Naimprinta Na
Libro

Kon Makita Ko Lamang Sia

Gusto ni Job sang korte kag indi sang away. Kon makita niya kon diin nagapuyo ang Dios, ipakita niya ang iya kaso kag mapahilway. Apang ang Dios wala sa sidlangan ukon katundan, kag nagahimo sang bisan ano nga luyag niya. Siling ni Job nga magaguwa siya nga pareho sang bulawan, kag nagapabilin nga nahadlok.

Kapitulo 23.

Niyan nagsabat si Job: “Bisan karon mapait ang akon reklamo; mabug-at ang iya kamot sa pihak sang akon pag-ugayong. Kon mahibaloan ko lamang kon diin sia makita, agud makakadto ako sa iya puluy-an! Ipahamtang ko ang akon kaso sa iya atubangan kag pun-on ko ang akon baba sang mga pangatarungan. Matun-an ko ang mga pulong nga isabat niya sa akon kag mahangpan ko kon ano ang iya isiling sa akon. Magbais bala sia sa akon sa pagkadaku sang iya gahum? Indi—sa pagkamatuud pamatian niya ako. Didto ang isa ka matarung nga tawo makapangatarungan sa iya, kag pakamatarungon ako sa gihapon sang akon hukom. Apang kon magkadto ako sa sidlangan, wala sia didto; kag sa nakatundan indi ko sia makita. Kon magpanghikot sia sa aminhan, indi ko sia makita; kon magbalhin sia sa bagatnan, indi ko sia makita. Apang nahibaloan niya ang dalan nga akon ginaagyan; kon matapos niya ako matilawan, magguwa ako nga subong sang bulawan. Ang akon tiil nagkapyot sing hugot sa iya mga tikang; gintuman ko ang iya dalan kag wala ako magtipas. Wala ako magbiya sa sugo sang iya mga bibig; ginpakamahal ko ang mga pulong sang iya baba labi pa sa akon adlaw-adlaw nga kalan-on. Apang indi sia mabaylo—sin-o ang makapabalik sa iya? Bisan ano ang iya luyagon, ginahimo niya. Kay tumanon niya ang iya gintalana para sa akon, kag madamu nga subong sini nga mga butang yara sa iya painoino. Amo ina nga nahadlok ako sa iya atubangan; kon binagbinagon ko ini, nagakurog ako sa kahadlok sa iya. Ginpaluya sang Dios ang akon tagiposoon; ginpahadlok ako sang Labing Gamhanan. Apang wala ako mapahipos sang kadulom, sang mabaga nga kadudulman nga nagatabon sang akon nawong.”