Hundumaa Danda'aan Maaliif Yeroo Hin Murteessu

Iyyoob maaliif Waaqayyo Hunda danda'u guyyaa murtii hin qabsiifne jedhee gaafata. Wanta deebii hin arganne tarreessa: dhagaan daangaa sochoosame, sangaa haadha dhirsaa du'e butame, hiyyeessi mijuu tulluu keessa qullaa ciisu, ajjeesaa fi hattuun dukkana irratti hojjetu, kan du'aa jiru boo'u, Waaqayyo garuu nama hin himatu.

Boqonnaa 24.

«Hundumaa Danda'aan maaliif yeroo murtiif ta'u hin ramadu? Warri isa beekan maaliif guyyoota isaa gonkumaa hin argan? Hamoonni dhagaa daangaa in sosocoosu; tuuta beeyladaa butanii akka kan ofii isaaniitti in tiksu. Harree ijoollee abbaa hin qabneetii in ittisu; qotiyyoo dubartii dhirsi ishee du'e wabii godhanii in fudhatu. Rakkattoota daandii irraa in dhiibu; kanaaf hiyyeeyyiin biyyaa of dhoksuuf in dirqamu. Kunoo, akka harree bosonaa gammoojjii keessa jiranii hiyyeeyyiin nyaata barbaaddachaa hojii isaaniitiif in ba'u; lafti onaan ijoollee isaaniitiif buddeena in kenna. Qonna kan ofii isaanii hin taane keessatti nyaata beeyladaa in haamu, mi'oo wayinii nama hamaa immoo in funaanu. Qullaa ta'anii uffata malee halkan in bulu; qabbana irraa of dhoksuuf wanti isaan uwwisu hin jiru. Roobni tulluu irraa roobu isaan jiisa; iddoo of dhoksan dhabanii kattaa irratti of in qabatu. Mucaan abbaa hin qabne harma irraa in butama, daa'imni hiyyeessaa immoo wabii ta'uuf in fudhatama. Qullaa ta'anii uffata malee in deemu; beela'anii, ujummoo midhaanii in baatu. Mukkeen zeytuunii gidduutti zayita in cuunfu; cuunfaa wayinii in ciniinsu, garuu dheebuu in jiraatu. Magaalaa keessaa warri du'an in aaduu, qoonqoon warra madaa'anii gargaarsaaf in iyyata; Waaqayyo garuu hammeenya sanaaf nama tokkoyyuu hin himatu.

«Warri ifa irratti fincilan jiru; karaa isaa hin beekan, daandii isaa irras hin turan. Ganama nama ajjeesu hiyyeessaa fi rakkataa ajjeesuuf in ka'a, halkaniin immoo akka hattuu in naanna'a. Iji sagaagaltuu galgala dukkanaa in eeggata, ‹Iji tokkollee na hin argu› jedhee yaadee fuula isaa in dhoksa. Dukkana keessa manneen in cabsu; guyyaa of in cufu, waan ifa wajjin wanti qabaatan hin barbaadneef. Dukkanni cimaan hundi isaanii f ganama dha; waan sodaachisaa dukkanaa wajjin wal baratu.

«Ati garuu isaan fuula bishaanii irratti ariifataa dha jetta; qoodni lafaa isaanii abaarsa'e dha, namni tokkollee gara wayinii isaaniitti hin deebi'u. Akkuma gogiinsi fi ho'iinsi cabbii baqaqe in butu, awwaalli warra cubbuu hojjetan in butata. Gadameessi isaan deesse isaan in irraanfata; raammoon isaan in nyaata; deebi'anii hin yaadatamani, hammeenyis akka muka in cabsama. Dubartii dhalaa hin deessee in saamu, dubartii dhirsi ishee du'eefis gaarummaa hin agarsiisan.

«Waaqayyo garuu humna isaatiin jajjaboota in harkisa; inni ka'a, namni tokkollee jireenya ofii isaa hin amanu. Waaqayyo nageenya keessa isaan in boqochiisa, isaanis isa irratti in irkatu, iji isaa garuu karaa isaanii irra jira. Yeroo xiqqoof ol in ka'u, ergasii hin jiran; gadi buufamanii akka nama hundaa walitti in qabamu, akka mataa midhaanii in kutamu. Wanti kun akkas yoo hin taane, eenyutu na sobaa godhee dubbii koo duwwaa taasisuu danda'a?»