Elifaza miteny indray

Farany Elifaza no mamorona fiampangana: nanala akanjo tamin'ny mahantra, tsy nanome rano ny reraka, nanary tanana foana ny mpitondratena. Lazainy amin'i Joba hanaiky, hametraka ny volamenany eo amin'ny vovoka ary hataony volamena ny Mahery Indrindra. Tsara tarehy ny torohevitra, ary diso ny fiampangana.

Toko 22.

Dia namaly hoe i Elifaza Temanita: « Moa mety hahasoa an’Andriamanitra va ny olona? Ny olon-kendry dia ny tenany ihany no hahasoa. Mahafaly ny Tsitoha va ny hamarinanao, na hahazo tombony Izy raha tsy manan-tsiny ny fiainanao? Noho ny fanajanao Azy va no anamelohany anao sy itondrany anao hotsaraina? Tsy lehibe va ny faharatsianao, ary tsy tsy manam-piafarana va ny helokao? Fa nangataka fiantohana tamin’ny rahalahinao ianao tsy nisy antony, ary nanala ny akanjon’ny mitanjaka. Tsy nanome rano hosotroin’ny reraka ianao, ary nitana ny mofo tamin’ny noana. Ny lehilahy mahery dia tompon’ny tany, ary ny tian’ny olona no nonina tao. ^a Nampandeha tanana foana ny mpitondratena ianao, ary nanorotoro ny sandrin’ny kamboty. Izany no mahatonga ny fandrika hanodidina anao, ary tahotra tampoka mampitebiteby anao; na ny fahamaizinana ka tsy mahita ianao, ary tondra-drano mandrakotra anao. Tsy any amin’ny avo any an-danitra va Andriamanitra? Jereo ny hahavon’ny kintana ambony indrindra! Nefa hoy ianao: “Inona no fantatr’Andriamanitra? Mety hitsara amin’ny maizina matevina toy izany va Izy? Rahona matevina no manarona Azy ka tsy mahita Izy, ary mandeha eny amin’ny manodidina ny lanitra Izy.” Hitazona ny lalana taloha va ianao, izay nalehan’ny ratsy fanahy? Nalaina tampoka alohan’ny fotoany izy, ary ny fanorenany nentin’ny tondra-drano. Hoy izy tamin’Andriamanitra: “Mialà aminay! Inona no hataon’ny Tsitoha aminay?” Nefa Izy no nampahafeno ny tranon’izy ireo zavatra tsara — koa lavitra ahy ny fisainan’ny ratsy fanahy. Hitan’ny marina izany ka faly izy; ny tsy manan-tsiny mihomehy ny ratsy fanahy hoe: “Marina fa simba ny fahavalontsika, ary ny afo nandany ny sisa navelan’izy ireo.” Manetre tena amin’Andriamanitra ankehitriny ary mihavàna Aminy; amin’izany no ho avy aminao ny soa. Raiso ny fampianarana avy amin’ny vavany, ary ario ao am-ponao ny teniny. Raha miverina amin’ny Tsitoha ianao, dia havaozina ianao; raha ataonao lavitra ny tranonao ny tsy rariny, ary apetrakao any amin’ny vovoka ny volamenao, ny volamena avy any Ofira eo amin’ny vato anaty ony, ^b dia ny Tsitoha mihitsy no ho volamenao sy volafotsinao sarobidy. Dia hifaly amin’ny Tsitoha ianao, ary hanandratra ny tavanao ho amin’Andriamanitra. Hitalaho Aminy ianao, ary hihaino anao Izy, ary hanefa ny voadinao ianao. Izay hotapahinao no hatao, ary hamirapiratra eo amin’ny lalanao ny mazava. Rehefa ario ambany ny hafa ka hoy ianao: “Asandrato izy ireo!” dia hamonjy ny ketraka Izy. Hanafaka na dia ilay tsy afaka tsiny aza Izy, izay hovonjena noho ny fahadiovan’ny tananao.»