هيچرې مطمئن نه کېدل
يو سړی ښايي شتمني، عزت او سل اولادونه ولري او بيا هم اجازه ورنه کړل شي چې له هېڅ يوه خوند واخلي؛ ښوونکی وايي چې مړ زېږېدلی ماشوم له هغه ډېر آرام لري. لېوالتيا هېڅکله نه ډکېږي، حکمت هېڅ ګټه نه پېري، او هېڅوک نه پوهېږي چې وروسته څه کېږي.
6 1يو بد شے دے چې ما د لمر لاندې ليدلے دے، او دا د اِنسان په سر باندې درانه بار دے: 2يو سړے چې خُدائ پاک ورته دولت، مال او عزت ورکوى، او د هغۀ نفس چې هر څۀ غواړى هغه ورته کمى نۀ وى، خو خُدائ پاک هغۀ ته اِجازت نۀ ورکوى چې ترې خورى، بلکې يو پردے يې خورى. دا فانى دے، او يو بد ناروغى ده.
3کۀ يو سړے سل بچى پېدا کړى او ډېر کاله ژوند وکړى، هر څومره چې يې عُمر اوږد وى، خو د هغۀ نفس په ښو شيانو مطمئن نۀ شى، او هغه حتىٰ دفن هم نۀ شى، نو زۀ وايم چې يو مړ زېږېدلے بچے د هغۀ نه ښۀ حال کښې دے. 4دا په فانيت کښې راځى او په تيارۀ کښې ځى، او تيارۀ د هغۀ نوم پټوى. 5اګر چې هغۀ نۀ لمر وليدو او نۀ يې څۀ وپېژندل، خو د هغۀ سړى نه زيات آرام لرى. 6کۀ هغه زر کاله دوه ځله هم ژوند وکړى خو هيچرې ښو نه مزه وانۀ خلى، نو آيا ټول هم هغه يو ځائ ته نۀ ځى؟ 7د اِنسان ټوله مشقت د هغۀ د خولې دپاره ده، خو د هغۀ هوس هيچرې مطمئن نۀ شى. 8عاقل سړى د کم عقله سړى نه څۀ زيات فائده لرى؟ غريب سړى د دې نه څۀ ګټه کوى چې هغه پوهيږى چې د نورو مخکښې به څنګه چلن کوى؟ 9د سترګو ليدل د خواهش د ګرځېدو نه ښۀ دى. دا هم فانى دے، او د هوا پسې منډه وهل ده. 10څۀ چې شته، د هغۀ نوم خو مخکښې نه کښېښودے شوے دے، او څۀ چې اِنسان دے، هغه معلوم دے، او هغه د ځان نه د يو زورور سره شخړه نۀ شى کولے.
11څومره چې خبرې زياتې وى، هومره هر څۀ زيات فانى کيږى، نو دا چا ته څۀ فائده رسوى؟ 12ځکه چې څوک پوهيږى چې د اِنسان د فانى ژوند په لږو ورځو کښې، چې د سيوري په شان تېريږى، د هغۀ دپاره څۀ ښۀ دى؟ ځکه چې څوک هغۀ ته وئيلے شى چې د هغۀ نه پس به د لمر لاندې څۀ کيږى؟
