ڪاش آءٌ کيس لهي سگھان
ايوب عدالت چاهي ٿو، جهيڙو نه. جيڪڏهن هو ڳولي سگهي ته خدا ڪٿي رهي ٿو، ته هو پنهنجو مقدمو سندس اڳيان رکي ۽ بري ٿي وڃي. پر خدا نه اوڀر ۾ آهي نه اولهه ۾، ۽ جيڪو چاهي ٿو سو ڪري ٿو. ايوب چوي ٿو ته هو سون بڻجي نڪرندو، ۽ پوءِ به ڊپ ۾ رهي ٿو.
23 1پوءِ ايوب وراڻيو تہ 2”اڄ بہ منهنجي فرياد ڪڙي آهي، منهنجي ڪراهڻ جي باوجود سندس هٿ ڳرو آهي. 3ڪاش مون کي خبر هجي ها تہ هو ڪٿي ملندو، تہ آءٌ سندس رهائش تائين پهچان ها! 4آءٌ پنهنجو مقدمو سندس اڳيان رکان ها ۽ پنهنجو وات دليلن سان ڀريان ها. 5آءٌ اهي لفظ ڄاڻان ها جيڪي هو مون کي جواب ۾ چوندو، ۽ سمجھان ها تہ هو مون کي ڇا چوندو. 6ڇا هو پنهنجي قدرت جي عظمت سان مون سان بحث ڪندو؟ نہ، هو ضرور مون کي ٻڌندو. 7اتي سڌو ماڻهو ساڻس دليل ڏئي سگھندو، ۽ آءٌ پنهنجي منصف کان هميشه لاءِ بري ٿي وڃان ها. 8پر جيڪڏهن آءٌ اوڀر ڏانهن وڃان تہ هو اتي ناهي، ۽ اولهه ڏانهن بہ کيس ڳولي نٿو سگھان. 9جڏهن هو اتر ۾ ڪم ڪندو آهي تڏهن آءٌ کيس ڏسي نٿو سگھان؛ جڏهن هو ڏکڻ ڏانهن ڦرندو آهي تڏهن بہ کيس ڳولي نٿو سگھان. 10پر هو اهو رستو ڄاڻي ٿو جنهن تي آءٌ هلان ٿو؛ جڏهن هو مون کي پرکي ڇڏيندو تڏهن آءٌ سون وانگر نڪرندس. 11منهنجو پير سندس قدمن تي مضبوطيءَ سان ٽڪيل رهيو آهي؛ مون سندس رستو پڪڙي رکيو آهي ۽ پاسو نہ ورتو اٿم. 12آءٌ سندس چپن جي حڪم کان هٽيو ناهيان؛ مون سندس وات جا لفظ پنهنجي روزاني ماني کان وڌيڪ سانڍي رکيا آهن. 13پر هو اٽل آهي، کيس ڪير موٽائي سگھي ٿو؟ جيڪو هو چاهي ٿو سو ڪري ٿو. 14ڇاڪاڻ تہ جيڪو ڪجھ هن مون لاءِ مقرر ڪيو آهي سو هو پورو ڪندو، ۽ اهڙيون ڪيتريون ئي ڳالهيون سندس ذهن ۾ آهن. 15تنهنڪري آءٌ سندس اڳيان ڊپ کان ڏڪان ٿو؛ جڏهن آءٌ انهيءَ بابت سوچيان ٿو تڏهن کانئس ڊڄان ٿو. 16خدا منهنجي دل کي ڪمزور ڪري ڇڏيو آهي؛ قادر مطلق مون کي ڊپ ۾ وجهي ڇڏيو آهي. 17تڏهن بہ آءٌ اونداهيءَ ڪري خاموش ناهيان ٿيو، ان گھاٽي اونداهيءَ ڪري بہ نہ، جيڪا منهنجي منهن تي ڇانيل آهي.“
