As ek hom maar net kon vind

Job wil 'n hofsaak hê, nie 'n geveg nie. As hy kon vind waar God woon, sou hy sy saak voorlê en vrygespreek word. Maar God is nie in die ooste of die weste nie, en doen net wat hy wil. Job sê hy sal soos goud uitkom, en bly doodbang.

Hoofstuk 23.

Toe antwoord Job: “Selfs vandag is my klagte bitter; sy hand is swaar ten spyte van my gekreun. As ek maar net geweet het waar om hom te vind, sodat ek na sy woning kon kom! Ek sou my saak voor hom lê en my mond met argumente vul. Ek sou die woorde leer wat hy my sou antwoord en verstaan wat hy vir my sou sê. Sou hy met my twis in die grootheid van sy mag? Nee—hy sou my sekerlik aanhoor. Daar sou ’n opregte mens met hom kon redeneer, en ek sou vir ewig deur my regter vrygespreek word. Maar as ek na die ooste gaan, is hy nie daar nie; en na die weste toe kan ek hom nie vind nie. Wanneer hy in die noorde werk, kan ek hom nie sien nie; wanneer hy na die suide draai, kan ek hom nie vind nie. Maar hy ken die weg wat ek gaan; wanneer hy my getoets het, sal ek soos goud te voorskyn kom. My voet het aan sy voetstappe vasgehou; ek het sy weg gehou en nie afgewyk nie. Ek het nie van die gebod van sy lippe afgewyk nie; ek het die woorde van sy mond meer gekoester as my daaglikse brood. Maar hy is onveranderlik—wie kan hom laat omdraai? Wat hy ook al begeer, doen hy. Want hy sal uitvoer wat hy vir my bestem het, en baie sulke dinge is in sy gedagtes. Daarom is ek verskrik voor hom; wanneer ek daaraan dink, is ek bang vir hom. God het my hart moedeloos gemaak; die Almagtige het my verskrik. Tog is ek nie deur die duisternis stilgemaak nie, deur die dik donkerte wat my gesig bedek nie.”