Job 23

23 ¹Sumagot nga si Job: ²"Kahit ngayon, mapait ang aking daing; mabigat ang kanyang kamay sa kabila ng aking pagdaing. ³Kung alam ko lamang kung saan siya matatagpuan, upang makarating ako sa kanyang tahanan! ⁴Ilalatag ko sa harap niya ang aking usapin at pupunuin ko ng mga pangangatwiran ang aking bibig. ⁵Matutunan ko ang mga salitang isasagot niya sa akin at mauunawaan ang kanyang sasabihin sa akin. ⁶Makikipagtalo ba siya sa akin sa kadakilaan ng kanyang kapangyarihan? Hindi—tiyak na diringgin niya ako. ⁷Doon ay makikipagtuwiranan sa kanya ang isang taong matuwid, at pawawalang-sala ako magpakailanman ng aking hukom. ⁸Ngunit kung pumaroon ako sa silangan, wala siya doon; at sa kanluran ay hindi ko siya matagpuan. ⁹Kapag gumagawa siya sa hilaga, hindi ko siya makita; kapag lumilingon siya sa timog, hindi ko siya matagpuan. ¹⁰Ngunit alam niya ang daang aking tinatahak; kapag sinubok na niya ako, lalabas akong tulad ng ginto. ¹¹Matatag na sumunod ang aking paa sa kanyang mga hakbang; iningatan ko ang kanyang daan at hindi lumihis. ¹²Hindi ako humiwalay sa utos ng kanyang mga labi; pinakaingatan ko ang mga salita ng kanyang bibig nang higit pa sa aking pang-araw-araw na tinapay. ¹³Ngunit hindi siya nagbabago—sino ang makapagpapabaligtad sa kanya? Anuman ang naisin niya, ginagawa niya. ¹⁴Sapagkat isasagawa niya ang kanyang itinakda para sa akin, at marami pang gayong bagay ang nasa kanyang isipan. ¹⁵Kaya nga natatakot ako sa harap niya; kapag inisip ko ito, kinikilabutan ako sa kanya. ¹⁶Pinanghina ng Diyos ang aking puso; tinakot ako ng Makapangyarihan sa lahat. ¹⁷Gayunman ay hindi ako napatatahimik ng kadiliman, ng makapal na dilim na tumatakip sa aking mukha."