ଆୟୁବ 24 FHB Father's Heart Bible™

24 ¹“ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ବିଚାର ନିମନ୍ତେ କାହିଁକି ସମୟ ନିରୂପଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ? ଯେଉଁମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ କାହିଁକି ତାହାଙ୍କ ଦିନ କେବେ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ? ²ଦୁଷ୍ଟମାନେ ସୀମାର ପ୍ରସ୍ତର ଘୁଞ୍ଚାନ୍ତି; ସେମାନେ ପଲ ଜବରଦସ୍ତ ନେଇ ଆପଣାର ବୋଲି ଚରାନ୍ତି। ³ସେମାନେ ପିତୃହୀନର ଗର୍ଦ୍ଦଭ ହାଙ୍କି ନିଅନ୍ତି; ସେମାନେ ବିଧଵାର ବଳଦ ବନ୍ଧକ ରୂପେ ନେଇଯାଆନ୍ତି। ⁴ସେମାନେ ଦୀନହୀନମାନଙ୍କୁ ବାଟରୁ ଠେଲି ଦିଅନ୍ତି, ଯେପରି ଦେଶର ଦରିଦ୍ରମାନେ ବାଧ୍ୟ ହୋଇ ଲୁଚି ରହନ୍ତି। ⁵ଦେଖ—ପ୍ରାନ୍ତରସ୍ଥ ବନ୍ୟ ଗର୍ଦ୍ଦଭ ପରି ଦରିଦ୍ରମାନେ ଆପଣା କର୍ମ ନିମନ୍ତେ ବାହାରି ଯାଇ ଖାଦ୍ୟ ଖୋଜନ୍ତି; ମରୁଭୂମି ସେମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଅନ୍ନ ଯୋଗାଏ। ⁶ସେମାନେ ଆପଣାର ନ ଥିବା କ୍ଷେତ୍ରରେ ପଶୁଖାଦ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତି ଓ ଦୁଷ୍ଟର ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରରେ କୁଡ଼ାଇ ଆଣନ୍ତି। ⁷ସେମାନେ ବସ୍ତ୍ରହୀନ ହୋଇ ଉଲଗ୍ନ ଅବସ୍ଥାରେ ରାତ୍ରି ଯାପନ କରନ୍ତି, ଶୀତ ନିବାରଣ ନିମନ୍ତେ ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି ଆଚ୍ଛାଦନ ନାହିଁ। ⁸ସେମାନେ ପର୍ବତର ବର୍ଷାରେ ଭିଜିଯାଆନ୍ତି ଓ ଆଶ୍ରୟ ଅଭାବରୁ ଶୈଳ ନିକଟରେ ଜଡ଼ାଜଡ଼ି ହୋଇ ରହନ୍ତି। ⁹ପିତୃହୀନ ଶିଶୁ ସ୍ତନରୁ ହଠାତ୍ ଛଡ଼ାଇ ନିଆଯାଏ, ପୁଣି ଦରିଦ୍ରର ଶିଶୁ ବନ୍ଧକ ରୂପେ ନେଇଯାଆନ୍ତି। ¹⁰ସେମାନେ ବସ୍ତ୍ରହୀନ ହୋଇ ଉଲଗ୍ନ ଅବସ୍ଥାରେ ବୁଲନ୍ତି; କ୍ଷୁଧାର୍ତ୍ତ ହୋଇ ଶସ୍ୟବିଡ଼ା ବୋହନ୍ତି। ¹¹ସେମାନେ ଜୀତବୃକ୍ଷର ବଗିଚା ମଧ୍ୟରେ ତୈଳ ପେଷନ୍ତି; ସେମାନେ ଦ୍ରାକ୍ଷାକୁଣ୍ଡରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ତଥାପି ତୃଷ୍ଣାର୍ତ୍ତ ରହନ୍ତି। ¹²ନଗରରୁ ମୃତ୍ୟୁପଥଗାମୀ ଲୋକେ କାତରୋକ୍ତି କରନ୍ତି, ପୁଣି କ୍ଷତବିକ୍ଷତ ଲୋକଙ୍କ କଣ୍ଠ ସାହାଯ୍ୟ ନିମନ୍ତେ କ୍ରନ୍ଦନ କରେ—ତଥାପି ଈଶ୍ଵର କାହାରି ଉପରେ ଦୁଷ୍କର୍ମ ବୋଲି ଦୋଷ ଲଗାନ୍ତି ନାହିଁ।

