦିନ ଆହାର ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟବାନ ମନେ କରିଅଛି। ମାତ୍ର ସେ ଅପରିବର୍ତ୍ତନୀୟ—କିଏ ତାହାଙ୍କୁ ଫେରାଇ ପାରେ? ସେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ତାହା କରନ୍ତି। କାରଣ ସେ ମୋʼ ନିମନ୍ତେ ଯାହା ନିରୂପଣ କରିଅଛନ୍ତି, ତାହା ସେ ସାଧନ କରିବେ, ପୁଣି ତାହାଙ୍କ ମନରେ ଏପରି ଅନେକ ବିଷୟ ଅଛି। ଏଥିପାଇଁ ମୁଁ ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଶଙ୍କିତ ହୁଏ; ମୁଁ ଏହା ବିବେଚନା କଲା ବେଳେ ତାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଭୀତ ହୁଏ। ପରମେଶ୍ଵର ମୋହର ହୃଦୟ ଦୁର୍ବଳ କରିଅଛନ୍ତି; ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ମୋତେ ଭୟଭୀତ କରିଅଛନ୍ତି। ତଥାପି ଅନ୍ଧକାର ଦ୍ଵାରା, ମୋହର ମୁଖ ଆଚ୍ଛାଦନ କରୁଥିବା ନିବିଡ଼ ତିମିର ଦ୍ଵାରା ମୁଁ ନୀରବ କରାଯାଇ ନାହିଁ।”