Elifas praat weer
Elifas versin uiteindelik aanklagte: dat Job die armes hulle klere afgeneem het, die vermoeides water geweier het, weduwees met leë hande weggestuur het. Hy sê vir Job om hom te onderwerp, sy goud in die stof te lê en die Almagtige sy goud te laat wees. Die raad klink pragtig en die beskuldiging is vals.
22 1Toe antwoord Elifas die Temaniet: 2“Kan ’n mens vir God tot enige voordeel wees? Die wyse man baat tog net homself. 3Is dit vir die Almagtige enige vreugde as jy regverdig is, of enige wins vir hom as jy onberispelik leef? 4Is dit oor jou eerbied dat hy jou bestraf en jou voor die gereg bring? 5Is jou boosheid nie groot nie? Is jou sondes nie eindeloos nie? 6Want jy het sonder rede ’n pand van jou broers geëis en die klere van die naaktes afgestroop. 7Jy het die vermoeides geen water gegee om te drink nie, en jy het brood van die hongeres weerhou. 8Die man van mag het die land besit, en die begunstigde het daarin gewoon. a a v8 Elifas impliseer dat Job die land behandel het asof dit net aan die magtiges behoort, sodat die armes met niks agtergelaat word nie. 9Jy het weduwees met leë hande weggestuur en die arms van weeskinders verbrysel. 10Daarom omring strikke jou, en skielike verskrikking oorweldig jou; 11of duisternis, sodat jy nie kan sien nie, en ’n vloed van water bedek jou. 12Is God nie in die hoogtes van die hemel nie? Kyk hoe hoog die hoogste sterre is! 13Tog sê jy: ‘Wat weet God? Kan hy deur sulke diep duisternis oordeel? 14Dik wolke bedek hom sodat hy nie kan sien nie, en hy loop op die gewelf van die hemel.’ 15Sal jy by die eeue-oue pad bly wat goddelose mense geloop het? 16Hulle is voor hulle tyd weggeruk, hulle fondament deur ’n vloed weggespoel. 17Hulle het vir God gesê: ‘Los ons uit! Wat kan die Almagtige aan ons doen?’ 18Tog was dit hy wat hulle huise met goeie dinge gevul het— daarom wil ek niks te doen hê met die planne van die goddeloses nie. 19Die regverdiges sien dit en is bly; die onskuldiges spot met die goddeloses en sê: 20‘Ons vyande is sekerlik vernietig, en die vuur het verteer wat hulle agtergelaat het.’ 21Onderwerp jou nou aan God en maak vrede met hom; op hierdie manier sal die goeie na jou toe kom. 22Ontvang onderrig uit sy mond, en bêre sy woorde in jou hart. 23As jy na die Almagtige terugkeer, sal jy herstel word; as jy ongeregtigheid ver van jou huis af verdryf, 24en jou goud in die stof neerlê, die goud van Ofir tussen die klippe van die spruit, b b v24 Ofir was in die antieke wêreld beroemd as ’n bron van die fynste goud. 25dan sal die Almagtige self jou goud wees, jou kosbare silwer. 26Dan sal jy jou in die Almagtige verlustig en jou gesig na God ophef. 27Jy sal tot hom bid, en hy sal jou hoor, en jy sal jou geloftes nakom. 28Wat jy besluit, sal gebeur, en lig sal op jou paaie skyn. 29Wanneer ander verneder word en jy sê: ‘Lig hulle op!’, sal hy die neerslagtiges red. 30Hy sal selfs die een red wat nie onskuldig is nie, wat gered sal word deur die reinheid van jou hande.”