¹³“ଏପରି କେତେକ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଆଲୋକ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଦ୍ରୋହ କରନ୍ତି; ସେମାନେ ତାହାର ପଥ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ କିମ୍ବା ତାହାର ମାର୍ଗରେ ରହନ୍ତି ନାହିଁ। ¹⁴ପ୍ରଭାତରେ ହତ୍ୟାକାରୀ ଉଠି ଦରିଦ୍ର ଓ ଦୀନହୀନମାନଙ୍କୁ ବଧ କରେ, ଆଉ ରାତ୍ରିରେ ସେ ଚୋର ପରି ବୁଲି ବୁଲି ଖୋଜେ। ¹⁵ବ୍ୟଭିଚାରୀର ଚକ୍ଷୁ ସନ୍ଧ୍ୟାକାଳର ଅପେକ୍ଷା କରେ, ‘କୌଣସି ଚକ୍ଷୁ ମୋତେ ଦେଖିବ ନାହିଁ’ ବୋଲି ଭାବି ସେ ଆପଣା ମୁଖ ଆଚ୍ଛାଦିତ ରଖେ। ¹⁶ଅନ୍ଧକାରରେ ସେମାନେ ଗୃହ ଭାଙ୍ଗି ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି; ଦିବସରେ ସେମାନେ ଆପଣାକୁ ବନ୍ଦ କରି ରଖନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ଆଲୋକ ସହିତ କୌଣସି ସମ୍ବନ୍ଧ ରଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ନାହିଁ। ¹⁷କାରଣ ସେସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ଘୋର ଅନ୍ଧକାର ପ୍ରଭାତ ସ୍ଵରୂପ; ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରର ଆତଙ୍କ ସହିତ ସୁପରିଚିତ।

¹⁸“ତଥାପି ତୁମ୍ଭେ କହୁଅଛ, ସେମାନେ ଜଳ ଉପରେ ଦ୍ରୁତଗାମୀ; ଦେଶରେ ସେମାନଙ୍କ ଅଂଶ ଅଭିଶପ୍ତ, ଆଉ କେହି ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର ଆଡ଼କୁ ଫେରେ ନାହିଁ। ¹⁹ଅନାବୃଷ୍ଟି ଓ ତାପ ଯେପରି ତରଳ ହିମକୁ ଅପହରଣ କରେ, ସେହିପରି କବର ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଛଡ଼ାଇ ନିଏ। ²⁰ଯେଉଁ ଗର୍ଭ ସେମାନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲା, ତାହା ସେମାନଙ୍କୁ ପାସୋରିଯାଏ; କୀଟ ସେମାନଙ୍କୁ ଉପଭୋଗ କରେ; ସେମାନେ ଆଉ ସ୍ମରଣରେ ରହନ୍ତି ନାହିଁ, ପୁଣି ଦୁଷ୍ଟତା ବୃକ୍ଷ ପରି ଭଗ୍ନ ହୁଏ। ²¹ସେମାନେ ସନ୍ତାନହୀନା ବନ୍ଧ୍ୟା ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଗ୍ରାସ କରନ୍ତି ଓ ବିଧଵା ପ୍ରତି କିଛି ଦୟା ଦେଖାଆନ୍ତି ନାହିଁ।

²²“ତଥାପି ଈଶ୍ଵର ଆପଣା ଶକ୍ତିରେ ବଳଵାନମାନଙ୍କୁ ଟାଣି ନିଅନ୍ତି; ସେ ଉଠନ୍ତି, ଆଉ କେହି ଆପଣା ଜୀବନ ବିଷୟରେ ନିଶ୍ଚିତ ନୁହେଁ। ²³ଈଶ୍ଵର ସେମାନଙ୍କୁ ନିରାପଦରେ ବିଶ୍ରାମ କରିବାକୁ ଦିଅନ୍ତି, ଆଉ ସେମାନେ ତାହା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି, ମାତ୍ର ତାହାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସେମାନଙ୍କ ପଥ ଉପରେ ଥାଏ। ²⁴ସେମାନେ ଅଳ୍ପ କାଳ ନିମନ୍ତେ ଉନ୍ନତ ହୁଅନ୍ତି, ତାʼପରେ ଲୋପ ପାଆନ୍ତି; ସେମାନେ ଅବନତ ହୋଇ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କ ପରି ସଂଗୃହୀତ ହୁଅନ୍ତି, ଶସ୍ୟର ଶିଷା ପରି ଛେଦିତ ହୁଅନ୍ତି। ²⁵ଯଦି ଏହା ସତ୍ୟ ନୁହେଁ, ତେବେ କିଏ ମୋତେ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ବୋଲି ପ୍ରମାଣ କରିପାରିବ ଓ ମୋʼ ବାକ୍ୟକୁ ବ୍ୟର୍ଥ କରିପାରିବ?”