ଇଲୀଫସ୍ ପୁନର୍ବାର କହିଲେ
ଶେଷରେ ଇଲୀଫସ ଅଭିଯୋଗ ଗଢ଼ନ୍ତି: ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କ ବସ୍ତ୍ର କାଢ଼ି ନେବା, କ୍ଳାନ୍ତକୁ ଜଳ ନ ଦେବା, ବିଧବାମାନଙ୍କୁ ଶୂନ୍ୟ ହସ୍ତରେ ବିଦାୟ କରିବା। ସେ ଆୟୁବଙ୍କୁ ବଶୀଭୂତ ହେବାକୁ, ଆପଣା ସୁନାକୁ ଧୂଳିରେ ରଖିବାକୁ ଓ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଆପଣା ସୁନା କରିବାକୁ କହନ୍ତି। ପରାମର୍ଶ ସୁନ୍ଦର ଶୁଣାଯାଏ, ଆଉ ଅଭିଯୋଗ ମିଥ୍ୟା।
22 1ସେତେବେଳେ ତୈମନୀୟ ଇଲୀଫସ୍ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, 2“ମନୁଷ୍ୟ କʼଣ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ କୌଣସି ଉପକାରରେ ଆସିପାରେ? ଜ୍ଞାନୀ ତ କେବଳ ଆପଣାର ହିଁ ଉପକାର କରେ। 3ତୁମ୍ଭେ ଧାର୍ମିକ ହେଲେ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନଙ୍କର କʼଣ ଆନନ୍ଦ ହୁଏ, ଅବା ତୁମ୍ଭେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଭାବରେ ଜୀବନ କଟାଇଲେ ତାହାଙ୍କର କʼଣ ଲାଭ ହୁଏ? 4ତୁମ୍ଭର ଭକ୍ତି ସକାଶେ କʼଣ ସେ ତୁମ୍ଭକୁ ଅନୁଯୋଗ କରନ୍ତି ଓ ବିଚାରକୁ ଆଣନ୍ତି? 5ତୁମ୍ଭର ଦୁଷ୍ଟତା କʼଣ ବଡ଼ ନୁହେଁ? ତୁମ୍ଭର ପାପ କʼଣ ଅସୀମ ନୁହେଁ? 6କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ବିନା କାରଣରେ ଆପଣା ଭାଇମାନଙ୍କଠାରୁ ବନ୍ଧକ ମାଗିଲ ଓ ଉଲଗ୍ନ ଲୋକଙ୍କ ବସ୍ତ୍ର ଛଡ଼ାଇ ନେଲ। 7ତୁମ୍ଭେ କ୍ଳାନ୍ତ ଲୋକକୁ ପିଇବା ନିମନ୍ତେ ଜଳ ଦେଲ ନାହିଁ ଓ କ୍ଷୁଧିତ ଲୋକଠାରୁ ଆହାର ଅଟକାଇ ରଖିଲ। 8ପରାକ୍ରମୀ ଲୋକ ଦେଶର ଅଧିକାରୀ ହେଲା ଓ ମାନ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି ତହିଁ ମଧ୍ୟରେ ବାସ କଲା। a a v8 ଇଲୀଫସ୍ ଏହା ସୂଚାଉଅଛନ୍ତି ଯେ, ଆୟୁବ ଦେଶକୁ କେବଳ ପରାକ୍ରମୀ ଲୋକଙ୍କର ବୋଲି ବିବେଚନା କଲେ ଓ ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କୁ କିଛି ହିଁ ଦେଲେ ନାହିଁ। 9ତୁମ୍ଭେ ବିଧଵାମାନଙ୍କୁ ଖାଲି ହାତରେ ବିଦାୟ କଲ ଓ ପିତୃହୀନମାନଙ୍କ ବାହୁ ଭଗ୍ନ କଲ। 10ଏଥିପାଇଁ ଫାନ୍ଦସବୁ ତୁମ୍ଭକୁ ଘେରି ରହିଅଛି ଓ ଆକସ୍ମିକ ଆଶଙ୍କା ତୁମ୍ଭକୁ ବିବ୍ରତ କରୁଅଛି; 11ଅବା ଅନ୍ଧକାର, ଯେପରି ତୁମ୍ଭେ ଦେଖିପାର ନାହିଁ ଓ ଜଳର ବନ୍ୟା ତୁମ୍ଭକୁ ଆଚ୍ଛାଦନ କରୁଅଛି। 12ଈଶ୍ଵର କʼଣ ସ୍ଵର୍ଗର ଉଚ୍ଚସ୍ଥଳୀରେ ନାହାନ୍ତି? ଉଚ୍ଚତମ ନକ୍ଷତ୍ରସବୁ କେଡ଼େ ଉଚ୍ଚରେ ଅଛି, ତାହା ଦେଖ! 13ତଥାପି ତୁମ୍ଭେ କହୁଅଛ, ʻଈଶ୍ଵର କʼଣ ଜାଣନ୍ତି? ସେ କʼଣ ଏପରି ଗାଢ଼ ଅନ୍ଧକାର ମଧ୍ୟ ଦେଇ ବିଚାର କରିପାରନ୍ତି? 14ନିବିଡ଼ ମେଘ ତାହାଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦନ କରେ, ତେଣୁ ସେ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ ଓ ସେ ସ୍ଵର୍ଗର ମଣ୍ଡଳ ଉପରେ ଗମନାଗମନ କରନ୍ତି।ʼ 15ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ ଯେଉଁ ପୁରାତନ ପଥରେ ଚାଲିଅଛନ୍ତି, ତୁମ୍ଭେ କʼଣ ସେହି ପଥ ଅବଲମ୍ବନ କରିବ? 16ସେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ଅପହୃତ ହେଲେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଭିତ୍ତିମୂଳ ବନ୍ୟାରେ ଧୋଇ ହୋଇଗଲା। 17ସେମାନେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ କହିଲେ, ʻଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ! ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କʼଣ କରିପାରିବେ?