Jiwa Yonatan Pageuh Kaiket ka Daud
Yonatan méré Daud jubahna, pedangna, jeung kasatiaanana, sedengkeun lagu awéwé-awéwé méré Daud puluhan rébu jeung Saul ngan rébuan. Saul ngalungkeun tumbak, tuluy nyoba sangkan Daud dipaéhan ku urang Filistin. Sagala anu dicobana ngan ngajadikeun Daud beuki gedé, sabab Rama urang nyarengan manéhna.
18 1Sanggeus Daud rengse nyarita jeung Saul, jiwa Yonatan pageuh kaiket kana jiwa Daud, sarta Yonatan nyaah ka manehna saperti ka dirina sorangan. 2Ti poe eta, Daud ku Saul ditahan sina cicing bareng, teu diidinan balik deui ka imah bapana. 3Tuluy Yonatan nyieun perjangjian jeung Daud, karana nyaah ka manehna saperti ka dirina sorangan. 4Yonatan muka jubahna tuluy dibikeun ka Daud, kitu deui jubah jerona, pedang, gondewa, jeung sabukna.
5Daud hasil di mana bae diutus ku Saul, nepi ka ku Saul diangkat jadi pupuhu para prajurit, matak suka kabeh rahayat jeung para gandek Saul oge.
6Waktu maranehna marulang, nalika Daud balik tina maehan urang Pelisti, para wanita ti saban kota Israil daratang mapagkeun Raja Saul bari kakawihan, ngarigel, jeung gumbira, make rebana jeung rupa-rupa tatabeuhan. 7Bari suka bungah, para wanita teh kakawihan silih tembalan: “Saul maehan rebuan, Daud maehan laksaan.”
8Saul kacida ngambekna; eta omongan teh matak teu panuju pisan kana manahna. Ceuk manehna, “Daud dibere laksaan, ari kami ngan rebuan bae. Naon deui nu kurang keur manehna, salian ti karajaan?” 9Ti poe eta, Saul teu weléh ngilikan Daud kalawan sirik. 10Poe isukna, roh jahat ti Rama urang ngagabrug ka Saul; manehna ngacapruk di jero imahna, sabot Daud keur ngagesek kacapi cara sapopoe. Saul nyekel tumbak. 11Tumbakna dibalangkeun bari mikir, “Daud rek dipaku kana tembok.” Tapi Daud bisa nyinglar dua kali. 12Saul sieun ka Daud, karana Rama urang nyarengan Daud, sabalikna geus ninggalkeun Saul. 13Ku sabab eta Daud ku Saul dijauhkeun ti hareupeun manehna, diangkat jadi komandan sarebu urang, sarta Daud mingpin rahayat maju jurit jeung mulang deui. 14Daud hasil dina sagala pilampaheunana, karana Rama urang nyarengan manehna. 15Sanggeus Saul ningali kumaha hasilna Daud, manehna beuki kacida sieunna ka Daud. 16Tapi sakumna urang Israil jeung Yuda nyaah ka Daud, karana manehna anu mingpin maranehna maju jurit jeung mulang deui.
Daud Meunang Mikhal Sanajan Saul Ngaranca
17Ceuk Saul ka Daud, “Ieu anak awewe kami nu cikal, Merab. Ku kami rek dibikeun ka maneh jadi pamajikan—asal maneh wani keur kami sarta merangan perang-perang Rama urang.” Sabab Saul mikir, “Ulah leungeun kami nu nerapan manehna; keun leungeun urang Pelisti bae nu nerapan.”
18Piunjuk Daud ka Saul, “Saha atuh abdi teh, sareng kumaha kulawargi abdi, kulawargi pun bapa di Israil, dugi ka abdi kedah jadi minantu raja?” 19Tapi barang waktuna Merab, anak Saul, kudu dibikeun ka Daud, ari pek dibikeunana ka Adriel urang Mehola jadi pamajikan.
20Ari Mikhal, anak Saul, nyaah ka Daud. Barang Saul ngadenge hal eta, manehna bungah. 21Saul mikir, “Manehna rek dibikeun ka Daud pikeun jadi pitapukeun, supaya leungeun urang Pelisti nu nerapan manehna.” Tuluy ceuk Saul ka Daud, “Poe ieu maneh meunang kasempetan nu kadua pikeun jadi minantu kami.”
22Saul marentah ka para gandekna, “Bejakeun ka Daud sacara nyamuni: ‘Raja teh resepeun ka anjeun, sarta sakabeh gandekna oge narineung ka anjeun. Ku kituna, sing jadi minantu raja.’”
23Para gandek Saul nepikeun eta omongan ka Daud. Walon Daud, “Naha enteng kitu ceuk aranjeun jadi minantu raja teh? Abdi mah jalma miskin jeung teu aya hartosna.”
24Para gandek Saul tuluy ngabejaan Saul, “Kieu ceuk Daud.”
25Ceuk Saul, “Bejakeun ka Daud: ‘Raja teu nyuhunkeun mas kawin, ngan menta saratus kulup urang Pelisti—pikeun males ka musuh-musuh raja.’” Saul teh maksudna supaya Daud tiwas ku leungeun urang Pelisti. a a v25 Nembongkeun kulup musuh salaku bukti geus maehan teh mangrupa adat ngumpulkeun tanda meunang perang anu lumrah di tanah Kanaan jaman baheula jeung di kabudayaan-kabudayaan sakurilingna. 26Para gandekna nepikeun hal ieu ka Daud; manehna kacida bungahna rek jadi minantu raja. Samemeh wancina cukup, 27Daud jeung anak buahna arindit, maehan dua ratus urang Pelisti, tuluy kulup-kulupna dibawa ka raja, diitung lengkep pikeun jadi minantu raja. Ku kituna Saul mikeun anakna, Mikhal, ka Daud jadi pamajikan. 28Barang Saul ningali sarta nyaho yen Rama urang nyarengan Daud, jeung yen Mikhal anakna nyaah ka Daud, 29Saul beuki sieun ka Daud, sarta jadi musuh Daud saumur-umurna.
30Para komandan urang Pelisti teu weléh maju perang, sarta unggal-unggal Daud leuwih hasil ti batan sakabeh perwira Saul, nepi ka ngaranna jadi kacida dihormatna.