Nooit tevrede nie
'n Man kan rykdom, eer en honderd kinders hê en tog nie toegelaat word om iets daarvan te geniet nie; die Prediker sê 'n doodgebore kind het meer rus as hy. Die eetlus word nooit gevul nie, wysheid koop geen voordeel nie, en niemand weet wat daarna kom nie.
6 1Daar is ’n euwel wat ek onder die son gesien het, en dit druk swaar op die mensdom: 2’n Mens aan wie God welvaart, rykdom en eer gee, wat niks van alles wat sy siel begeer, kortkom nie—tog laat God hom nie daarvan eet nie; ’n vreemdeling eet dit in sy plek. Dit is verganklik, ’n ellendige siekte.
3As ’n man die vader van honderd kinders word en baie jare lewe—hoe lank sy lewe ook al is—maar sy siel nie met goeie dinge versadig word nie, en hy nie eens begrawe word nie, sê ek dat ’n doodgebore kind beter daaraan toe is as hy. 4Dit kom in damp en gaan heen in die duisternis; duisternis bedek sy naam. 5Al het dit nooit die son gesien of iets geweet nie, het dit meer rus as daardie man. 6Al sou hy twee maal duisend jaar lewe sonder om ooit die goeie te geniet, gaan almal nie na dieselfde plek toe nie? 7Al ’n mens se swoeg is vir sy mond, tog word sy begeerte nooit versadig nie. 8Watter voordeel het die wyse bo die dwaas? Wat wen die arme daarby om te weet hoe om hom voor ander te gedra? 9Beter die aanskoue van die oë as die dwaling van die begeerte. Ook dit is verganklik, ’n najaag van die wind. 10Alles wat bestaan, het reeds ’n naam gekry, en wat die mens is, is bekend; en hy kan nie stry met een wat sterker is as hy nie.
11Hoe meer woorde, hoe meer verganklik word dit alles, en hoe baat dit enigiemand? 12Want wie weet wat goed is vir ’n mens in die min dae van sy verganklike lewe, wat soos ’n skaduwee verbygaan? Want wie kan hom vertel wat ná hom onder die son sal gebeur?