ʼ 18ତଥାପି ସେ ହିଁ ସେମାନଙ୍କ ଗୃହକୁ ଉତ୍ତମ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲେ—ଏଣୁ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରଣା ସହିତ ମୋହର କୌଣସି ସମ୍ପର୍କ ନାହିଁ। 19ଧାର୍ମିକମାନେ ତାହା ଦେଖି ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି; ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଲୋକମାନେ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ପରିହାସ କରି କହନ୍ତି, 20ʻନିଶ୍ଚୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁଗଣ ବିନଷ୍ଟ ହୋଇଅଛନ୍ତି ଓ ସେମାନେ ଯାହା ଛାଡ଼ି ଯାଇଥିଲେ, ତାହା ଅଗ୍ନି ଗ୍ରାସ କରିଅଛି।ʼ 21ଏବେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ବଶୀଭୂତ ହୁଅ ଓ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ଶାନ୍ତିରେ ରୁହ; ଏହିପରି ଭାବରେ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ମଙ୍ଗଳ ଘଟିବ। 22ତାହାଙ୍କ ମୁଖରୁ ଉପଦେଶ ଗ୍ରହଣ କର ଓ ତାହାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଆପଣା ହୃଦୟରେ ସଞ୍ଚୟ କରି ରଖ। 23ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରିଆସ, ତେବେ ତୁମ୍ଭେ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ ହେବ; ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ଗୃହରୁ ଅନ୍ୟାୟକୁ ଦୂର କର, 24ପୁଣି ଆପଣା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଧୂଳିରେ ଓ ଓଫୀରର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନଦୀତଳର ପ୍ରସ୍ତରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଖ, b b v24 ଓଫୀର ପ୍ରାଚୀନ ଜଗତରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସୁବର୍ଣ୍ଣର ଉତ୍ସ ବୋଲି ବିଖ୍ୟାତ ଥିଲା। 25ତେବେ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ସ୍ଵୟଂ ତୁମ୍ଭର ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ତୁମ୍ଭର ବହୁମୂଲ୍ୟ ରୌପ୍ୟ ହେବେ। 26ସେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନଙ୍କଠାରେ ଆନନ୍ଦ କରିବ ଓ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଆପଣା ମୁଖ ଉତ୍ତୋଳନ କରିବ। 27ତୁମ୍ଭେ ତାହାଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବ ଓ ସେ ତୁମ୍ଭ କଥା ଶୁଣିବେ, ପୁଣି ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ମାନତ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବ। 28ତୁମ୍ଭେ ଯାହା ସ୍ଥିର କରିବ, ତାହା ସଫଳ ହେବ ଓ ତୁମ୍ଭ ପଥ ଉପରେ ଆଲୋକ ପ୍ରକାଶିତ ହେବ। 29ଯେତେବେଳେ ଅନ୍ୟମାନେ ଅବନତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ତୁମ୍ଭେ କୁହ, ʻସେମାନଙ୍କୁ ଉଠାଅ!ʼ, ସେତେବେଳେ ସେ ଅବନତ ଲୋକକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ। 30ଯେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ନୁହେଁ, ତାହାକୁ ସୁଦ୍ଧା ସେ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ ଓ ତୁମ୍ଭ ହସ୍ତର ଶୁଚିତା ଦ୍ଵାରା ସେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇବ।”