Hech qachon qanoat qilmaslik

Odamning boyligi, izzati va yuzta farzandi boʻlsa ham, ulardan birortasidan rohatlanishga ruxsat berilmasligi mumkin; Voiz aytadiki, oʻlik tugʻilgan bola undan koʻra koʻproq orom topadi. Ishtaha hech qachon toʻymaydi, donolik hech qanday ustunlik bermaydi va keyin nima boʻlishini hech kim bilmaydi.

6-bob.

Quyosh ostida men koʻrgan bir yomonlik bor, u insoniyat zimmasiga ogʻir botadi: Xudo bir insonga mol-dunyo, boylik va izzat-hurmat beradi, uning koʻngli tusagan hech narsa kam boʻlmaydi; lekin Xudo unga bulardan yeyishga imkon bermaydi, balki ularni begona kishi yeydi. Bu — oʻtkinchi, achchiq bir dard.

Agar bir kishi yuzta farzand koʻrib, koʻp yillar umr kechirsa — umri qanchalik uzoq boʻlmasin — biroq koʻngli yaxshiliklardan qanoat topmasa va hatto dafn ham etilmasa, men aytaman: oʻlik tugʻilgan chaqaloq undan koʻra yaxshiroqdir. U bugʻdek kelib, zulmat ichra ketadi; uning nomini zulmat qoplaydi. U quyoshni hech koʻrmagan, hech narsani bilmagan boʻlsa-da, oʻsha kishidan koʻra koʻproq orom topadi. Agar u ikki marta ming yil umr koʻrsa-yu, biroq yaxshilikdan hech bahra olmasa — axir, hammasi bir joyga ketmaydimi? Inson butun mehnati ogʻzi uchundir, biroq nafsi hech qachon toʻymaydi. Dononing ahmoqdan nima afzalligi bor? Odamlar oldida oʻzini qanday tutishni biladigan kambagʻal kishi nima yutadi? Koʻzning koʻrgani — nafsning sarson boʻlib yurganidan yaxshiroqdir. Bu ham oʻtkinchi, shamol ortidan quvishdir. Mavjud boʻlgan har narsaga allaqachon nom qoʻyilgan, inson nima ekani ham maʼlum; u oʻzidan kuchliroq bilan tortisha olmaydi.

Soʻz qancha koʻp boʻlsa, hammasi shuncha oʻtkinchi boʻladi; bundan kimga qanday foyda? Zero, soya kabi oʻtadigan oʻtkinchi umrining sanoqli kunlarida inson uchun nima yaxshi ekanini kim biladi? Axir, uning ketidan quyosh ostida nima yuz berishini kim unga ayta oladi?