સભાશિક્ષક 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹સૂર્ય નીચે મેં એક અનિષ્ટ જોયું છે, અને તે માનવજાત પર ભારે બોજ બની રહે છે: ²ઈશ્વર જે માણસને ધન, સંપત્તિ અને સન્માન આપે છે, તેના મનને જે જોઈએ તેમાંનું કશું ખૂટતું નથી—છતાં ઈશ્વર તેને તેમાંથી ભોગવવા દેતા નથી; તેને બદલે કોઈ પારકો તે ભોગવે છે. આ ક્ષણભંગુર છે, એક દુ:ખદ વ્યાધિ છે.

³જો કોઈ માણસ સો સંતાનોનો પિતા બને અને ઘણાં વર્ષો જીવે—ભલે તેનું આયખું ગમે તેટલું લાંબું હોય—પણ તેનું મન સારી વસ્તુઓથી સંતોષ પામતું ન હોય, અને તેને દફનાવવામાં સુધ્ધાં ન આવે, તો હું કહું છું કે તેના કરતાં મૃત જન્મેલું બાળક સારી સ્થિતિમાં છે. ⁴તે વરાળમાં આવે છે અને અંધકારમાં જતું રહે છે; અંધકાર તેના નામને ઢાંકી દે છે. ⁵ભલે તેણે સૂર્ય કદી જોયો ન હોય કે કશું જાણ્યું ન હોય, તોપણ તે માણસ કરતાં તેને વધારે વિશ્રાંતિ છે. ⁶જો તે બે વાર હજાર વર્ષ જીવે તોપણ, અને કદી સારું ભોગવ્યા વિના જીવે, તો શું બધા એક જ ઠેકાણે જતા નથી? ⁷માણસની બધી મહેનત તેના મોં માટે છે, છતાં તેની ભૂખ કદી સંતોષાતી નથી. ⁸મૂર્ખ કરતાં જ્ઞાનીને શો લાભ છે? બીજાઓ આગળ કેમ વર્તવું એ જાણીને ગરીબ માણસને શું મળે છે? ⁹ઇચ્છાના ભટકવા કરતાં આંખોનું જોવું સારું છે. આ પણ ક્ષણભંગુર છે, પવનની પાછળ દોડવા જેવું છે. ¹⁰જે કંઈ છે તેને ક્યારનુંય નામ અપાઈ ગયું છે, અને માણસ જે છે તે જાણીતું છે; અને પોતાના કરતાં બળવાન સાથે તે તકરાર કરી શકતો નથી.

¹¹જેમ વધારે શબ્દો, તેમ તે બધું વધારે ક્ષણભંગુર બને છે, અને તેથી કોઈને શો લાભ થાય છે? ¹²કારણ, માણસના ક્ષણભંગુર જીવનના થોડા દિવસોમાં, જે પડછાયાની જેમ વીતી જાય છે, તેને માટે શું સારું છે એ કોણ જાણે છે? કેમ કે સૂર્ય નીચે તેના પછી શું થશે એ તેને કોણ કહી શકે?