Kon Ngaa ang Labing Gamhanan Wala Nagapat-ud sing mga Tion

Nagapamangkot si Job kon ngaa ang Makagagahum wala nagapabilin sang kalendaryo sang paghukom. Ginalista niya ang wala nasabat: ginasulong ang mga bato nga utlanan, ginkuha ang baka sang balo, ang imol nagatulog nga hubo sa ulan sang bukid, ang mga mamumuno kag manunulis nagapangabudlay sa kagab-ihon, samtang ang mga nagapangamatay nagapanghibi kag wala sang ginasumbong ang Dios.

Kapitulo 24.

“Ngaa bala wala nagapain ang Labing Gamhanan sing mga tion para sa paghukom? Ngaa bala ang mga nakakilala sa iya wala gid makakita sang iya mga adlaw? Ginasaylo sang mga malaut ang mga bato nga muhon; ginaagaw nila ang mga panong kag ginahalban nila subong ila kaugalingon. Ginatabog nila ang asno sang mga ilo; ginakuha nila ang baka sang balo nga babayi subong garantiya. Ginatulod nila ang mga imol pakadto sa gwa sang dalan, gani ang mga kubos sang duta napilitan magpanago. Yari karon—subong sang talunon nga mga asno sa kamingawan, nagalakat ang mga imol pakadto sa ila pangabudlay, nga nagapangita sing pagkaon; ang kamingawan nagahatag sing tinapay para sa ila mga anak. Nagaani sila sing kumpay sa mga uma nga indi ila kag nagapangespiga sila sa ulubasan sang mga malaut. Nagapalabay sila sang gab-i nga hublas, nga wala sing panapton, nga wala sing palut-ub batok sa katugnaw. Nabasa sila sang mga ulan sa kabukiran kag nagahupot sila sa bato tungud sa kakulang sing dalangpan. Ginaagaw ang bata nga ilo gikan sa dughan, kag ginakuha subong garantiya ang lapsag sang mga imol. Nagalakat sila nga hublas, nga wala sing panapton; gutom, nga nagadala sang mga binangkal. Sa tunga sang mga olibohan nagapuga sila sing lana; nagatrabaho sila sa mga linasan sang ubas, apang ginauhaw sila. Gikan sa siyudad nagaugayong ang mga nagakamatay, kag ang mga tutunlan sang mga napilasan nagatu-aw sing bulig—apang wala ginapabasol sang Dios ang bisan sin-o sa sala.

“May yara nga nagarebelde batok sa kapawa; wala nila makilal-i ang mga dalanon sini ukon magpabilin sa mga banas sini. Sa kaagahon nagabangon ang mamumuno agud patyon ang mga imol kag kubos, kag sa kagab-ihon nagapamanaw sia subong sang kawatan. Ang mata sang makihilahion nagahulat sa pagsalop sang adlaw, nga nagahunahuna, ‘Wala sing mata nga makakita sa akon,’ kag ginatago niya ang iya nawong. Sa kadulom ginaguba nila ang mga balay; sa adlaw nagatago sila, kay wala sila sing luyag sa kapawa. Kay ang madalom nga kadulom amo ang kaagahon para sa ila tanan; palahuway sila sa mga kakugmat sang kadulom.

“Apang nagasiling kamo nga madasig sila sa ibabaw sang mga tubig; ginapakamalaut ang ila bahin sang duta, kag wala sing nagaliso pakadto sa ila mga ulubasan. Subong nga ang tig-ilinit kag ang kainit nagakuha sang nagakatunaw nga niebe, amo man nga ginaagaw sang lulubngan ang mga nakasala. Ginakalimtan sila sang taguangkan nga nagbun-ag sa ila; ginakaon sila sang mga ulod; wala na sila ginadumdum, kag ang pagkamalaut ginabuong subong sang isa ka kahoy. Ginadagit nila ang baw-as nga babayi nga wala sing anak kag wala sila sing kaluoy sa balo nga babayi.

“Apang paagi sa iya gahum ginaguyod sang Dios ang mga gamhanan; nagabangon sia, kag wala sing nakasiguro sang iya kaugalingon nga kabuhi. Ginatugutan sila sang Dios nga magpahuway sa kalig-unan, kag nagasandig sila sini, apang ang iya mga mata yara sa ila mga dalanon. Ginabayaw sila sa malip-ot nga tion, kag dayon nagakawala sila; ginapanubo sila kag ginatipon subong sang tanan, ginautod subong sang mga uhay sang uyas. Kon indi ini matuod, sin-o ang makapamatuod nga butigon ako kag makapaka-wala sang akon mga pulong?”